Úti er ævintýri

Í gærkvöldi fór ég út að labba í Laugardalnum, mér til heilsubótar en ekki til að versla fíkniefni. Að því loknu fór ég í verslunina Víðir og keypti mér nokkur kíló af ávöxtum. Mér fannst ég vera mjög heilbrigður og reyndi eftir bestu getu að brosa vinalega til annarra viðskiptavina og starfsmanna, en ekki óhugnarlega.

Það tókst ekki betur en svo að fólk leit undan og vildi helst ekkert með mig hafa. Ég skrifaði hjá mér að æfa brosið heima fyrir næstu verslunarferð.

Þegar ég kom heim sá ég að ég hafði fengið blóðnasir í göngutúrnum og blóðið storknað á efri vörinni, sem útskýrir viðmót allra sem mættu mér. Þá er ekkert annað að gera en að læra af þessari reynslu og hugsa sig tvisvar um áður en farið er út úr húsi hér eftir.

Afsláttur á Dominos pizzum

Pizzafyrirtækið Dominos er með útibú hérlendis. Á heimasíðu Dominos má sjá allskonar tilboð hjá þeim en hvergi er hægt að sjá raunverulegan afslátt. Ég varð forvitinn og ákvað að reikna hann út á öllum uppgefnum tilboðum.

Hér eru öll grunntilboðin sett saman í töflu:

Smellið á töfluna fyrir stærra eintak.

Tvennutilboðið er erfiðara að reikna út, þar sem tilboðið fer eftir stærð pizzu og fjölda áleggstegunda. Hér er tvennutilboðið í sér töflu:

Ég reiknaði með dýrustu gerðum af áleggjum í öllum tilvikum.

Ekkert grunsamlegt hérna. Mjög góður afsláttur af uppgefnu verði. Þá get ég sofið rótt.

ATH. Ég hef engin tengsl við Dominos önnur en þau að ég panta mér reglulega pizzu þaðan, þar sem ég kann ekki að elda og hef ekki heilabú í að læra það. Ennfremur er ég of latur til að leggja mig fram við að læra það. En nóg um mig.

Ráð viðskiptafræðingsins

Það er langt síðan ég hef gefið góð ráð varðandi allt mögulegt, hvort sem það tengist viðskiptum eður ei. En ég er viðskiptafræðingur, eins og, skiljanlega, oft hefur komið fram og því heitir þessi partur bloggsins þessu nafni. Þegiði og hlustið á góð ráð!

1. Bíllinn lyktar of vel.
Stundum lykta bílar of vel. Svo vel að fólk heldur að eigandi hans sé of góður með sig til að láta hann lykta illa. Það er auðvelt að breyta þessu. Að gleyma íþróttatösku með notuðum íþróttafötum í bílnum yfir nótt ætti að setja þig á sama stall og vinir þínir hvað lykt varðar. Ég reyndi þetta í nótt með góðum árangri.

2. Of mikill lífsvilji.
Oft er lífsviljinn of mikill hjá fólki, sem verður þá of hresst og mengar allt af ógeðslegri jákvæðni. Ég vil síður verða þannig, svo ég prófaði fyrir næstum tveimur vikum að hætta að borða nammi. Lífsviljinn snarféll og ég er nánast alltaf í vondu skapi í kjölfarið, öllum til mikillar gleði.
Ath. Aukaverkanir gætu orðið betri líkamleg heilsa, hreinni tennur og batnandi fjárhagsstaða.

3. Þig langar að herma (ens.: simulate) tímabilið 2013-2014 í öllum deildum enska fótboltans, eins oft og þú vilt og með möguleika á að breyta styrkleika og nöfnum liða. Helst í Excelskjali.
Þetta er grunsamlega mikil tilviljun: Um daginn setti ég þannig Excel skjal hér, inn á excel.is.

Notið þessi ráð varlega. Það er ekki allra að lifa lífi viðskiptafræðings.

Snapchat

Ég sá grein í Monitor tímariti Moggans nýlega sem bar heitið „Ert þú með Snapchat?“ og velti fyrir mér af hverju ég hafi aldrei verið spurður að þessu í tímaritum eða sjónvarpsfréttum. Svarið liggur í augum uppi og er svo einfalt að ég skil ekki að ég hafi ekki áttað mig á því fyrr: ég veit það ekki.

Allavega, ég hef ákveðið að svara umtalaðri fyrirsögn á þessari vefsíðu í mótmælaskyni.

Ert þú með Snapchat?
Nei.

Mörk mín

Síðan hrun Íslands hófst fyrir nokkrum árum hefur ýmislegt verið látið ganga yfir landann. Ég hef þó náð að halda ró minni.

Ég hélt t.d. ró minni yfir hækkandi verðlagi, jafnvel þó ég hafi fengið kauplækkun. Ég var sallarólegur yfir því að geta verið rekinn hvenær sem er vegna erfiðs árferðis fyrirtækja eða einhvers. Ég er meira að segja frekar rólegur yfir því að leiguverð er komið fram úr villtustu fantasíum fégráðugra Íslendinga (sennilega vegna þess að ég er að leigja á mjög sanngjörnu verði, ótrúlegt nokk).

En svo fór ég í mötuneytið og keypti mér tebollu. Svona leit hún út:

Þetta á að vera tebolla með helming hennar hulinn súkkulaði.

1. Hún var í mesta lagi með þriðjung hulinn.
2. Súkkulaðið var þunnt og illa setta á hana.
3. Undir bollunni var ekkert súkkulaði. Lesið þetta aftur til að átta ykkur betur á stöðunni. Ekkert súkkulaði undir!

Þarna dreg ég mörkin. Ég mæti í næstu mótmæli. Líklega þessi beri að ofan sem er að missa röddina af öskrum.

Ég á netinu

Þessar vikurnar hef ég haft um mikið að hugsa. Eða lítið. Hvort sem er betri afsökun fyrir fátíðum skrifum hérna.

Ég er þó ekki hættur. Ég lifi góðu lífi á öðrum síðum á netinu og er að vinna í að sameina þessa virkni alla á eina síðu, þessa. En þangað til, þeas ef það gerist einhverntíman, eru hér þær síður sem ég stunda reglulega:

Facebook
Hægt er að velja "follow" á reikningi mínum ef þú vilt fá uppfærslur frá mér, þeas ef þú þekkir mig ekki nægilega persónulega til að vera vinur.

Instagram
Myndasíða úr daglegu lífi mínu, sem er afskaplega óspennandi.

Twitter
Ég nota þetta lítið þessa stundina en stefni á að vera virkari í framtíðinni.

LinkedIN
Þetta er stafræna ferilskráin mín. Ekki mjög spennandi.

Pinterest
Hér pósta ég myndum sem ég finn á netinu og mér finnst mikið til koma. Engin nekt, enda bíð ég ekki syndinni í kaffi.

Spotify
Hér er tónlistin sem ég hlusta á.

Google+
Þetta nota ég ekkert. En það er aldrei að vita hvað gerist í framtíðinni.

About Me
Almennt um mig.

Excel.is
Skrif um Excel og aðstoð veitt með Excel tengd vandamál og ástarsorgir.

Við Rætur Hugans
Þetta blogg. Ef þið bætið þessu urli í rss lesara getiði fengið tilkynningu um nýjar færslur um leið og þær eru komnar á netið.

Bros

Á sunnudaginn gerði ég mér lítið fyrir og fór út að labba í Laugardalnum, þrátt fyrir að það hafi nánast verið maður við mann túristaástand þar.

Í upphafi göngutúrsins mætti ég stelpu á hjóli sem í fyrstu var alvarleg á svipinn en þegar hún leit til mín brosti hún eyrnanna á milli. Það er ekkert eðlilegt við það, svo ég fór að velta fyrir mér mögulegum ástæðum.

Ég hélt í fyrstu að ég væri með mjólkurskegg (eða kók- og/eða súkkulaðiskegg) og hóf að þrífa mig í framan, án þess að vera með spegil á mér. Þegar því var lokið læddist sá grunur að mér að hárið á mér væri eins og á Charles Manson á slæmum degi.

Þegar ég hafði greitt það með fingrum annarar handar ítrekað, kaldsvitnaði ég því ég var viss um að ég væri með opna buxnaklauf. Það reyndist ekki vera. Þá hélt ég að ég væri með eitthvað óhreint/ósmekklegt á peysunni sem ég var íklæddur. Það reyndist ekki vera.

Ég reyndi að spotta viðbrögð annarra sem ég gekk framhjá og sjá hvert þau horfðu þegar þau mættu mér. Ekkert kom úr þeirri rannsókn, nema að fólk er frekar hrætt við örvæntingarfullar augngotur.

Þegar hingað var komið við sögu var göngutúrnum nánast lokið og ég farinn að örvænta. Ég gekk því nokkuð hratt restina af leiðinni, í bílinn, beint heim og í sturtu áður en ég lagði mig, enn í nagandi óvissu.

Ef þú lest þetta, hjólastelpa: takk fyrir að eyðileggja göngutúrinn daginn fyrir mér, tillitslausa fíflið þitt.

Góður sunnudagur

Eftir að hafa horft á þetta myndbrot rétt eftir að ég vaknaði í gær, stökk ég á fætur og hélt því fram að dagurinn yrði góður.

Ég stökk af stað í innkaupaferð. Fyrsta stopp var Kostur, sem sérhæfir sig í amerískum vörum, þar sem ég ætlaði að kaupa mér mjólk en endaði á að kaupa mér eitt og hálft kíló af súkkulaði.

Ég lét ekki óheppilega byrjun hafa áhrif á áætlun mína heldur fór næst í Sports Direct íþróttavöruverslunina og keypti mér íþróttatreyju. Við kassann sagðist ég hafa góða tilfinningu fyrir þessum viðskiptum og afþakkaði því kvittunina.

Aldrei hef ég haft jafn rangt fyrir mér, því við að ganga út fór þjófavarnarkerfið af stað. Þar sem ég hafði ekki kvittunina var ég vinsamlegast beðinn um að fylgja öryggisverði að afgreiðslunni, þar sem afgreiðslustúlkan baðst afsökunnar á að hafa gleymt að fjarlægja þjófavörnina. Ég hló og sagði ekkert mál, um leið og ég þurrkaði svitastrauminn af enninu.

Þegar út í bíl var komið brotnaði ég svo saman og fór heim að borða súkkulaði. Óvenju góður sunnudagur.

Monitor viðtal

Ég bý einn og tala oft við sjálfan mig, þó ég sé frekar leiðinlegur. Af hverju ætti ég þá ekki að mega viðtala sjálfan mig?

Í Monitor blaði Morgunblaðsins er iðulega viðtal við einhvern í miðju blaðsins. En aldrei við mig. Ég ætla samt að svara þessum spurningum.

Finnur Torfi á 30 sekúndum

Fyrstu sex
280778

Það sem fékk mig helst til að nenna fram úr rúminu í morgun
Ég þurfti að mæta á fund kl 9:00. Og ég þurfti að pissa.

Það sem veldur mér helst hugarangri þessa stundina
Ég þarf að pissa.

Það fyndnasta sem ég hef séð á netinu
Það er síbreytilegt. Líklega eitthvað sem ég hef heyrt. Þá sennilega smásagan IBrain eftir Brett Gelman.

Æskuátrúnaðargoðið
Skeletor.

KVIKMYNDIR

Myndin sem ég get horft á aftur og aftur
Seven, Memento, Matrix og Contact.

Myndin sem ég væli yfir
Ég get ekki grátið. Ekki opinberlega amk.

Myndin sem ég grenja úr hlátri yfir
Ég hef einu sinni hlegið allan tímann yfir mynd og það var fyrsta myndin af Austin Powers fyrir ca 15 árum síðan.

Uppáhaldsmyndin mín í æsku
The Never Ending Story, þó ég hafi bara séð hana einu sinni og skildi varla neitt í henni.

Versta mynd sem ég hef séð
Greenberg. Því minna sem ég segi um þann viðbjóð, því betra.

TÓNLIST

Lagið í uppáhaldi þessa stundina
Silent Shout með The Knife og Miss it so much með Röyksopp.

Lagið sem kemur mér alltaf í gott skap
Det snurrar i min skalle með Familjen. Sérstaklega myndbandið.

Lagið sem ég fíla í laumi
Þau eru mörg. M.a. Lights með Ellie Goulding.

Lagið sem ég syng í karókí
Ég myndi frekar éta á mér andlitið en að syngja fyrir framan aðra. En ef ég væri ekki félagslega vanskapaður þá myndi ég líklega velja Get off með Dandy Warhols.

Nostalgíulagið
Veridis Quo með Daft Punk.

ANNAÐ

Uppáhaldsmatur
Soðin ýsa með rúgbrauði og feiti.

Maturinn sem ég fæ mér þegar ég ætla að taka mig á
Cheerios.

Versti matur sem ég hef smakkað
Íslenskur þorramatur. Og rækjur.

Líkamsræktin mín
Ræktin 4-5 sinnum í viku. Karfa 1-2 sinnum í viku. Ofbeldisfullt sjálfshatur 7 sinnum í viku.

Stoltasta augnablikið á íþróttaferlinum mínum
Skoraði hvorki fleiri né færri en 14 stig tvisvar með Álftanesi og náði hátt í 7-8 fráköstum í leiðinni. Og svo auðvitað annað sæti í bringusundi í mínum riðli á fámennu sundmóti í Bjarnarfirði þegar ég var ca 12 ára.

Ræktarmisskilningur

Hér er áríðandi tilkynning til þeirra sem sáu til mín í ræktinni í kvöld:

Ég er með MP3 spilara sem er bundinn í reimina á stuttbuxunum mínum, þar sem ég hef engan annan stað til að geyma hann á. Spilarinn er svo tengdur við heyrnartól sem fara undir hlaupapeysu sem ég er yfirleitt í og í eyrun á mér. Þetta veldur því að spilarinn hangir fyrir ofan klofið á mér alla jafna, innan á stuttbuxunum mínum.

Í kvöld þegar heyrnartólin duttu úr sambandi við spilarann í miðri teygjuæfingu, akkúrat þegar nokkrar hressar ungar stelpur komu að teygja við hliðina á mér, var ég að reyna að tengja spilarann við heyrnartólin blint í gegnum stuttbuxurnar með báðum höndum á meðan ég starði blint út í loftið.

Það var ekki fyrr en ég tók eftir að stelpurnar voru í þessu lofti sem ég var að horfa á, og að þær voru fullar af viðbjóði, að ég áttaði mig á hversu óviðeigandi þessi aðgerð var.

Ég vil því koma því áleiðis að ég er ekki viðbjóður. Eða amk ekki svona mikill viðbjóður.

Minni

Skammtímaminni mitt er afskaplega lélegt. Svo lélegt er það að það er næstum verra en langtímaminnið.

Hér eru tvö dæmi, sem bæði gerðust í gær, sunnudag. Það getur verið að mig sé að misminna, svo þið afsakið ef þetta stemmir ekki á einhvern hátt.

Útilæsing
Ég var á leiðinni úr íbúðinni sem ég leigi og hugsaði að ég yrði að muna eftir lyklunum tveimur sem ganga að íbúðinni annars vegar og að blokkinni hinsvegar. Í þeim hugsuðu orðum lokaði ég hurðinni og var læstur úti.

Ég huggaði mig við að ég ætti aukalykil einhversstaðar í bílnum, svo ég þurfti bara að loka ekki hurðinni að blokkinni á meðan ég sótti hann. Um leið og ég hafði sleppt þeirri hugsun lokaði ég hurðinni að blokkinni á eftir mér.

Sem betur fer hafði ég líka gleymt því að ég er með aukalykla að bæði blokkinni og íbúðinni í bílnum, svo ég þurfti ekki að selja mig fyrir mat og gistingu þá nóttina.

Kort
Þaðan fór ég í verslun að kaupa mér hollan mat nammi. Þegar ég kom að kassanum og afgreiðslumaðurinn hafði rennt vörunum í gegn, rétti ég honum greiðslukortið eins og ekkert væri. Hann þakkaði fyrir og sagði „það verða 17.500 krónur“.

Þá tók ég upp veskið og sá mér til hryllings að ég var ekki með kortið, andvarpaði og var í þann mund að segjast ekki vera með kortið þegar mér var litið á hann, gapandi yfir hræðilegu skammtímaminni mínu og bendandi mér á að ég hafði rétt honum kortið fyrir þremur sekúndum.

Svo þarf ég líka að muna að skrifa oftar færslur á þessa síðu.

Sjálfsáttanir

Í dag lærði ég þrjár mjög mikilvægar staðreyndir um sjálfan mig. Staðreyndir sem munu sennilega gjörbreyta öllu, fyrir alla. Eða engu fyrir alla. Eða öllu fyrir enga. Amk ekki engu fyrir enga.

1. „Rólegur“
Þegar mér er sagt að vera rólegur eða að róa mig verð ég brjálaður í skapinu, sérstaklega ef ég er rólegur fyrir. Þetta kom upp í dag, þegar ég spurði afskaplega eðlilegrar spurningar og fékk til baka „róaðu þig“. Ég var í vondu skapi það sem eftir lifði dags.

2. Hnetubragð
Ég elska hnetur. Ekki bara áferðina og hollustuna heldur einkum og sér í lagi bragðið. En þegar matur er með hnetubragði finnst mér ekkert ógeðslegra. Þetta lærði ég í dag þegar ég fékk mér frómas sem reyndist vera með hnetubragði. Þvílíkur viðbjóður.

3. Uppáhaldsmatur
Ef marka má innihaldslýsingar þess sem mér finnst best að borða, má draga þá ályktun að uppáhaldsmatur minn sé, að meðaltali, rotvarnarefni.

Ef einhver veit hvar ég get fengið rotvarnarefni í kílóavís og (helst á sama stað) matreiðslubók fyrir rotvarnarefnisrétti (helst í örbylgjuofni), þá vinsamlegast látið mig vita með því að öskra á mig ef þið sjáið mig á gangi.