Ég var að frétta að ég á eftir að taka út 18 sumarleyfisdaga fyrir 1. maí næstkomandi. Það er ekki að fara að gerast. Ég kenni sjálfum mér um, þar sem ég kann ekki að vera í fríi. Ég ætla þó að taka mér frí frá þessu bloggi í dag, þriðjudag.
Mín í stað er hér meistari Gavin McInnes sem ætlar að kenna okkur karlmönnunum að pissa á almannafæri og komast upp með það. Algjör nauðsyn að læra.
Fun fact: Ég pissaði á mig úr hlátri við að horfa á þetta myndband í tólfta skiptið, eins og í hin ellefu skiptin.
Nýlega tókst mér að gleyma að taka gleraugun af mér áður en ég sofnaði og vakna svo, sjö tímum síðar, liggjandi ofan á þeim. Sem betur fer er ég mjög léttur eða gleraugun mjög sterk, svo eina sjáanlega karaktereinkenni mitt beið ekki hnekki.
Sama morgunn gleymdi ég að tannbursta mig áður en ég fór í vinnuna, sem hefur aldrei gerst áður. Sem betur fer átti ég 150 krónur til að eyða út mánuðinn, svo ég keypti mér Extra jórturleður og tuggði hann allan fram að hádegi í vinnunni, við óttablandna virðingu samstarfsfólks.
Einhver tilgangur átti að vera með þessari bloggfærslu, en þar sem ég man hann ekki þá er hér uppáhalds tónlistarmyndband mitt: Knights of Cydonia með Muse.
Myndbandið fjallar um mjög fyndinn framtíðarkúreka sem lendir í bobba í litlum bæ, eftir að hafa átt í stuttu ástarsambandi við frillu lögreglustjórans. Ekki skemmir fyrir að lagið er eitt af mínum uppáhalds.
Eitt það besta við árið 2010 voru nýungar sem ég tileinkaði mér. Þar á meðal var að hlusta á svokölluð "podcast" á meðan ég vinn Excel skjöl. Podcast eru hálfgerðir útvarpsspjallþættir sem eru settir á netið.
Mitt uppáhalds podcast heitir Comedy Death Ray og er stjórnað af Scott Aukerman [Heimasíða þáttanna]. Í podcastinu fær hann fræga grínista í viðtöl og bæði fræga og ófræga til að leika karaktera, allt í nafni sprellsins.
Mín uppáhalds sena í þessum þáttum var innkoma nokkuð óþekkts grínista í þáttinn, Brett Gelman að nafni.
Forsaga: Brett Gelman var tilnefndur fyrir verðlaun fyrir innkomu á árinu 2009 í þáttunum en fékk þau ekki. Hann kom því aftur í þáttinn á árinu 2010 og tilkynnti að hann ætlaði að einbeita sér að smásögum. Hér að neðan er smásagan sem hann las. Hún heitir IBrain og er ádeila á ástandið í heiminum.
ATH. Ekki hlusta ef þið eruð viðkvæm. Sagan er mjög gróf!
Hér er áhugavert myndband við magnað lag frá Hot Chip sem heitir I feel better:
Þeir lesendur sem nenna ekki að horfa á myndbandið, hér er stutt lýsing á því sem gerist:
1. Tónleikar strákabands. Trylltir aðdáaendur.
2. Sköllóttur, horaður hvítur maður með hvítari tennur svífur inn, syngjandi. Áhorfendur eru hræddir.
3. Einn af öðrum reyna meðlimir strákabandsins að dansa hann af sviðinu.
4. Sköllótti maðurinn drepur þá alla með geisla úr munninum á sér. Skelfing grípur um sig.
5. Allt verður hljótt.
6. Sköllótti maðurinn er nú hluti af hvítklæddu strákabandinu. Þeir syngja og dansa allir saman við mikinn fögnuð.
7. Fljúgandi risahaus kemur í salinn.
8. Ég pissa á mig, stjarfur af hræðslu.
9. Risahausinn myrðir strákabandið með því að skjóta rauðum geisla í strákasveitina.
10. Risahausinn myrðir áhorfendur og eyðileggur Hot Chip merkið. Lagið klárast og hausinn hlær.
11. Ég sit gapandi.
12. Ég hringi í mömmu.
Ég hef aldrei verið mikið fyrir Eurovision, nema sem afsökun fyrir að halda teiti. En stundum keppa þar lög sem hafa heillað mig. Í gær bættist svo eitt lag við þann hóp.
Hér er topp 4 listinn yfir mín uppáhaldslög í Eurovision:
4. Rússland: The Group of Peter Nalitch - Lost and Forgotten (2010)
Fallegt og vel sungið lag með tilraun til gríns. Vel gert!
3. Danmörk: Rollo&King - Never ever let you go (2001)
Óþolandi grípandi feel-good lag.
2. Noregur: Secret garden - Nochurne (1995)
Nánast eingöngu instrumental. Sigraði keppnina.
1. Frakkland: Sebastien Tellier - Divine (2008)
Langbesta Eurovisionlagið. Frábært lag frá stórkostlegum tónlistarmanni. Myndbandið er með þeim betri. Eina lagið sem ég hef kosið í Eurovision.
Ykkur er velkomið að benda mér á lög sem ég hef misst af í athugasemdum. Ef ekki þá lít ég svo á að þetta sé fullkominn listi.
Ein er sú auglýsing sem ég átta mig ekki alveg á. Hér er hún:
Nokkur atriði:
Afgreiðslukonan biður manninn aldrei um skilríki. Hún hefur ekki hugmynd um hversu gamall hann er. Hún er því að giska á að hann sé yngri en 20 ára.
Hún segir honum að bíða "aðeins". Hún gabbar hann úr röðinni og lætur hann standa eins og fífl fyrir framan alla. Maðurinn er heppinn að spyrja fljótlega hversu lengi hann eigi að bíða. Hversu lengi hefði hann annars beðið?
Rúsínan í pylsuendanum; hún æpir svarið yfir alla röðina og glottir svo framan í einhvern miðaldra karl sem er að ljúka viðskiptum skellihlæjandi. Til að mylja sjálfstraust mannsins enn smærra er gellan, sem hann var á góðri leið með að hössla skömmu áður, höfð hlæjandi að honum í næstu röð. Niðurlæg mannsins er algjör. Fyrir það eitt að líta út fyrir að vera ungur.
Þegar ég sá þessa auglýsingu fyrst hugsaði ég "flott, fleiri auglýsingar gegn miðaldra kellingartussum. Ekki veitir af". Sú varð ekki raunin.
Svo virðist sem þessi miðaldra kelling eigi að vera sprenghlægileg hetja fyrir fordóma sína gagnvart unglegu útliti mannsins og eineltistilburði sína, í stað þess sem hún er í raun og veru; helvítis tussa.
