Lykillinn að hamingju

Ég var að sjá að einhver Googlaði "Lykillinn að hamingju" og komst á þessa síðu.

Aldrei nokkurntíman hefur neinn verið á jafn röngum stað á internetinu og þessi aðili.

Ég vona að hann hafi ekki tekið neitt alvarlega sem er skrifað á þessa síðu. Og ef hann gerði það, að hann hafi ekki farið sér að voða.

Ónæmiskerfi mitt

Tvennt er að frétta.

Í fyrsta lagi er ég að verða veikur í fjórða skiptið á tveimur mánuðum. Það sem hryggir mig mest er ekki það að ég muni líklega eyða þessari helgi í að liggja og vorkenna sjálfum mér, þar sem ég hugðist liggja og sofa hvort eð er, heldur sú staðreynd að ónæmiskerfi mitt er álíka vel smíðað og Peugeot bifreið.

Það eru kannski ýkjur. Ef það væri alveg eins og Peugeot þá væri ég sennilega staddur á Hlemmi með andlitsmálningu rennandi niður andlitið, bjóðandi munnmök fyrir smámynt.

Hin stórfréttin er að eitt af tæplega tvö hundruð áramótaheitum mínum í ár, sem áttu að gera mig að betri manni, er kolfallið en það fól í sér að hætta að tryllast við að lesa athugasemdir við fréttir á dv.is. Ég er meira að segja farinn að byggja upp þol gagnvart þessum athugasemdum. Í gær tókst mér að lesa þrjár fréttir og athugasemdir við þær áður en ég lokaði síðunni öskrandi. Það er rúmri frétt meira en metið var.

Mitt sorglegasta met hingað til

Í nýliðnum ágústmánuði bætti ég nýtt met þegar ég skrifaði aðeins tólf færslur eða 0,39 á dag. Aldrei hef ég skrifað jafn fáar bloggfærslur, ef undan eru talin þau ár sem ég bloggaði ekki (1978-2002) og mánaðarfrí frá bloggi í febrúar 2006.

Þegar ég var upp á mitt besta, á árunum 2003-2006, skrifaði ég tvær færslur á dag og vanalega um 60 á mánuði. Hvað fór úrskeiðis?

Hér eru nokkrar kenningar:

1. Frægð mín veldur því að ég get illa skrifað undir nafni án þess að valda ursla. Svo ég skrifa sjaldnar.
Mínir bestu vinir vita ekki hvað ég heiti, hvað þá aðrir, Spaghettiskrímslinu sé lof.

2. Kvenhylli heldur mér frá blogginu.
Það er ekki hægt að smíða setningu sem getur verið meira röng en þessi að ofan.

3. Ég hef klárað allar mögulegar samsetningar af stöfum og orðum.
Það er möguleiki. Ég þarf að taka saman samsetningar allra bloggfærslna hér og bera saman við allar mögulegar samsetningar. Læt vita síðar.

4. Leti og áhugaleysi.
Meh.

5. Ég kann ekki að lesa og skrifa.
Hvernig skrifaði ég þá hinar færslurnar, fíflið þitt?

6. Ég er of önnum kafinn til að skrifa.
Ef ég hef tíma til að borða og sofa þá hef ég tíma til að blogga. Lífsmottó mitt.



 
Niðurstaða: Ég veit það ekki. Ég skal gera mitt besta að bæta mig.

Sparsamur líkami

Í dag náði ég að klára fimm tíma af flutningum hjá Gylfa vini mínum og tvo tíma af körfuboltaiðkunn á aðeins tveimur banönum, einni ostasneið og fimm tíma svefni síðustu nótt.

Mér reiknast þá til að ég hafi náð að keyra líkama minn á 34 kalóríum á klukkustund á meðan á þessu stóð, sem verður að teljast með sparneytnari farartækjum.

Ég bætti auðvitað upp fyrir sparnaðinn með um sjö þúsund kalóríum af nammi á tæpum hálftíma í kvöld.

Sparnaðarráð Viðskiptafræðingsins IV

Sem viðskiptafræðingur finnst mér annars vegar rétt að hamra á því að ég sé viðskiptafræðingur og hins vegar gaman að ráðleggja fólki hvernig hægt er að spara peninga. Ekki að ég þurfi á því að halda, þar sem ég er moldríkur viðskiptafræðingur.

Hér kemur eitt slíkt ráð. Áður en lengra er haldið þá finnst mér rétt að ítreka að ég er háttvirtur viðskiptafræðingur og þar með sérfræðingur í öllum málum sem koma að peningum og viðskiptum. Ekki reyna þetta heima, nema þið séuð með háskólagráðu í viðskiptum. Eins og ég. Viðskiptafræðingurinn.

Sparnaðarráðið er í nokkrum skrefum, en það lærði ég í síðustu viku:

1. Leggðu kolólöglega.
2. Fáðu sekt upp á kr. 5.000 frá lágtvirtum stöðumælaverði.
3. Greiddu sektina innan 3ja daga og borgaðu aðeins 3.900 krónur.
4. Kauptu þér eitthvað fallegt fyrir 1.000 krónur.

Þar með hefurðu sparað 100 krónur án þess að lyfta fingri. Eins og viðskiptafræðingur.

Hvernig pissa skal á almannafæri

Ég var að frétta að ég á eftir að taka út 18 sumarleyfisdaga fyrir 1. maí næstkomandi. Það er ekki að fara að gerast. Ég kenni sjálfum mér um, þar sem ég kann ekki að vera í fríi. Ég ætla þó að taka mér frí frá þessu bloggi í dag, þriðjudag.

Mín í stað er hér meistari Gavin McInnes sem ætlar að kenna okkur karlmönnunum að pissa á almannafæri og komast upp með það. Algjör nauðsyn að læra.



Fun fact: Ég pissaði á mig úr hlátri við að horfa á þetta myndband í tólfta skiptið, eins og í hin ellefu skiptin.

Lærdómur dagsins

Í dag lærði ég tvennt:

1. Það er fátt vandræðalegra en að fikra sig áfram í hálf fullum sturtuklefa í World class í svarta myrkri eftir að rafmagninu slær út.

2. Nasahár geta (og munu verða) lengri en sentimetri að lengd.

Af ótta við að valda ímynd minni skaða sleppi ég að taka fram hvernig ég lærði þetta.

Hárið

Í vikunni sem leið fann ég hvernig hryllingurinn helltist yfir mig við að lesa Fréttablaðið. Ég áttaði mig ekki á því hvað hræddi mig, fyrr en ég tók eftir auglýsingunni fyrir söngleikinn Hárið, sem skartar einum besta söngvara landsins, Magna, í aðalhlutverki:

Magni er reyndar ljúfur sem lamb og myndin er ekki svo óhugnarleg... nema þú hafir spilað tölvuleikinn S.t.a.l.k.e.r. en coverið á honum er svona:

Ég entist í þrjár mínútur að spila hann á sínum tíma, áður en ég kastaði upp úr hræðslu.

Allavega, svipuð auglýsingaskilti. Það er nóg til að undirmeðvitund mín fyllir mig af skelfingu.

Google hjálp

Takk Google fyrir góða tillögu, en ég held ég ráði við þetta.

Þeir sem skilja ekki myndina: Ég reyndi að leita að skírdegi 2010 (til að fá dagsetningu hans) en Google leiðrétti mig og leitaði að öskudegi 2010 í staðinn.

Sprenghlægilegt.

Ok, ég játa ritstíflu.

Fjórfarar sársins

Á sokkabandsárum mínum, þegar ég sagði frá hvaða stórbrotnu viðburðir hefðu á daga mína drifið, var mér iðulega tjáð að ég ýkti sögurnar of mikið, af minni fyrrum kærustu brosandi hlæjandi öskrandi berjandi, áður en hún barði mig til svefns með skiptilykli.

Síðan þá hef ég blessunarlega losað mig við þennan leiðinda ávana, enda fólk hætt að trúa orði sem ég segi. Ég vona þó að fólk horfi framhjá vafasamri fortíð minni þegar það skoðar fjórfara vikunnar, sem sýnir hversu rosalegt sár ég er með á handarbakinu, eftir körfuboltaæfingu frá í síðustu viku.

Fjórfarana má sjá hér.

Auknar vinsældir mínar

Ég hef löngum hreykt mér af því að fá símtöl annað slagið. Í lok mars mánaðar, eins og núna, gapi ég svo yfir vinsældum mínum (sem mældar eru í fjölda símtala frá vinum), aðeins til að verða fyrir vonbrigðum með restina af árinu.

Svo fer ég að hugsa. Þetta var ekki svona áður en ég vann á skattstofu Austurlands (2001-2006 ca.) við yfirferð skattaframtala.

Svona var þetta þá:

Eftir að ég byrjaði (og hætti) á skattstofunni hefur jafnvægi símtala eftir mánuðum raskast talsvert. Það tengist mögulega því að skattaframtölin eru send út í febrúar og skilafresturinn er í lok mars.

Það sem ég er að reyna að segja: Loðnutímabili mínu í vinamálum fer að ljúka og við taka störukeppnir við símann og sleikir við Excel langt fram eftir nóttu.

Ég kvarta ekki, ég hef hreina unun af því að hjálpi fólki í neyð með framtölin, þó ég sé bara giskandi út í loftið. Jafnvel sérstaklega þá.

Ekkert saumadót keypt

Í gær keypti ég mér ekki saumadót í IKEA, af því ég er meira karlmenni en það. Ef ég hefði keypt mér þannig í gær, þá væri það vegna þess að ég þarf að setja tölu á gamlar buxur sem ég var að finna, en ég gerði það ekki, svo það er allt í lagi með buxurnar.

Sem útskýrir af hverju ég er í þessum buxum núna. Það vantaði aldrei tölu í þær og ég keypti mér aldrei saumadót í gær og notaði kvöldið í að sauma.

Haldiði svo kjafti.

Körfuboltaóhapp

Tvífarar dagsins eru sami aðili, á tveimur mismunandi tímapunktum og frá tveimur mismunandi sjónarhornum.

Hér er vinstri hendin á mér eftir baráttu um frákast á körfuboltaæfingu fyrir rúmu ári síðan:


Hér er svo sama höndin í gærkvöldi, eftir að ég mætti á mína fyrstu körfuboltaæfingu í meira en hálft ár. Gerist, aftur, í baráttu um frákast.

Í kjölfarið hef ég stungið upp á því að banna annað hvort hnífa eða fráköst á æfingum.

Plögg

Það er komið að hinni árlegu plöggfærslu, þar sem ég læt lesendur vita af nýjungum á netinu.

Hér er það nýjasta, frá því í mars í fyrra:

1. Helgi bróðir tekur þátt í myndakeppni á facebooksíðu menn.is, þar sem fólk setur inn myndir af sjálfum sér með frægum einstaklingi. Þeir sem fá flest "like" við myndirnar, vinna einhverja vinninga. Hér er myndin sem Helgi notar: með Steingrími Joð, leiðtoga Íslands á dansiballi. Sennilega besta mynd sem ég hef séð, fyrir utan Memento og Seven.

2. Jónas Reynir, fyrrum samstarfsmaður minn og Hjálmar Kakali hafa hafið nýja síðu þar sem Jónas birtir m.a. strípurnar "Pólítíks ádeila" og "Háskóla-Hilmar" og Hjálmar birtir pistla og annað áhugavert. Síðan heitir því ósmekklega og móðgandi nafni Fjandinn.com og er hnossgæti, þrátt fyrir allt.

3. Esther Ösp hefur hafið nýja síðu í samstarfi við helling af fólki, undir nafninu Austurblokkin. Ekki aðeins er nafnið á síðunni snjallt heldur er uppsetningin á henni til fyrirmyndar. Innihaldið er svo nánast bónus. Kíkið á síðuna hér.

4. Ég er að opna nýjar síður á næstunni. Meira um það í næstu plöggfærslu, sem skrifuð verður innan tveggja ára.

Excel booty call

Í gær átti ég notalegt spjall við tæknigúru hjá Microsoft varðandi Excel 2010 sem ég keypti nýlega og hvers kóða ég hef ekki getað virkjað, sama hversu fast ég lem lyklaborðið.

Hér er hluti úr samtalinu:

Ég: Ok kóðinn er E eins og í...eh......eins og í einhverju.
Kona: Já, einmitt. E eins og í Einar.
Ég: Já. Svo er það 10. Og H eins og í...uhh...
Kona: Helgi.
Ég: Akkúrat. Svo kemur 3, 4 og 7. Svo Tvöfallt vaff eins og í..eh...engu.
Kona: Einmitt. Erfitt að finna orð fyrir það.
Ég: Svo er það X eins og í Xylitol.
Kona: hahahahaha

Ég þori ekki fara með það en mér heyrðist hún mumbla "fokking fáviti" eftir mesta hláturinn.

Alltaf gaman að fá fólk til að hlæja án þess að reyna það.

Skattframtalið: skák

Þá hef ég loksins lokið við að fylla út skattframtalið og senda inn. Það tók mig sjö sekúndur í ár, ca korteri minni tíma en fór í að greiða niður augabrúnina mína í morgun.

Skemmtileg tilviljun: það tók 7 sekúndur að skrifa þessa færslu.

Vinnan mín

Ég er aldrei spurður hvað ég geri "eiginlega" í vinnunni og af hverju.

Ég hef alltaf svarað því með þögninni og léttri en óhugnalegri störu, þangað til í dag. Það er löngu kominn tími til að svara þessari óspurðu spurningu, í myndaformi.

Hér er yfirlit yfir það sem ég geri í vinnunni, en einhverra hluta vegna heldur Outlook forritið utan um það:

Hver grænn kubbur á myndinni táknar Excel skjal sem ég hef unnið og sent út til samstarfsfólks míns.

Stutt svar: Án Excel væri ég sennilega bæjarfíflið.

Konungleg litaröð

Ég spila Texas Hold'em póker annað slagið á netinu með misslæmum árangri. Í nótt náði ég loksins, í fyrsta sinn, að fá allra bestu hönd sem hægt er að fá, svokallaða Konunglega litaröð (Royal flush), sem er hæsta mögulega röðin í sömu sort en líkur á að fá hana eru einn á móti tæplega 650.000.

Til samanburðar má geta þess að líkurnar á því að ég borði ekki nammi heilan sólarhring eru einn á móti 500.000, svo þetta er gríðarlega ólíklegt.

Þar með er þó ekki öll sagan sögð, því ég var ekki sá eini sem fékk Royal Flush í þessu spili. Andstæðingur minn var líka með hæstu mögulega litaröð.

Hvernig má það vera? Svona:

Öll röðin kom upp í borðið. Ég er því einn af fáum í heiminum sem hefur fengið litaröð án þess að vera einn um að vinna pottinn.

Ég veit að ég ætti ekki að vera stoltur af því, en ég er það samt.

Minnisleysi - 239. hluti

Nýlega tókst mér að gleyma að taka gleraugun af mér áður en ég sofnaði og vakna svo, sjö tímum síðar, liggjandi ofan á þeim. Sem betur fer er ég mjög léttur eða gleraugun mjög sterk, svo eina sjáanlega karaktereinkenni mitt beið ekki hnekki.

Sama morgunn gleymdi ég að tannbursta mig áður en ég fór í vinnuna, sem hefur aldrei gerst áður. Sem betur fer átti ég 150 krónur til að eyða út mánuðinn, svo ég keypti mér Extra jórturleður og tuggði hann allan fram að hádegi í vinnunni, við óttablandna virðingu samstarfsfólks.

Einhver tilgangur átti að vera með þessari bloggfærslu, en þar sem ég man hann ekki þá er hér uppáhalds tónlistarmyndband mitt: Knights of Cydonia með Muse.

Myndbandið fjallar um mjög fyndinn framtíðarkúreka sem lendir í bobba í litlum bæ, eftir að hafa átt í stuttu ástarsambandi við frillu lögreglustjórans. Ekki skemmir fyrir að lagið er eitt af mínum uppáhalds.




Hér er svo gerð myndbandsins.

Íslenskt drive-by

Fyrr í dag upplifði ég svokallað drive-by (ísl.: keyra-framhjá-og-skjóta-á-kyrrstæða) á rauði ljósi. Og eins og í Bandaríkjunum, þá var það rappari sem stóð fyrir þessu brjálæði, eins og búast mátti við.

Íslenska gerðin af drive-by-um er þó með talsvert öðru sniði en þau bandarísku, þó þau hafi sömu sálrænu áhrifin. Svona var atburðarásin:

1. Ég stoppaði á rauðu ljósi. Við hliðina á mér stoppaði sparneytinn fólksbíll.
2. Ég var að dást að fegurð augabrúninnar minnar í baksýnisspeglinum þegar bíllinn við hliðina á mér truflaði einbeitinguna með flauti.
3. Ég leit í átt til hans. Ökumaðurinn renndi þá niður rúðunni og gaf til kynna að ég ætti að gera það sama.
4. Ég kannast við manninn. Íslenskur rappari. Ég renndi því niður rúðunni og heilsaði.
5. Rapparinn kallaði þá óvænt "Ég fucking elska bloggið þitt!" og spólaði í burtu.
6. Ég lokaði glugganum, ringlaður og öskra á næsta bíl að hringja á lögregluna með brostinni röddu.

Lögreglan sagðist ætla að lýsa eftir viðkomandi í öllum miðlum í aukafréttatíma á öllum sjónvarps- og útvarpsstöðvum í kvöld. Mér finnst ólíklegt að það beri árangur.

Ég stefni því á að kalla eitthvað jákvætt og uppbyggjandi fyrir utan húsið hans á næstunni, áður en ég hleyp í burtu flissandi. Hefndin verður sæt.