Orðrómar

Nýlega hef ég heyrt fjóra orðróma um mig sem eru allir kolrangir:

Orðrómur 1: Að ég sé svo þroskaður.
Hefur sennilega orðið til af því ég er frekar þögull og drekk mig ekki elgölvaðan um helgar. Raunveruleg ástæða er einföld: ég hef ekkert að segja og vildi að ég hefði líkama í drykkjuna.

Orðrómur 2: Að ég kann að fara með peninga.
Sennilega af því ég sést aldrei eyða peningum í neitt heimskulegt eins og áfengi og/eða gleðikonur. Ástæðan er í raun sú að ég á ekki krónu.

Orðrómur 3: Að ég er rökréttur í hugsun.
Mögulega af því ég kann á Excel og er einhleypur. Það er í raun engin fylgni milli þess að kunna á Excel og vera rökréttur í hugsun. Og ástæðan fyrir því að ég er einhleypur hefur ekkert með að það sé gagnlaust að stofna til sambands og er ekki áhættunnar virði, heldur vegna þess að ég hef ótrúlega gaman að heyra setninguna "Ætlar þú ekkert að fara að fá þér konu?" og reyna að komast upp með að svara henni með orðinu "nei" án orðalengingar.

Orðrómur 4: Að ég er samkynhneigður.
Sennilega af því ég er að nálgast fertugsaldurinn og er einhleypur. Og að ég geng í rasslausum leðurbuxum dags daglega. Hið rétta er að ég er ekki samkynhneigður. Ég get sannað það með hvaða smekklausa kvenmanni sem er.

Ef þú ert ekki enn sannfærður um að ég sé ekkert að ofantöldu þá er hér sönnun til að taka af allan vafa:

Þetta keypti ég mér um daginn:

Þetta er leikjastýri fyrir bílaleiki.

1: Þetta sýnir að ég er enn 13 ára gamall.
2: Ég kann ekkert með peninga að fara þar sem í þetta fóru síðustu aurar mínir.
3: Ég hef ekki enn opnað kassann eftir næstum viku. Rökrétt kaup, Finnur.
4: Myndi samkynhneigður maður kaupa sér svona karlmannlegt stýri, til að geta spólað af stað í tölvuleikjum og jafnvel í hringi? Ég held ekki.

Viðtal við sjálfan mig

Enn eina ferðina hef ég staðið Fréttablaðið að því að hunsa mig í blaðaviðtölum. Þvílík hneysa, sérstaklega þar sem ég vinn fyrir blaðið.

Í þetta skiptið er það krakkahluti síðasta helgarblaðsins sem lætur sem ég sé ekki til, "krakkakynning" nánar tiltekið, þar sem tekið er viðtal við einhverja 9 ára stelpu frekar en mig. Ég læt ekki vaða yfir mig og svara því spurningalistanum hér, eins og svo oft áður.

Nafn og aldur:
Finnur, 34ra ára.

Í hvaða skóla ertu?
Ég er ekki í skóla.

Í hvaða stjörnumerki ertu?
Ljóninu.

Áttu happatölu?
Nei.

Helstu áhugamál/hvað gerirðu í frístundum þínum?
Körfubolti, svefn, bíóferðir, tölfræði, Excel, að svara spurningalistum sem ég finn í blöðum og smá meiri svefn.

Eftirlætissjónvarpsþáttur:
Dexter eða Breaking Bad.

Besti matur:
Fiskur og kjúklingur.

Eftirlætisdrykkur:
Vodki þynntur með rommi.

Hvaða námsgrein er í uppáhaldi?
Stærðfræði var í uppáhaldi.

Uppáhaldslitur:
Sægrænn.

Áttu gæludýr - ef svo er, hvernig dýr og hvað heitir það?
Nei.

Skemmtilegasti dagurinn og af hverju:
Föstudagur af því þá er óhóflegur svefn helgarinnar framundan.

Eftirlætistónlistarmaður/hljómsveit:
Ef ég verð að velja einn: Daft Punk.

Hvað gerðirðu síðasta sumar?
Drap flæking. Og vann.

Skemmtilegasta bók sem þú hefur lesið:
Teljast biómyndir til bóka? Ef svo er, Memento. Ef ekki...Fight club? Ég veit það ekki.

Hvað ætlarðu að verða þegar þú ert orðinn stór?
Ég ætla að verða geimfari.

Kvennahjal

Í dag passaði ég Valeríu Dögg, 2,5 ára gamla bróðurdóttir mína. Þar átti m.a. eftirfarandi samtal sér stað:

Valería: Finnur...
Ég: Já?
Valería: Þú ert stelpan mín.
Ég: Já, mamma mín.
Valería: Komdu að dansa, stelpan mín.
Ég: Já, mamma mín.

Og svo dönsuðum við mæðgurnar eins og brjálæðingar.

Svört kaup

Í gærkvöldi gekk ég inn í anddyri blokkarinnar sem ég bý í og rakst utan í sölumann dauðans. Eftirfarandi samtal átti sér stað þegar sölumaðurinn hafði snúið sér undan og ætlaði að ganga í burtu:

Ég: Ertu að selja?
Sölumaður: Já.
Ég: Er fyrsti pokinn nokkuð frír?
Sölumaður: ehh... nei.
Ég: Hvað kostar?
Sölumaður: Eina kúlu pokinn.
Ég: *Ég leita í vösum að reiðufé* Úff, mig vantar 50 upp á.
Sölumaður: Það er í lagi.
Ég: Glæsilegt! Kvöldinu bjargað.
Sölumaður: Viltu lakkrís eða hlaup?
Ég: Lakkrís, takk.

Eftir það kvaddi ég 13 ára stelpuna og hún fór með kassan næstum fullan af nammipokum til mömmu sinnar sem beið í bílnum.

Ég eyddi svo nóttinni í nammivímu.

Hversdagsleg ævintýri

Nokkur ævintýri úr hversdagslegu lífi mínu:

1. Teygja um úlnlið
Ég geng með teygju um hægri úlnlið af gömlum vana og til að hafa eitthvað í mínu munúðarfulla og alltof óklippta hári þegar ég hleyp í ræktinni eða spila körfubolta. Einn morgunn í vikunni hafði teygjan færst yfir á vinstri úlnlið og kona í vinnunni, sem við skulum kalla Hróðný, tók eftir því.

Hróðný: Ertu hættur að ganga með teyju um úlnliðinn eftir samtal okkar um daginn?
Ég: Nei alls ekki. Ég er meira að segja farinn að búa þær til heima eftir Kínverskri aðferð.
Hróðný: Hahahahaha, góður.

Það er skemmst að segja að mér sárnaði að hún héldi að ég væri ekki nógu handlaginn til að gera það og ákvað að gefa henni ljótasta nafn sem ég gæti hugsað í bloggfærslu.

2. Nýtt rúm
Ég keypti mér nýtt rúm í nýliðinni viku. Þetta er annað rúmið sem ég kaupi fyrir meira en 100.000 krónur á sex árum. Ástæðan er þríþætt.

Í fyrsta lagi er mjög erfitt að gera mér til geðs þegar kemur að rúmum. Og það er erfitt að skila rúmum ef mér líst illa á þau eftir ákveðinn tíma. Svo ég gef það og kaupi mér nýtt.

Í öðru lagi er mér frekar illa við peninga og vil helst ekki hafa þá tengda við nafn mitt.

Og í þriðja lagi þarf ég að viðhalda orðspori viðskiptafræðingsins sem ég er og læt því sjá mig reglulega í rúmverslunum svo fólk geti sagt sín á milli "Aha, þarna er Finnur Viðskiptafræðingur. Ég sé að hann hefur það nógu gott til að vera að leita sér að nýju rúmi, enda viðskiptafræðingur."

3. Kína
Fyrir rúmri viku sá kona í vinnunni, sem við skulum kalla Hróðný, að ég geng með teygju um úlnliðinn og spurði hvort hún mætti fá hana lánaða. Ég samþykkti það. Þegar hún skilaði henni svo síðar sagði hún mér að hárteygjur væru yfirleitt gerðar í Kína úr notuðum smokkum. Við hlógum að þessum fróðleiksmola, þó undir niðri væri að vakna hjá mér viðskiptahugmynd.

Eitt leiðir að öðru

Í dag (og á morgun) er ég í fríi vegna þess að ég á allt sumarfríið mitt eftir frá í fyrra og þarf að klára það fyrir 1. maí næstkomandi.

Ég vaknaði upp úr hádegi og þurfti að pissa. Svo ég fór á klósetið.
Úr því ég var komin á fætur gat ég alveg eins klætt mig og tannburstað.
Úr því ég var kominn í föt gat ég alveg eins farið út.
Úr því ég var kominn út gat ég alveg eins keypt mér nýtt rúm.
Úr því ég var búinn að kaupa mér nýtt rúm gat ég alveg eins farið heim.
Úr því ég var kominn heim gat ég alveg eins lagt mig.
Úr því ég var sofnaður gat ég allt eins byrjað að dreyma.
Úr því mig var farið að dreyma gat ég alveg eins dreymt að leikarinn William Fichtner segði að ég væri í ljótum gallabuxum, svo ég sagði að hann er með ljótt hár en tók það til baka þegar ég sá hvað honum sárnaði.

Fínn dagur.

Afturendi við andlit lögmálið (AVAL)

Ég hef loks fullklárað kenningu um nýtt lögmál sem ég hef unnið að í sturtuklefa ræktarinnar síðustu átta ár. Lögmálið er náskyld Lögmáli Murphy's sem hljómar svo (tekið af íslensku Wikipedia síðunni um LM):

Lögmál Murphys er mjög almennt lögmál sem segir að ef að nokkur möguleiki sé til staðar á því að eitthvað fari illa, þá muni það fara illa

Lögmálið mitt er mun nákvæmara:

Ef þú velur þér skáp í World Class Laugum á háannatíma við hliðina á öðrum skápi í notkun, mun andlit þitt lenda í metra fjarlægð frá kviknöktum afturenda, á næstu fimm mínútum, hvort sem þér líkar það betur eða verr.

Hér eru valdarnir að þessari kenningu:

1. Alltaf þegar ég notast við skáp við hliðina á öðrum skáp í notkun kemur viðkomandi notandi á meðan ég er að klæða mig í íþróttafötin og beygir sig og teygir við hliðina á mér. Sértu á milli tveggja skápa í notkun munu tveir naktir aðilar koma á meðan þú klæðir þig. Þeir eru aldrei að flýta sér í föt.

2. Enginn virðist vera með ca 500 metra radíus í personal space (ísl.: einkapláss) lágmark eins og ég sem hækkar upp í 2,5 km radíus þegar nekt á í hlut.

3. Enginn virðist hafa tíma til að hugsa út í svona tilgangslausa og óþarfa hluti eins og ég.

Þitt og hetta

1. Áfengissýki
Í morgun lauk ég við mína fyrstu flösku af dönskum brjóstdropum, sem ég keypti fyrir sex vikum og hef drukkið eins og stjórnlaus alkóhólisti kvölds og morgna til að losna við, að því er virðist, krónískt kvef. Ekki nóg með að þetta áfengisævintýri mitt hafi rústað á mér bragðlaukunum svo illa að ég borðaði Risa Hraun með hálfum hug í morgun (og í hádeginu og kvöldmat), heldur fékk ég áfengistremma og verk í lifrina þegar ég fékk ekki skammtinn minn af dropunum í kvöld. Á móti kemur að ég hef náð að minnka horrennsli um 3%. Vel þess virði.

2. Nafn á nýjan frænda
Kolla systir og Árni Már, spúsi hennar, skírðu son sinn í dag og varð nafnið Valmundur Pétur fyrir valinu, sem gerir barnið að alnafna afa síns. Ég mætti ekki í skírnina, sem fram fór á Akureyri, vegna ólæknandi kvefs (sjá að ofan) og vegna fregna um að ekkert Risa hraun yrði á boðstólnum í veislunni. Ég lofa að taka mér frí einhverntíman fljótlega og bæta þeim þetta upp.

3. Samtal við Valeríu Dögg
Nýlega passaði ég Valeríu Dögg, rúmlega 2ja ára bróðurdóttir mína þegar við heyrðum í flugeldum. Þar sem hún er mikill aðdáandi flugelda hoppuðum við út í glugga, þar sem við hvorki sáum né heyrðum í flugeldum:

Ég: Eigum við að prófa að kalla á flugeldana? Athuga hvort þeir komi ekki?
Valería: Já!
Ég: Flugeldar! Hvar eruði?
Valería með mjög skrækri röddu, að þykjast vera flugeldur: Við erum hérna.
Ég: Ætliði ekki að koma að springa?
Valería: Jú, við erum alveg að koma.
Ég: Hvað eruði að gera?
Valería: Bara... að vaska upp.

Ég held ég hafi aldrei hlegið jafn mikið að einhverju sem barn hefur sagt, hvað þá rúmlega 2ja ára gamalt barn.

Ónæmiskerfið ónýtt

Í gærkvöldi veiktist ég í fjórða sinn á þremur mánuðum af kvefi eða einhverju í þeim dúr. Þetta kvef lýsir sér í raddleysi, hósta og helling af sjálfsvorkunn.

Í kvöld dundaði ég mér því við að fjarlægja úr mér ónæmiskerfið, sem virðist vera ónýtt hvort eð er, með teskeið og skærum. Sá sem er fyrstur til að hafa samband fær það gefins gegn því að viðkomandi skaffi meðalstóran poka undir það og/eða geti reddað mér blöðru til að búa í.

Heilastormun

Í nótt vakti ég til klukkan 3 til að finna leiðir til að hætta að fara alltaf of seint að sofa. Ég fann enga leið.

Í dag slefa ég úr þreytu. Ég gefst ekki upp og reyni aftur í nótt.

Kvikmyndahlass

Hér er nýjasta hlass af myndum sem ég hef séð í bíóhúsum:

Cloud Atlas (Ísl.: Óbærilegur léttleiki tilverunnar)
Fjallar um ca 250 mismunandi hluti og karaktera sem allir tengjast á einn eða annan hátt. Sömu leikararnir bregða sér í hlutverk allskonar persóna í gegnum myndina, sem er ein helsta skemmtunin við myndina. Hún er mjög vel gerð en söguþráðurinn full epískur fyrir minn smekk.
Tvær og hálf stjarna af fjórum.

The Impossible (Ísl.: Hið ólíklega)
Hjón með þrjá stráka lenda í miðri flóðbylgju á Indlandi jólin 2004 og upphefst leit að hvoru öðru. Myndin er auðvitað byggð á sönnum atburðum. Svo virðist sem Ewan McGregor geti ekki staðið sig illa eða leikið í slæmum myndum. Myndin er stórbrotin, áhugaverð og býsna ógeðsleg á köflum eða góð afþreying, eins og ég kýs að kalla hana.
Þrjár stjörnur af fjórum.

Django Unchained (Ísl.: Ókeðjaði blámaðurinn)
Quentin Tarantino tekur fyrir ævintýri Django, sem byrjar myndina sem þræll í Bandaríkjunum á gullöld þeirra. Tannlæknir kaupir hann og þiggur aðstoð frá honum við að finna skúrka. Upphefst samstarf og pínu platónísk ástarsamband (Ens.: Bromance).
Það er ekki oft sem jafn skemmtilegar og vel gerðar myndir koma í bíó. Myndin hefur allt: Réttlæti, snargeðveikt ofbeldi, ótakmarkaða fegurð og góðan leik.
Fjórar stjörnur af fjórum.

Memento og Griðastaður

Í dag átti ég Memento upplifun* í vinnunni þegar ég fór inn á salerni hæðarinnar að sækja pappírsþurrkur, þar sem ég var að borða hádegismatinn við silkimjúka birtu frá Excel á tölvuskjánum.

Þegar ég kom inn á salernið stoppaði ég og sagði "Hmm... ég þarf ekki á klósetið. Hvað er ég að gera hérna?"

Eftir nokkrar sekúndur ákvað ég að þvo mér vel um hendurnar og fara aftur að vinna.

Þegar ég kom svo til baka og mundi hvað ég ætlaði að gera, risti skipunina á handarbakið á mér með ryðguðum nagla sem ég fann og sótti þurrkur.

Annars er það að frétta að í gær sá ég myndina La Clé des Champs (Ísl.: Griðastaður) á frönsku kvikmyndahátíðinni í Háskólabíó. Myndin fjallar um dreng sem gengur í kringum tjörn og fylgist með (skor)dýraríkinu. Einhver furðulegasta afsökun fyrir bíómynd sem ég hef séð. Spoiler: Hann gefur stelpunni stækkunargler og hún fer úr bænum.

Sérfræðingar (ég í fleirtölu) telja myndina einn af lágpunktum kvikmyndasögunnar.

Hálf stjarna af fjórum. Hálfa stjarnan er fyrir Sylvester Stallone í feluhlutverki sem bóndi á hjóli í bakgrunni.

*Memento fjallar um mann sem hefur ekkert langtímaminni. Sjá dæmi hér.