miðvikudagur, 12. janúar 2011

Nýtt bíó prófað

Nýlega veitti ég sjálfum mér þann unað að prófa nýtt bíó, Egilshöll nánar tiltekið. Egilshöll er, eftir því sem ég best veit, stærsta bíóhús landsins og er splunkunýtt. Hér er mín rýni:

Kostir
Þægileg sæti
Gott rými í afgreiðslu
Tvær sjoppur
Gott fótarými í sal
Ópersónulegt

Ókostir
Er staðsett einhversstaðar uppi á fjalli
Bílastæðin eru of langt frá inngangi (amk í kulda)
Fjölmenni

Bíóið fær þrjár stjörnur af fjórum.

Hér er þá uppfærður listi yfir bíóhúsin sem ég hef heimsótt, það besta skráð efst:

1. Smárabíó (4 stjörnur)
2. Sambíóin Kringlunni (3 stjörnur)
3. Sambíóin Egilshöll (3 stjörnur)
4. Laugarásbíó (2,5 stjörnur)
5. Háskólabíó (2 stjörnur)
6. Bíó Paradís (1,5 stjarna)
7. Borgarbíó, Akureyri (1,5 stjarna)
8. Sambíóin, Akureyri (1,5 stjarna)
...
95. Bíóið í Malmö (1 stjarna)
96. Reyðarfjarðarbíó (1 stjarna)
97. Sambíóin Álfabakka (0,0002 stjörnur)

Myndin Hereafter varð fyrir valinu, leikstýrt af ofmetnasta leikstjóra samtímans, Clint Eastwood. Hún var ömur- og bjánaleg. Hálf stjarna af fjórum.

þriðjudagur, 11. janúar 2011

Minn versti óvinur

Í dag er ég í smá fýlu við Fortíðar Mig sem hugsaði ekki út í að Nútíma Ég þurfti að vinna fullan vinnudag í dag, þegar hann fór í tíubíó í gærkvöldi á mjög langa mynd. Fortíðar Ég getur verið skíthæll.

Hann var reyndar svo hugulsamur að smyrja samloku fyrir Nútíma mig í gærkvöldi, til að biðjast afsökunnar. En Fortíðar Ég át hana svo í morgun þegar hann vaknaði. Dæmigert.

mánudagur, 10. janúar 2011

Myndir úr jólafríinu

Hér eru fjórar myndir sem ég tók í jólafríinu. Það er hægt að opna þær í nýjum glugga með því að smella á þær.

Valería Dögg og Svetlana, mamma hennar, glotta framan í myndavélina

Ég tók mína fyrstu "Tilt-shift" mynd af örlitlum læk.
Fellabær, í öllu sínu veldi.
Ég náði að taka mynd af dagdraumi mínum á einhvern óskiljanlegan hátt.

Restin af myndunum sem ég tók í jólafríinu er að finna á Facebook prófílnum mínum eða hér í opinni dagskrá.

laugardagur, 8. janúar 2011

Brennsla

Í kvöld brenndi ég um 1.050 kalóríur í 70 mínútna ræktarferð og kom heim sigri hrósandi, bara til að fatta að ég átti ekkert að borða nema kexpakka, sem ég kláraði á tveimur mínútum. Hann innihélt 1.200 kalóríur.

Þessa stundina brenni ég 300 kalóríum á klukkustund með því einu að hata sjálfan mig af mikilli einbeitingu.

miðvikudagur, 5. janúar 2011

Atferlisathuganir

Það syrgir mig mjög að hafa tekið eftir þessari þróun í karlaklefanum í ræktinni, eftir sturtu:


Útskýring:
Því vöðvaðri sem þú ert og því lægri fituprósentu sem þú ert haldinn, því lengur ertu að fara í bol og fljótur í nærbuxur eftir sturtu.
Því vöðvalausari sem þú ert og því hærri fituprósentu sem þú ert haldinn, því lengur ertu að fara í nærbuxur og fljótur í bol eftir sturtu.

Ég vildi að ég byggi ekki yfir þessari vitneskju. Sjö ár af ræktarferðum hafa kennt mér þetta.

þriðjudagur, 4. janúar 2011

Hamingja í póstkortaformi

Í dag fékk ég póstkort alla leið frá Ástralíu, þar sem vinkona mín, Esther Ösp, kom við í heimsreisu sinni og ákvað að senda mér kort.

Það eitt og sér er stórmerkilegt. En rokkstigin sem Esther fékk við þetta milljónfölduðust þegar ég sá kveðjuna sem rituð við á kortið. Hún var frá engum öðrum en Stingray, úr raunveruleikaþáttunum Nágrannar:

Heimilisfangið mitt blurrað til að forðast eltihrella.
Kortið segir orðrétt:
„Hey Finnur!
Keep [smile]ing
[Eitthvað grín nafn]
Stingray!“
Og undir þetta tekur Esther að sjálfsögðu. Ég er alltof brosmildur.

Hvernig Stingray náði að skrifa þetta kort, verandi löngu dáinn, er mér hulin ráðgáta. En ég spyr ekki spurninga á þessum hamingjusamasta degi lífs míns.

Takk, Esther!

mánudagur, 3. janúar 2011

Verkefnafjall

Í gær kom ég aftur til Reykjavíkur eftir að hafa gert ekkert nema spila, sofa, horfa á bíómyndir og fara í sund/ræktina í 10 daga hjá mömmu fyrir austan yfir jólin. Lífið gerist ekki mikið ljúfara en það.

Þessa 10 daga vann ég ekki handtak í vinnunni. Sem þýðir að í dag beið mín verkefnafjall eins og sjá má á grafinu að neðan, þar sem ég allt í senn sýni dæmigerða vinnuviku, hvernig verkefnin staflast upp í fríum og hvernig ég hyggst höggva fjallið niður næstu daga og vikur.

Smellið á mynd fyrir stærra eintak í nýjum glugga
Og já. Gleðilegt nýtt ár.

fimmtudagur, 30. desember 2010

Yfirferð áramótaheita

Til að byrja með, afsakið fá og léleg skrif í jólafríinu. Ég hef verið önnum kafinn við að sofa. Það breytist allt þegar ég fer aftur suður, 2. janúar næstkomandi.

En þá að efni færslunnar: það er kominn tími á að fara yfir áramótaheiti síðasta árs [sjá hér].

1. Eldast meira
Ég eltist um eitt ár og stóð því við þetta.

2. Flytja minna
Ég flutti einu sinni á árinu, sem er jafn oft og árið áður. Stóð ekki við þetta.

3. Kynnast fleira fólki
Ég stefndi á að vera kominn með 322 vini á Facebook fyrir lok árs. Svo illa tókst mér til í þessu að jafnvel mínir nánustu vinir eyddu mér af Facebook-inu sínu. Nú á ég 302 vini, sem er eiginlega kraftaverk, þar sem það er aukning um 9 vini milli ára. Stóð ekki við þetta.

4. Minni innivera
Ég fór reglulega í göngutúra á árinu og einu sinni upp á fjall. Það er þó frekar dæmigert ár fyrir mig og lítil aukning. Ég stóð því ekkert sérstaklega við þetta.

5. Sofa meira
Ég hef sjaldan sofið jafn lítið og á árinu sem er að líða. Ég sofna sjaldnast fyrir klukkan 2 og vakna um 8:30 á virkum dögum. Ömurlegur árangur.

6. Spara meira
Ég endurskipulagði alla mína neyslu, hætti að versla í 10-11 að mestu og hóf innreið mína í Bónus. Sparaði gríðarlega á þessari breytingu. Stóð við þetta!

7. Minni vinna
Nei.

8. Þéra fólk
Þéraði ekki eina manneskju allt árið, fyrir utan einn prest, en það gæti tengst því að ég þóttist vera smámæltur.

9. Þyngjast meira
Ég tók mér pásu frá lyftingum á árinu og léttist eitthvað í framhaldinu. Verulega lélegur árangur.

Niðurstaða: Ég náði að standa við tvö áramótaheiti af níu. Það er ömurlegur árangur, vægast sagt. Í ár ætla ég því að reyna við 41 áramótaheiti. Með sama hlutfall og í ár ætti ég að ná að standa við níu þeirra.

mánudagur, 27. desember 2010

Miðnæturganga

Á miðnætti í kvöld fór ég í göngutúr um Fellabæinn, eins og ég geri oft á dag, þá daga sem ég eyði í Fellabæ yfir hátíðirnar, árlega.

Það sem var óvænt við þennan göngutúr var annars hversu ég líktist alvöru ballettdansara við að renna mér á hálkublettum gatnanna og hinsvegar 15-20 hreindýr sem gengu í veg fyrir mig, svo ég stóð stjarfur og hugleiddi hvort ég hefði óvart tekið LSD í stað amfetamínstera með kvöldmatnum.

Nú, þegar runnið er af mér, veit ég að ólyfjan komu þessu hvergi nálægt, því ég tók mynd. Hér er hún og málið telst sannað:

Gæti ekki verið skýrara.
Skemmtileg lífsreynsla, þó það sé alltaf óþægilegt að ganga hland- og tárvotur í köldu veðri.

fimmtudagur, 23. desember 2010

Röng spá

Fyrsti dagur jólafrísins fyrir austan er að baki. Í færslu gærdagsins talaði ég um mínus 17 gráður spá. Því fór fjarri.


miðvikudagur, 22. desember 2010

Jólasögur

Í dag gerðust tvö atvik sem ollu því að ég varð fyrir vonbrigðum. Sögustund!

Jólaóskapið
Ég var nýkominn úr Kringlunni í dag, þar sem mér tókst ekki að kaupa gjafir vegna mannmergðar og var í bílnum að bíða eftir að komast áfram, blótandi konunni sem leiddi lítinn 5 ára strák alltof hægt fyrir framan "bílinn" minn.

Ég var vanur því og fullkomlega sáttur við að komast ekki í jólaskap í ár, frekar en fyrri ár og vera fúli náunginn í jólaverslunarleiðangrunum, þegar þessi 5 ára strákur snéri sér við, brosti framan í mig og vinkaði, svo ég gat ekki annað en brosað tárvotur til baka og vinkað.

Hvernig dirfist litlu barni að koma mér í betra skap?! Geta þau ekki brosað frama í ókunnugt og geðstirt fólk og vinkað því heima hjá sér? Óþolandi.

Jólaveðrið
Á leiðinni í heimsókn til pabba í kvöld braut ég rennilásinn af úlpunni minni, þegar ég trylltist í millisekúndu við að reyna að renna niður. Hjá pabba sá ég veðurfréttir, þar sem kom fram að það verða mínus 17 gráðu hiti á Egilsstöðum, þegar ég lendi þar á morgun. Lítur út fyrir að ég þurfi að safna í alskegg yfir jólin og vel það.

mánudagur, 20. desember 2010

Stækkun fjölskyldu

Ég hef loksins látið verða af því að stækka við fjölskylduna. Nýjasti meðlimurinn kemur beint frá Kína og er gulur á litinn. Ég valdi nafnið Ragnar á hann get ekki beðið eftir skírnarveislunni. Gunnarsson fjölskyldan kynnir með stolti:



Ragnar Ryksuga!


Hann kostaði aðeins 10.000 krónur.

Ég vona með þessu að ná, þó ekki væri nema hluta af þeirri athygli og þeim hamingjuóskum sem systkini mín fá þegar þau eignast afkvæmi.