Facebook statusa annállinn 2010

Það sem fortíðarþrá er eitt einkenna þessa bloggs hyggst ég, eins og síðustu ára, rifja upp árið sem er að líða með ýmsum hætti.

Fyrsta upprifjunin eru Facebook statusar sem ég hef skrifað á árinu. Ég skrifaði um 80 statusa á árinu. Hér eru þeir helstu, frá þeim elsta til þess nýjasta:

[Til að forsíða bloggsins fari ekki í klessu set ég síðubrot hér. Smelltu á lesa meira fyrir statusana]

Jólaundirbúningurinn

Nú er vika til jóla og jólaundirbúningurinn kominn á fullt skrið hjá venjulegu fólki.

Hér er listi yfir það sem ég á eftir að gera fyrir jól:

• Kaupa jólagjafir
• Pakka inn jólagjöfum
• Skrifa jólakort
• Hlusta á jólalög
• Komast í jólaskap
• Hlakka til jólanna
• Setja vetrardekkin undir
• Fá jólafrí hjá yfirmanni

Hér er svo listinn yfir það sem ég er búinn að gera fyrir jólin:

• Kaupa jólabækur til að lesa yfir jólin (Red Mars og Green Mars)
• Hugsa um hvað ég eigi eftir að gera mikið fyrir jólin
• Hlusta á eitt jólalag, ítrekað, muldrandi „farðu í jólaskap helvítið þitt“ með tennur gnístandi

Hér er jólalagið. Það er rafrænt:

Lágpunktur ljóðaferils míns

Það vita það ekki margir en ég er höfundur versta ljóðs sem samið hefur verið, að sögn.

Svona hljómar það:

Glaður maður gengur hér
Og brosir framan í alla
Og hann sér
að gömul kona segir að hann sé ekki með öllum mjalla

Þennan óskapnað samdi ég, minnir mig, í 3. bekk Finnbogastaðaskóla í Trékyllisvík og teiknaði með því mynd af alskeggjuðum manni sem brosti eyrnanna á milli og gamalli konu fyrir aftan hann með fýlusvip.

Veggspjaldið með ljóðinu og myndinni er löngu glatað en það er sem greypt í huga minn, að eilífu.

Skemmtilegar staðreyndir varðandi ljóðið:

• Það rímar.
• Það var mitt fyrsta ljóð og það síðasta í 17 ár, þar til ég samdi þrjú ljóð í viðbót [sjá hér].
• Það hefur ekki verið samið lag við ljóðið. Ennþá.

Arthúr allur

Um síðastliðna helgi tókum við Jónas þá ákvörðun að hætta með teiknimyndasöguna Arthúr. Henni höfðum við haldið gangandi frá ágúst byrjun 2005 eða í rúm 5 ár, með stuttum hléum til að byrja með, sem urðu lengri með tímanum.

Ástæðan fyrir því að við hættum er einfaldlega þreyta og tímaleysi. Kominn tími á að breyta til og prófa eitthvað nýtt.

Það er ekki laust við að ég sé frekar sorgmæddur eftir þessa ákvörðun, eins og ég hafi verið að kveðja góðan vin. Í kjölfarið hef ég rifjað upp þann tíma sem Arthúr hefur fylgt mér og hvað hefur gerst og breyst á þeim tíma. Svo hætti ég því, næstum tárvotur.

En nóg af væmni. Meira af tölfræði.

• Strípan hófst 1. ágúst 2005 og lauk í gær, 13. desember 2010. Það gera 1.960 daga, 280 vikur, 64,4 mánuði eða 5,4 ár. Á þeim tíma gáfum við út um 663 strípur.
• Það gera 0,34 strípur á dag, 2,37 á viku, 10,3 á mánuði og 123,6 á ári.
• Á þessum tíma hafa mælst 1,4 milljón stakar IP tölur/stakir gestir á síðunni og um 22 þúsund í hverjum mánuði.
• Mesta aðsóknin var á mánudögum og vinsælasti tíminn milli 17:00 og 18:00.

Síðan verður opin áfram, ef einhver vill lesa gamlar strípur. Blóm og kransar eru afþakkaðir.

Hvað hrundi af bílnum í vikunni?

Það er komið að hinum vikulega þætti síðunnar: "Hvað hrundi af bílnum mínum í vikunni?"

Að þessu sinni er það lítill hlutur úr plasti sem lítur svona út:

Hafið í huga, áður en giskað er, að eftirfarandi hluti koma ekki til greina, þar sem þeir hafa nú þegar hrunið af bílnum:

1. Skráargat bílstjórahurðar.
2. Handfang á skotti bílsins.
3. Aftursætishurð bílstjóramegin (hér um bil).
4. Púströr.
5. Hjólkoppar.
6. Stillingarhnappur fyrir bak farþegasætis.
7. Virðing mín fyrir Peugeot.
8. Rúðuþurrka aftan á bílnum.

Svarið birtist hér að neðan.

Fjórfarar

Ég hef bætt við nýjum fjórförum á Fjórfarasíðuna, hér nánar tiltekið.

Fleira var það ekki. Lifið heil.

Hjólreiðatúr

Í gærkvöldi fannst mér ég vera feitur og stirður, svo ég ákvað að fara í ræktina að hjóla.

Eins og alltaf þegar ég tek stórbrotnar ákvarðanir, var ég að sofna þegar ég tók þessa ákvörðun. Og þar sem ég var að sofna þá gúffaði ég í mig súkkulaðirúsínum, banana og hafragraut klukkutíma áður en ég lagði í hann, fyrir skyndiorku.

Í ræktinni hjólaði ég svo öskrandi í 55 mínútum og sá að ég brenndi um 650 kalóríum. „Bravó“ hugsaði ég sigri hrósandi, „þér hefur tekist það aftur, snillingurinn þinn. Ég elska þig“.

Þegar ég vaknaði í morgun var ég minna stirður en áður en hinsvegar mun feitari og talsvert ógeðslegri. Svo ég fór í Excel og spurði hana af hverju:

Ég hafði, að sögn Excel, borðað vel yfir þúsund kalóríur af orku fyrir ferðina en aðeins brennt um 650, sem gera rúmlega 400 kalóríur í umframorku. Vel gert.

Tímaferðalag

Í morgun skoðaði ég úrslit leiks Utah Jazz gegn Memphis Grizzlies í NBA deildinni í körfubolta. Jazz vann og það gladdi mig, þar sem ég held með því liði. En annað gladdi mig mun meira:

Þetta er svokallað Game Flow línurit úr leiknum, sem sýnir þróun stigaskors í leiknum.

Ef vel er að gáð má sjá að bæði lið ferðuðust aftur í tímann í leiknum og svo strax aftur fram í tímann! Þegar tvær og hálf mínúta er eftir af öðrum leikhluta skjótast liðin aftur um rúmar fjórar mínútur og aftur til baka. Til hvers veit ég ekki. Kannski til að koma í veg fyrir stórslys. Ómögulegt að segja til um.

Þetta er með því áhugaverðasta sem getur gerst. Tímaferðalög eru ekki bara möguleg, heldur í gangi! Og það í NBA deildinni! Þetta gjörbreytir öllu.

Það ótrúlegasta er að enginn virðist hafa tekið eftir þessu, hvað þá vakið athygli á þessu. Þetta þarf að stúdera og kryfja.

Ég má ekki vera að því að skrifa þessa færslu. Ég þarf að skrifa helstu vísindamönnum heimsins. Gott ef ég skrifa ekki grein í eitthvað vísindablað líka.

Stórkostlegt!

Nýtt orðatiltæki

Í frosti og viðbjóði síðustu daga hefur mér tekist að búa til nýtt orðatiltæki.

Í stuttu útgáfu orðatiltækis míns er talað um að einhver sé eins og „Peugeot í hálku“ þegar viðkomandi stendur illa í lappirnar. Við fyrstu sýn virðist orðatiltækið vera nákvæmlega eins og „belja á svelli“ en munurinn er sá að „beljan“ getur átt við um hvern sem er, á meðan „Peugeot“ getur aðeins átt við um einhvern eða eitthvað sem þú hatar af öllu afli.

Lengri útgáfan af þessu orðatiltæki er „Að vera eins og Peugeot á sumardekkjum í hálku af því ég hef ekki efni á vetrardekkjum eftir að hafa gert við hann fyrir sjötíu þúsund krónur í síðasta mánuði, andskotinn hafi það“.

Ykkur er velkomið að nota það allt að tvisvar á dag, án stefgjalds.

Myndir

Ein af mörgum partímyndum.

Ég hef bætt við nokkrum myndum frá seinni helmingi ársins 2010 á Facebook. Hér er hægt að skoða þær, jafnvel þó viðkomandi sé ekki með Facebook reikning.

En farið varlega. Þarna er mikið af myndum frá sóðalegum partílifnaði mínum. Ekki fyrir alla.

Kökudeigsdraumurinn

Þegar ég var lítill bannaði mamma mér alltaf að borða deigið hrátt, af því hún þurfti að gera kökur úr því. Þannig að ég sór þess eið að þegar ég yrði fullorðinn þá skyldi ég gera heila skál af deigi og borða það hrátt, aleinn! Mig minnir að ég hafi jafnvel öskrað það.

Í gær varð ég fullorðinn og það fyrsta sem ég gerði var að vilja hræra í deig. En það kostar of mikið og krefst smá vinnu, svo ég keypti tilbúið deig. Þetta deig, nánar tiltekið:

Bara rúmar 1.500 kalóríur.

Þegar ég var í þann mund að gleypa deigið í heilu lagi tók ég eftir smáu letri aftan á pakkningunni:

Hrottar.

Ég hefði aldrei keypt deigið ef ég hefði vitað að fasistar framleiddu það.

Allavega, ég neyddist til að baka kökur úr þessu andskotans deigi og var ekki nógu snöggur að taka mynd af þeim áður en ég borðaði þær allar. En ég borðaði þær allavega einn. Það var alltaf hluti af draumnum.

Rommkúlur

Í kvöld ætlaði ég að gera ýmislegt, þar á meðal að fara í rækt, en borðaði þess í stað óvart heilan kassa af rommkúlum, af því tilefni að það eru aðeins 24 dagar til jóla.

Þá ætlaði ég að athuga hvort þær væru áfengar, þar sem ölæði er bannað í ræktinni, en gat ekki lesið á umbúðirnar fullur, svo ég lagði mig.

Allavega, boðskapur sögunnar er að ég hef ekki frá neinu að segja.

Hér er því slagarinn Electro Champion með Ali Nadem: