Helginni eyddi ég á Selfossi að spila körfubolta og sofa í bústað með 11 öðrum karlmönnum. Það var skemmtilegra en það hljómar. Meira um það síðar.

Í síðustu viku fékk ég mér nýja hlaupaskó í fyrsta sinn í 10 ár, en þá urðu Adidas Response fyrir valinu í annars góðu úrvali Skóga á Egilsstöðum. Mig minnir að þeir hafi kostað um 5.000 krónur.

Bestu skór í heimi, ca.

Eins og sést voru þeir komnir á aldur fyrir 5 árum síðan.

Nýju skónna pantaði ég af Eastbay [sjá hér] eftir að hafa leitað hérlendis að mannsæmandi skóm á undir kr. 25.000, án árangurs. Svona brotnaði reikningurinn niður:

Þetta segir þó ekki nema hálfa söguna. Hér er seinni hlutinn:

Með því að eyða rúmum tuttugu þúsund krónum var ég í raun að spara mér tæplega fjórtán þúsund krónur. Töfrabragð. Ég hef því miður ekki efni á að endurtaka það fyrir þá sem voru ekki að fylgjast með.

Nýju skórnir keisarans. Nema ekki keisarans.

Eins og áður hefur komið fram bý ég nú einn í Kópavoginum og líkar það mjög vel, hingað til. Hér er fjölskylduvænt umhverfi og rólegir nágrannar. Íbúðin smellpassar utan um mig og ég hæstánægður með allt.

Eitt vekur þó sérstaka hamingju hjá mér. Þessi náungi stendur alltaf við rúmið mitt og býður mér góðan daginn þegar ég vakna á morgnanna:

Hann heitir Skúli Skápur og er atvinnulaus vörubílsstjóri, að sögn. Hann heldur alltaf í góða skapið sama hvað bjátar á. Hann talar stundum um að ég sé geðveikur og heyri raddir, en ég veit að hann er bara að grínast til að sýna mér að honum þykir vænt um mig.

Þannig gerum við strákarnir það. Sem minnir mig á það, kominn tími til að kýla í öxlina á honum og kalla hann fávita, glottandi.

Fríinu er hér með lokið. Síðan ég skrifaði síðast hef ég breytt útliti þessarar síðu í annað sinn frá því ég byrjaði í október 2002 og í þetta sinn er hún færð til nútímans. Einnig hef ég rakað mig einu sinni, grátið tvisvar og hlegið sjö sinnum.

Helstu breytingar:

• Síðan tilheyrir nú version 2 af blogger viðmótinu. Ég hef þrjóskast við version 1 í alltof langan tíma. Version 2 studdi ekki lengur útlitið á gömlu síðunni, sem betur fer.

• Ég skipti um athugasemdakerfi. Haloscan athugasemdakerfið hætti að vera ókeypis. Ég tók því allar athugasemdirnar mínar þaðan og notast nú við blogger athugasemdakerfið, sem er frumstæðara en Haloscan, en vel nothæft.

• Ég hef skipt um letur á síðunni og stækkað.

• Ég hef hent út slatta af hlekkjum. En hyggst bæta umtalsverðu magni við á næstunni.

• Nú er hægt að hafa samband við mig í gegnum síðuna í stikunni fyrir ofan (eða hér). Í framtíðinni verður svo líka hægt að lesa nánar um síðuna í sömu stiku (eða hér).

• Ég hyggst bæta við skrifefni á þessa síðu. Til dæmis skrifa Excel greinar og svara spurningum varðandi Excel, ef einhverjar eru.

• Auðvelt er að gerast RSS áskrifandi með því að smella á RSS merkið efst hægra megin á síðunni (eða hér).

• Allar tillögur varðandi efni eða útlit eru vel þegnar.

• Ef einhver er enn að lesa; til hamingju! Þú hefur klárað færsluna og færð verðlaun! Þú mátt vígja nýja athugasemdakerfið!

Allavega, velkomin á nýju síðuna mína.

Ég hef ákveðið að taka mér tímabundið frí frá þessari síðu frá og með...

...núna!

Eins og kom fram nýlega er ég fluttur í Kópavoginn eftir að hafa stoppað stutt við í Skipholtinu.

Hér er listi yfir þá staði sem ég hef búið á í Reykjavík:

1. Eiríksgata 2001. Bjó þar í 6 mánuði með Björgvini Lúther og Aðalsteini Inga.

2. Tunguvegur 2003-2004. Bjó þar í 9 mánuði með Óla Rúnari, Guggi, Víði og Gústa. Fyrsta árið mitt í Háskólanum.

3. Skipholt - Höfði stúdentagarðar 2004-2006. Tveir vetur, einn í herbergi. Kláraði námið þar. Mjög þægilegt.

4. Kristnibraut 2006-2007. Eitt ár með spúsu. Helst til of langt frá öllu fyrir minn smekk.

5. Hafnarfjörður 2007-2009. Tvö ár. Leigði fyrst með Danna. Svo einn í hálft ár.

6. Skipholt 2009-2010. 8 mánuðir. Leigði með Óla og syni hans. Flutti út þar sem íbúðin innihélt rakaskemmdir.

7. Kópavogur 2010. 5 dagar hingað til. Leigi einn. Þægileg tilfinning.

Og hér er svo kortið:

[Smelltu á mynd fyrir stærra eintak]

Sjáiði ekki þróunina? Hún blasir við. Sláandi þróun. Mynstrið sýnir skýrt og greinilega að ég veit ekkert hvar ég á að búa.

Dagurinn í dag var dæmigerður. Vaknaði of seint í vinnuna þar sem ég vann dæmigerð verkefni til kl 17:45, þegar ég fór í léttan mat til pabba og Laufeyjar áður en ég skrapp á dæmigerða körfuboltaæfingu í tvo tíma. Eftir það fékk ég mér dæmigerðan mat að borða, horfði á dæmigerðar fréttirnar endursýndar og hálfsofandi hugsaði "Hmm, langt síðan ég hef bloggað."

Með hryggð í hjarta fattaði ég að ekkert nógu merkilegt hefur gerst til að réttlæta skrif.

En ég gleymdi einu. Ég gleymdi trompinu mínu, því sem ég get alltaf reitt mig á þegar harðnar á blogghugmyndadalnum. Bíllinn minn!

Peugeotinn minn er bilaður! Það kemur amk sterk bensínlykt þegar ég keyri hann. Svo er lásinn á bílstjórahurðinni endanlega dottinn af, sem veldur því að ég get ekki læst honum. Húrra!

Ég var farinn að hafa áhyggjur. Hann hafði ekki bilað í sex vikur.

Takk Peugeot! Þú bjargar mér alltaf frá andleysi. Ég elska að hata þig af öllu hjarta.

Umtalsvert magn af viðburðum hefur átt sér stað síðan ég skrifaði eitthvað síðast. Hér er það merkilegasta í niðurtalningu til að viðhalda spennu:

5. Ég tók mér frí frá vinnu á föstudaginn og klifraði Esjuna. Ég segi "klifraði" af því ég fór óvart af göngustígnum og klifraði klettana á toppinn án þess að vita betur. Tók myndir sem ég birti mögulega seinna.

4. Íbúðin sem ég bjó í í Skipholtinu reyndist vera baneitruð og andstyggileg samkvæmt sérfræðingi. Sem útskýrir slæma heilsu mína undanfarið.

3. Ég flutti í gær í íbúð í Kópavogi. Var að flytja kassa og drasl til miðnættis.

2. Á miðnætti í gær veiktist ég og hef legið í ælupest í dag. Ég get ekki ímyndað mér verri dægradvöl en með andlitið í klósetinu, hágrátandi.

1. Ég mætti á körfuboltaæfingu á laugardaginn og stóð mig mjög vel, þó ég segi sjálfur frá.

Ævintýrin halda áfram. Á morgun ætla ég að mæta í vinnuna í fyrsta sinn síðan á fimmtudaginn og reyna að grafa mig úr vinnunni sem hefur hlaðist upp. Spennandi!

Ég vil ekki monta mig en í gærkvöldi kláraði ég bókina The Road. Það eru aðeins átta dagar síðan ég keypti bókina og byrjaði að lesa. Aldrei hef ég verið jafn fljótur að lesa bók.

Fyrra metið eru sjö mánuðir en þá las ég bókina The Da Vinci Code.

Ég las svo hratt að ég hafði ekki tíma til að taka eftir um hvað The Road er. En fín bók engu að síður. 3,5 stjörnur af 4.

Á laugardagskvöldið fór ég á myndina The Lovely Bones sem leikstýrt er af Peter Jackson.

Hún fjallar um stelpu sem er myrt.

Umsögn: Myndin er barnalegt, bjánalegt, ófyndið og tilgerðarlegt tilfinningaklám með vænan slurk af tæknibrellurúnki.

Ég eyði ekki fleiri orðum í þessa drasl mynd. Enga stjörnu af fjórum.

____________________
Á sunnudagskvöldið fór ég hinsvegar á myndina Green Zone, sem fjallar um hermann í Írak sem er óhress með skipulagið. Hann fer að snuðra og lendir í bobba.

Umsögn: Matt Damon fer á kostum eins og svo oft áður í spennandi og vandaðri mynd. Mæli með henni.

Þrjár stjörnur af fjórum.

Það er ágætis merki um nammifíkn þegar þú fylgist með nammiverksmiðjum á Twitter eða á einhverri síðu í sama dúr.

Frábært merki um nammifíkn er hinsvegar þegar nammiverksmiðjur eru farnar að fylgjast með þér á Twitter:

[Smelltu á mynd fyrir stærra eintak]

Nói Síríus sér hag sinn í að fylgjast með mér á Twitter og tek ég þeim fagnandi. Eitthvað segir mér að hagnaður þeirra sé í þann mund að snarhækka.

Það er fátt meira gefandi en að geta sannað eitthvað og vinna rifrildi. Um daginn var garðpartí haldið fyrir utan blokkina sem ég bý í. Ég vaknaði snemma útaf hávaðanum, beið í dágóða stund og fór að lokum út á svalir til að öskra á viðstadda að halda kjafti.

Þá voru bara tveir dauðadrukknir partígestir eftir sem þóttust ekkert kannast við neitt garðpartí. Förin í snjónum sögðu aðra sögu, eins og sjá má á myndinni sem ég tók:

Gæsir eru skíthælar fuglanna.

Hver er munurinn á mér og Andrési önd? Svarið kemur eftir smá frásögn.

Síðustu 10 ár hef ég hlaupið úti og inni, spilað útikörfubolta, dansað og, undanfarið, lyft lóðum í hlaupaskónnum mínum, þar sem þeir eru uppeyddir í gegn. Skórnir heita Adidas Response og eru mér ó svo kærir.

Í nótt pantaði ég mér svo loksins nýja hlaupaskó á Eastbay, bestu íþróttavörusíðu netsins. Það var ekki laust við að ég fylltist sektarkennd yfir því að svíkja gömlu vini mína svona. En ég verð víst að geta hlaupið, án þess að það sé hlegið að mér. Svo þetta var óumflýjanlegt.

Nýju skórnir heita einnig Adidas Response og eru nánast alveg eins og gamla parið.

Þar hafiði það. Munurinn á mér og Andrési önd er enginn. Við pöntum okkur alltaf sömu fötin/skónna og skömmumst okkur ekkert fyrir það. Ég geng reyndar í nærbuxum.