Ég fagna því þessa dagana að Peugeotinn minn hefur verið til í 10 ár, þar af 5 ár í minni eigu.

Í tilefni af því útbjó ég smá glaðning fyrir hann. Með skrúfjárni. Á húddið á honum. Eftir að hann neitaði að læsa sér um daginn.

Til hamingju með afmælið, fáránlega draslið þitt.

Í kvöld fékk ég gullið tækifæri til að komast í vont skap þegar ég gleymdi að taka nærbol og buxur til skiptanna á körfuboltaæfingu. Ég hata nefnilega að spóka mig nærfatalaus.

Ég dó þó ekki ráðalaus og nýtti mér þekkingu sem skapast hefur í gegnum tíð meiðsli mín til að vefja á mig nærbuxur með teygjubandi.

Teygjubandið kláraðist svo ég neyddist til að teipa á mig hlýrabol og sokka. Ég hlakka ekki til að klæða mig úr þeim.

Áætlunin gekk eftir, ég forðaðist vonda skapið með aðstoð hugvits. Ég held því áfram að vera jákvæði sólargeislinn sem allir elska að gnísta tönnum yfir.

Allskonargagnrýni!

1. [Bíó] Luftslottet som sprängdes (Ísl.: Loftkastalinn sem sprakk)
Ég fór nýlega á þessa mynd í bíó með Sibba. Þetta er þriðja myndin í Millenium þríleiknum sem fjallar um stelpu sem leikur sér að eldinum þegar hún reynir að hefna sín á mönnum sem hata konur.

Myndin er líklega verst af þrennunni þar sem hér er um frekar einfalt lögfræðidrama að ræða á meðan hinar tvær eru meiri spennumyndir. Hún er engu að síður góð. Mæli með henni fyrir alla sem hafa gaman af því að sjá Goth í hlutverki hetjunnar og þá sem geta sofið amk þriðjung myndarinnar (eða heita Sibbi).

3,5 stjörnur af 4.

2. [Bók] Heavier than heaven (Ísl.: Ævisaga Kurt Cobain)
Ég kláraði þessa bók í gær eftir aðeins 2ja mánaða lestur. Bókina hef ég átt í 5 ár en fann hana aftur í flutningum í ágúst síðastliðnum við mikinn fögnuð.

Bókin fjallar um uppáhaldstónlistarmann minn þegar ég var yngri, Kurt Cobain og grátlega ævi hans. Hún er mjög ítarleg og nær að sýna vel hversu skemmdur hann var á undarlegri æsku í bland við snarvitlausa dópneyslu (og enn geðveikari eiginkonu). Bókin staðfestir ennfremur þann grun minn að Kurt Cobain var einlægur holdgervingur rokksins, ólíkt öllu sem er í gangi í dag.

Þessi annars fína bók er eyðilögð með hræðilegum endi, sem auðveldlega hefði mátt koma í veg fyrir með smá skáldaleyfi.

3 stjörnur af 4.

3. [Jógúrt] Deluxa Soyage Strawberry, gluten and dairy free (Ísl.: Ofursoja jarðarberja jógúrt)
Ákvað að flippa í Hagkaup í kvöld og kaupa mér sojajógúrt með jarðarberjabragði í eftirmat.

Lykt: Ég hef sjaldan fundið jafn góða jógúrtlykt. Nammilykt.
Áferð: Eins og jógúrt þynnt með vatni og blandað í hnerr.
Bragð: Eins og mikið þynntur sorbet ís hrærður saman við helling af vatni. Gott eftirbragð. Sæmilegt fyrirbragð.
Verð: 150 krónur fyrir 145 gramma dollu er fáránlega hátt verð.
Annað: Fer vel í maga og er næstum próteinríkt.

Ef verðið væri lægra myndi ég kaupa þennan viðbjóð oftar. 3 stjörnur af 4.


4. [Þjónusta] Vodafone (Ísl: Vódafón)
Fyrir 14 dögum fór ég með símann minn í viðgerð hjá Vodafone en þar keypti ég hann fyrir 716 dögum (og með honum fylgdi 730 daga ábyrgð).

Afgreiðslufólkið var fljótt að spotta mig og koma til aðstoðar. Ég fékk lánsíma í staðinn, sem er með þeim frumstæðari í bransanum, hleðslutæki og kvittun.

Enn hefur Vodafone ekki gert við símann. 14 dagar ættu að nægja til að gera við hluti í geimstöð NASA, en ekki síma með pínulítla bilun, að því er virðist. Ég bíð áfram, símanúmeralaus (sem fylgja símanum) og með tár á hvarma.

1,5 stjarna af 4.

Í myndinni Sydney White, sem ég horfði ekki á í kvöld og skemmti mér alls ekki vel yfir, var setningin "I love you dad" þýdd sem "Bless, pabbi minn".

Nokkuð góð þýðing. Næstum betri en þýðingin "Þú ert bestur" á sömu línu í annarri mynd sem ég sá nýlega.

Það vita auðvitað allir að "I love you" þýðir "Þú ert mér kær".

Í dag sagði ég "ég ætla að snyrta á mér yfirvaraskeggið snöggvast." í fyrsta sinn um ævina. Það var góð tilfinning.

Ég bætti við "ta ta" fyrir aftan, skemmdi talsvert fyrir góðu tilfinningunni.

Hversdagslegar smásögur úr lífi mínu:

1. Frí
Á þessum tíma árs fæ ég alltaf póst frá yfirmanni mínum þar sem mér er tilkynnt að ég eigi inni sumarfrí frá í fyrra og að ég þurfi að eyða því fyrir 1. maí, ellegar ég tapi því að eilífu.

Ég tók því frí í dag. Vaknaði kl 15:00. Þvoði þvott. Gott frí.

Við þvottinn tók ég eftir að ég á 18 pör af sokkum, 18 hágæða nærbuxur, 17 hlýraboli og 1 venjulegan bol. Alveg óvart.

2. Síðasti leikurinn
Í gærkvöldi spilaði UMFÁ síðasta heimaleikinn sinn í vetur þegar það vann KKF Þóri í kynferðislega æsispennandi leik, 93-80.

UMFÁ hefur þá unnið tólf leiki, tapað tveimur og er mjög örugglega í fyrsta sæti B riðils 2. deildar. Einn útileikur er eftir ásamt úrslitakeppninni um sæti í 1. deild.

Það stefnir allt í að ég nái að klára heilt tímabil án þess að hvorki meiðast líkamlega né andlega. Ótrúlegur árangur. Svipað ótrúlegur og að kasta lafþunnu glasi af alefli í vegg án þess að það brotni, svo viðkvæmur er ég.

3. Mústassmars
Ég ákvað að safna yfirvaraskeggi í mars til vera ekki öðruvísi. Ég stofnaði þó ekki áheitasíðu, ennþá, þar sem ég veit ekki hversu lengi ég get verið með yfirvaraskegg án þess að tryllast (úr hamingju. Og raka það af í kjölfarið).

Ég hlakka til að ganga um götur Reykjavíkur með yfirvaraskeggið í lok mars og þykjast vera í Póllandi eða í Portúgal, þar sem allir eru alltaf með yfirvaraskegg.

Í gærkvöldi fór ég á myndina Shutter Island í Smáralindinni með pabba. Það sem var óvenjulegt við þessa ferð var að andlitið á mér innihélt yfirvaraskegg. Var þetta í fyrsta sinn sem ég fer á meðal almennings með eitt svoleiðis. En nóg um það.

Shutter Island fjallar um lögreglumenn sem fara til Shutter eyju við Boston, þar sem geðsjúkrahús fyrir snargeðveikt fólk er, til að kanna hvarf sjúklings. Eitt leiðir að öðru og áður en áhorfandi veit af er allt orðið vitlaust úr spennu.

Myndin er löng, virðuleg, tignarleg, skemmtileg, spennandi og dramatísk. Nákvæmlega eins og yfirvaraskeggið mitt.

Myndin er þó sérstaklega vel leikin. Hún fær þrjár stjörnur af fjórum frá mér.

DV hefur leiðrétt forsíðu gærdagsins og sent mér afsökunarbeiðni á mistökunum.

Miklu betra. Ég mun sofa vært í nótt.

[Takk NBA Ísland]

Fyrir næstum tveimur árum birti DV ranga mynd af mér á forsíðunni (sjá hér). Í dag gerðist það aftur.

Ég mæli með því að DV tékki á staðreyndum áður en það birtir svona forsíður. Ég hef til dæmis aldrei gengið með slaufu eða tengst Frumherja á neinn hátt. Eða litið svona út.

Af öllum bilunum bíls míns (og þær skipta tugum, ef ekki hundruðum), er sú nýjasta bæði einkennilegust og skemmtilegust.

Bilunin lýsir sér þannig að skráargatið á framhurðinni bílstjóramegin datt af bílnum í gærkvöldi þegar ég reyndi að læsa honum. Ég fann skráargatið aftur og tróð því í gatið sem var eftir í hurðinni og læsti hurðinni farþegamegin.

Núna hangir skráargatið hálft úr gatinu og það eina sem ég þarf að gera til að læsa hurðinni er að ýta því inn. Mjög þægilegt. Það poppar svo hálft út þegar ég tek lásinn af.

Ég hefði tekið mynd af þessu ef síminn hefði ekki bilað í morgun. Pant aldrei fá mér gæludýr. Flest sem ég snerti bilar (eða bilast).

Ég hef búið bæði í Reykjavík og á Egilsstöðum um ævina. Það er talsverður munur á þessum tveimur stöðum, þar á meðal þetta:

Þetta snýst svo við á sumrin. Þeas -1° í Reykjavík um hásumar og 21° hiti á Egilsstöðum.

Ég ákvað, áður en ég fór fram úr rúminu í morgun, að í dag ætlaði ég að gera eitthvað sem ég hafði aldrei gert áður.

Það liðu 2 mínútur þar til því var lokið en þá kveikti ég ljósið í eldhúsinu sem hvellsprakk með þeim afleiðingum að ég öskraði talsvert hátt í gegnum nefið einhvernveginn, sem ég hef aldrei gert áður.

Restin af deginum var rútína.