Í dag blasti við svolítið skondið í mötuneyti skólans. Reyndar var það allt annað en lítið. Býsna feit kona sat þar að snæðingi. Hún var með 12 tommu stóran (stærri gerðina), að því er virtist, subway bræðing og fjórar "smá" kökur í poka sem fást á subway fyrir mikinn pening. Þetta alltsaman kláraði hún á meðan ég borðaði mitt súkkulaðistykki (og spáði í tilgang lífsins). Með þessu ákvað konan svo, verandi sennilega nær 200 kílóunum en 100, að drekka diet kók.
Nú spyr ég eins og fávís lotugræðgissjúklingur; af hverju diet kók? Þessi vel þétta kona var þarna að innbirgða mörgþúsund kalóríur, af hverju að spara sér rúmlega 40 kalóríur með því að fá sér diet kók? Heilsuátak?

Annars hef ég ekkert á móti of þungu fólki enda sjálfur hlægilega horaður og hef ekki efni á því að gera grín að nokkrum manni. Þessar aðstæður voru bara spaugilegar að mínu mati.

Ég var að koma úr lokaprófi í upplýsingatækni hjá skemmtilegasta kennara alheimsins (ekki kaldhæðni). Mér gekk mjög vel og var með fyrstu mönnum út sem kemur sér vel af því eftir 46 tíma byrjar næsta próf sem hvers áfangi ég veit varla hvað heitir, hvað þá meira.

Fyrsta hreyfimynd síðunnar er hér að ofan eins og allir sjá. Þetta er að öllum líkindum einnig síðasta hreyfimyndin sem ég set á síðuna þar sem þetta ófríkkar síðuna mikið og hún má ekki við því.
Málstaðurinn er þó góður. Ég skora á alla að kynna sér málið og skrifa að því loknu undir mótmælin þar sem þetta þingmál er út í hött. Minnir á Nasismann, nú eða það sem er að gerast í bandaríkjunum í dag.

Á meðan ég sat í skólanum í dag frá 9 um morgunin til 23 um kvöldið uppi á þriðju hæð við glugga tók ég eftir eftirfarandi:

Sjö sinnum rigndi.
Þrisvar sinnum var sólskin.
Fimm sinnum snjóaði, þar af tvisvar hundslappadrífa.
Tólf sinnum varð skýjað.
Aldrei hvessti.

Svo lærði ég í ca hálftíma fyrir próf sem er á morgun.

Þá hef ég bætt við spjallborði fyrir tilstilli tillögu sem barst í gegnum könnunina sem er í gangi. Ég vona að þar skapist lífleg umræða um allt milli himins og jarðar. Hér eru nokkrar reglur sem fylgja þessu spjallborði:

1. Best væri ef allir myndi skrá sig og eiga sitt nafn en í lagi er að skrifa óskráður svo lengi sem það er ekki skítkast í skjóli nafnleyndar eða einhverskonar lymskuplott. Ekkert mál er að rekja IP töluna til eiganda hennar, ef svo ber undir.
2. Allt skítkast er bannað, að sjálfsögðu.
3. Bannað er að vera feimin(n) við að skrifa. Þeir/þær/þau sem eru það verða sett(ir) í skrifbann.
4. Bannað er að skrifa á spjallborðið á meðan viðkomandi er nakinn, nema um fagran kvenmann sé að ræða. Þá verður hún að taka fram að hún sé nakin.

Endilega skrifið sem mest. Ef þetta fer illa þá bara fjarlægi ég þetta og minnist aldrei aftur á þetta.

Hér er spjallborðið og til hægri í fagurrauðu letri.

Utah Jazz, mitt lið til 12 ára, var að ljúka tuttugu ára playoffsgöngu sinni með tapi í nótt gegn efasta liði vesturdeildarinnar. Orð fá ekki líst sorg minni en ég skal samt reyna. Ímyndið ykkur sorgina sem fylgdi því að John Stockton hætti keppni í fyrra, margfaldið með sjö og takið kvaðradrótina af því. Það ætti að segja ykkur að ef sorgin er meiri en 7, sem hún var, þá er þessi sorg hlutfallslega séð minni því meiri sem sorgin sem fylgdi John Stockton var en samt talsvert mikil.

Í fyrsta sinn í fjöldamörg ár fékk ég páskaegg á páskadag enda páskadagur haldinn hátíðlegur, eftir því sem ég best veit, til minningar um kvöl Hans og Grétu í nammihúsinu hjá norninni sem ætlaði að éta þau. Ekki skal þó taka mark á mér þar sem ég er blessunarlega laus við að vera trúaður.

Allavega, í páskaegginu var málshátturinn "margur verður af aurum api" sem var merkilega viðeigandi þar sem ég var einmitt að lesa fyrir fjármál fyrirtækja prófið sem verður síðar í vikunni. Þessum boðum hefði ekki verið komið betur til skila ef hefði staðið "Finnur, hættu á viðskiptabraut, fégráðugi djöfull!". Ég sé bara til hvernig prófin fara áður en ég hlýði páskaegginu.

Parið Agnes og Einar Örn hafa verið saman síðan ég man eftir mér (sem segir ekki mikið þar sem ég man bara ca 15 mínútur aftur í tímann) og eru þau stödd þessa dagana í nágrannalandinu Ástralíu. Þau halda eina skemmtilegustu netdagbók sem ég hef um ævina lesið og er hægt að finna hana hér.

Allavega, þeim hefur verið bætt í hlekkina undir vinir og vandamenn.

Fyrir stuttu sá ég hina margrómuðu Starsky & Hutch eða Starsky og Hutch eins og það yfirfærist á íslenskuna. Ég hafði miklar væntingar til myndarinnar þar sem allt í kringum mig féll fólk í yfirlið af hamingju yfir henni. Myndin fjallar um tvo lögregluþjóna á diskótímabilinu sem kljást við eiturlyfjabarón sem gerir þeim lífið leitt.

Fínasta mynd en grínið frekar stefnulaust og oft hálf vandræðalegt. Tvær stjörnur af fjórum.

Í gærkvöldi sá ég svo Dawn of the dead eða dögun dauðra með systkinum mínum Kollu og Helga. Hún fjallar um fólk sem er á flæðiskeri statt eftir að það nær að flýja í verslunarmiðstöð frá einhvernskonar uppvakningum, hvers uppruni er á huldu. Það að vera uppvakningur smitast þó í gegnum bit, eða eitthvað. Þau eru þó ekki á flæðiskeri stödd varðandi hugmyndir og deyja því ekki... ráðalaus.

Sæmileg afþreying fyrir masókista. Eina og hálfa stjörnu af fjórum.

Það er ótrúlegt hvað ég er í raun fjölhæfur. Þessa stundina sit ég sallarólegur og aleinn í Háskóla Reykjavíkur, borðandi súkkulaðisnúða, drekkandi kókómjólk, teflandi og spjallandi við Styrmi bróðir, lesandi glærur fyrir próf og gerandi dæmi, sendandi sms út og suður, að fylgjast með mikilvægum leik Utah Jazz á netinu og á tímabili var ég líka að lesa fréttablaðið, allt á meðan ég hlusta á seiðandi tóna Nick Cave.

Það er einkennileg tilviljun að um leið og þessi hæfileiki minn kemur í ljós, get ég ekki klárað nokkurn skapaðan hlut sem ég tek mér fyrir hendur.

Þá hef ég safnað skeggi. Hér er mynd af skegginu og mér þegar allt lék í lyndi.

Skeggið yfirgaf þó þessa jörð í gærmorgun eftir harkalegt rifrildi. Það var 15 daga gamalt og skilur eftir sig ófríðan mann með rakstursskurð.

Sú regla er við lýði hér í skólanum að topp fimm eða tíu meðaleinkunnir á önn fá endurgreidd skólagjöld, sem eru talsvert há eða um 90.000 krónur (á önn). Ég tel þetta mjög raunhæft markmið fyrir mig að ná ef ég legg nógu hart að mér auk þess sem eitt eða fleiri af eftirfarandi skilyrðum er fyllt:

1. Aðeins fimm eða tíu nemendur stunda nám á hverri önn.
2. Internetið hætti störfum og allar tómstundir verði bannaðar með lögum.
3. Sérstakur túlkur fer með mér út um allt og útskýrir allt eins og ég sé 5 ára.
4. Heilinn á mér fer að virka eðlilega og athyglisbrestur verði enginn.
5. Kennt verði hvernig eigi að slæpast, blogga og að eyða tímanum í kjaftæði.

Sé þessu fylgt eftir sé ég ekkert sem gæti komið í veg fyrir að ég fái þennan umtalaða styrk.