Ég er fáránlegur að svo mörgu leyti en þó sérstaklega einu sem hrjáir mig hvern einasta dag í skólanum; athyglisbrestur minn veldur því að ég reyni alltaf að gera fullt af aðgerðum í einu þegar ég hef aðeins hæfileika í að gera eina aðgerð í einu.

Núna er ég t.d. að gera verkefni í tölfræði, er að lesa DV, er með bækling frá Dell hjá mér opinn, er að blogga, spila tónlist, anda, skoða fréttir á netinu og spjalla við fólk hér í skólanum ásamt því að sitja kyrr. Það er skemmst frá því að segja að mér er ekki að takast að gera neitt af þessu með góðum hætti.

Mér voru að berast stórar fréttir til eyrna og augna. Ég vil ekki segja of mikið um málið, þar sem ég er hlédrægur og málið viðkvæmt en það lítur út fyrir að Arthúr teiknimyndasagan sé orðin fræg. Á morgun birtist viðtal við okkur Jónas Reyni í DV um Arthúr með myndum af okkur og einni strípu af Arthúr. Í framhaldi af því er ekki ólíklegt að gerður verður við okkur kvikmyndasamningur og við jafnvel beðnir um að sitja fyrir naktir víðsvegar, í sitt hvoru lagi að sjálfsögðu.

En aðalatriðið er þó að týna sér ekki í vonum og væntingum. Allavega, kíkið á DV á morgun.

Eins og áður segir er ég að fá kvef, sem er einmitt næstóþægilegasta tilfinning sem til er á eftir því að leita að fótunum á sér eftir að hafa lent í kröftugri sprengju.

Ég læt þetta þó ekki á mig fá og mæti samt í skólann. Hugsið ykkur hörkuna í mér.

Ég hef ekki efni á leigunni þennan mánuðinn eða skólabókum, fæturnir á mér eru illa haldnir og þurfa á uppskurði að halda, ég er farinn að stirðna upp af hreyfingarleysi, hárið á mér er eins og steinull í dag og ég er að fá kvef í fyrsta sinn í fjöldann allan af mánuðum. Samt get ég ekki hætt að brosa. Stórmerkilegt fyrirbæri þessi geðheilsa.

Leti mín hefur náð nýjum hæðum. Í gær henti ég nærfötum og íþróttafötum í þvottavél í kjallara nemendagarðanna. Stuttu síðar ætlaði ég að sækja þvottinn og hengja upp nema hvað, hann var horfinn. Ég leitaði hátt og lágt. Föt að verðmæti kr. 20.000, gróflega áætlað, horfin. Og ég brosti, því þá þurfti ég ekki að hengja þetta helvíti upp. Ég fékk mér því bara kók og súkkulaði og þóttist vera alveg brjálaður.

Síðar um kvöldið komust fötin í leitirnar, mér til mikillar gremju.

Þið, lesendur góðir, eruð eins og mýflugur. Þið munið ekki nokkurn skapaðan hlut. Skoðið fjórfara vikunnar fortíðarinnar daglega eða ég geri eitthvað virkilega andstyggilegt!

Ég tók eftir að aðsóknin í fjórfarasíðuna er komin niður í ekkert strax á fjórða degi. Þetta gengur ekki.

Ef ég bít einu sinni enn í kinnina á mér (ATH. ekki rasskinnina) þá sker ég munninn á mér stærri svo ég geti tuggið þetta fjandans tyggjó án þess að stórslasa mig. Allt fyrir tyggjódýrkun mína.

Í dag skráði ég mig í klúbbinn Fischerman's Friend en það er skákklúbbur Háskólans í Reykjavík. Þarmeð líkur 5 ára skákklúbbleysi mínu en það gap hef ég fyllt aðallega með dópneyslu og sjónvarpsglápi.

Nú verður hinsvegar breyting á. Héreftir mun ég vatnsgreiða hár mitt til hliðanna, setja upp slaufuna og gyrða peysu niður í flauelsbuxurnar, sem ég á eftir að versla.

Í næsta herbergi við mig heyrast sífellt þungir dynkir eftir kvöldmatarleytið og með þeim hávær öskur og læti. Ég hef hingað til forðast að láta sjá mig á göngunum um leið og parið sem býr þar af ótta við vandræðalegar augnagotur þar sem ég taldi klárlega um dýrsleg mök vera að ræða.

Mikið óskaplega var ég feginn að sjá að stelpan var með glóðarauga og margsprungna vör þegar ég mætti henni óvart á göngum vistarinnar í morgun. Ég heilsaði henni því hátt og snjallt, alls ekki vandræðalegur.

Ég var að komast að því að stelpan, sem ég hélt að væri með alvarlegt tilfelli af gulu, er bara að nota útrunnið brúnkukrem. Mér líður eiginlega eins og hálfvita í dag fyrir að hafa bent á hana og hlegið mjög hátt í gær þegar hún er ekkert veik í alvörunni, fyrir utan að geta ekki séð mun á appelsínugulum lit og brúnum.

Ég hef löngum haldið því fram að vinir pari sig saman eftir útliti. Þess vegna eru yfirleitt allar sætu stelpurnar saman og allt ljóta fólkið útaf fyrir sig. Ég komst þó að galla í þessari kenningu minni nýlega og set því hérmeð fram nýja kenningu sem mun valda straumhvörfum í vináttumálum. Fyrst í formúluformi:

M = ((600 - S^0,5)/100)^2 * ((21-H)^0,25))

M = mismunur á fríðasta vini hópsins og þeim ófríðasta, mældur í fegurðarstuðli Finns frá 0 - 100. Ef yfir 100 þá M = 100.
S = Stærð bæjarfélags eða bæja á svæði (T.d. Egilsstaðir og Fellabær saman).
H = Stærð vinahóps. Á skalanum 2-20.

ATH. Þessi formúla á aðeins við um vinahópi á Íslandi.

Svo í töluðu máli:

"Því fámennari staður sem vinahópurinn kemur frá og því fámennari sem vinahópurinn er, því meiri mismunur er á fallegasta og ófríðasta einstaklingi hópsins."

Tökum dæmi. Brjánn á 12 vini og býr í bæjarfélagi sem inniheldur nákvæmlega 20.000 manns. Hann fær því, með því að nota vinaformúlu Finns.tk:

M = (600 - (20.000)^0,5)/100)^2 * ((21-12)^0,25))
M = 21,0294 * 1,7321 = 36,424

Munurinn á fríðasta einstaklingi vinahóps Brjáns og þeim ófríðasta eru því 36,424 fegurðarstig.

Þar hafið þið það. Vonandi getið þið notað þetta til að gera heiminn betri en ekki í sprengjur.

Í dag er allt nýtt.

Nýr Arthúr.
Nýjir fjórfarar.
Ný derhúfa á leið til landsins á hausinn á mér.
Nýr MSN.
Ný tískulína.