Í gær tók ég frí megnið af deginum til að fullkomna ofurhæfileika sem ég hélt alltaf að ég byggi yfir. Ég er því orðin hálfgerð ofurhetja. Hér eru upplýsingarnar:

Ofurhetjunafn: Hypersomnia-man (Ofursofarinn).
Einnig þekktur sem: The Yawner (Geisparinn).
Hæfileiki: Getur sofið endalaust og geispað að vild.
Veikleiki: Hávaði, stress og símhringingar.
Ofurhetjubúningur: Kemur ykkur ekkert við!

Eins og allar ofurhetjur þá á ég mér erkióvin. Tvo meira að segja. Hér eru tæmandi upplýsingar um þá:

Ofurhetjunafn: Kapteinn Harmónikka.
Einnig þekktur sem: Tillitslausa fíflið.
Hæfileiki: Getur spilað á harmónikku tímunum saman. Byrjar alltaf klukkan 9 á morgnanna. Býr í íbúðinni fyrir ofan mig.
Veikleiki: Spaugstofan. Spilar ekki á meðan.
Ofurhetjubúningur: Heklað vesti.

Ofurhetjunafn: The firm (Vinnan).
Einnig þekktur sem: 365.
Hæfileiki: Getur hringt hvenær sem er og fengið mig til að vinna.
Veikleiki: Hún er háð því að ég svari í símann.
Ofurhetjubúningur: Enginn. Stofnanir ganga ekki í fötum, held ég.

Svo er fólk að segja að líf mitt sé ömurlegt. Hver dagur er ævintýri.

Nýlega sá ég myndina 28 days later og skemmti mér mjög vel eins og flestir aðrir sem hafa séð hana. Myndin fjallar um banvæna veiru sem breytir almenningi í blóðþyrsta hrotta.

Hún hefur spennu, æsispennu, fallega náttúru og aðeins meiri spennu. Hvað gæti hún mögulega boðið upp á meira? Kannski meiri spennu, ég veit ekki. Allavega, mjög góð mynd.

Sem færir mig að máli málanna; 28 days later er ástæðan fyrir því að ég hef ekki áhyggjur af því að Svínaflensan muni tröllríða öllu hérna. Hljómar eins og gott partí.

Og hvað er svo það versta sem gæti gerst? Að ég deyi hræðilegum dauðdaga? Er það virkilega svo slæmt? Ég veit ekki með ykkur en mér hefur alltaf verið frekar illa við mig.

Sofið rótt.

Ég er mjög vanafastur maður. Ég þoli illa breytingar og geri hvað ég get til að auðvelda mér þær, sé ég neyddur í þær. Þessi breytingafælni mín jaðrar við geðveiki, en er það auðvitað ekki.

Gott dæmi um þessa fælni eru viðbrögð mín við því að vera ekki lengur með meðleigjanda. Ég hef nú leigt einn í næstum 2 mánuði. Hér eru nokkur atriði sem hafa ekki breyst, þökk sé duttlungum mínum:

* Nafn meðleigjandans er enn á bjöllunni.
* Ég læsi enn hurðinni að mér þegar ég fer á salernið eða í sturtu.
* Ég loka alltaf að mér hurðinni þegar ég fer að sofa og læsi stundum.
* Ég nota höfuðtól þegar ég hlusta á tónlist til að vekja ekki fyrrum meðleigjandann.
* Þegar ég horfi á sjónvarpið þá spyr ég hann enn hvort hann vilji horfa á eitthvað annað. Og verð svo fúll þegar hann vill það.
* Ég ásaka hann enn um að hafa stolið mjólkinni minni úr ísskápnum, þó hann harðneiti alltaf.
* Ég bið hann enn um að lækka í sjónvarpinu þegar ég get ekki sofnað undan öskrum og hávaða.

Samtal af skemmtistað niðri í bæ um helgina:

Stelpa: Hæ
Ég: Hæ
Stelpa: Hvað ertu gamall?
Ég: Gettu
Stelpa: hmm. 23ja ára?
Ég: nei... ég er... 25 ára. [ég er 30 ára]
Stelpa: Nauh! Ég hélt eiginlega að þú værir 21s árs.
Ég: *haus sprakk af úr gleði*

Af því tilefni fékk ég mér annað tekílaskot. Gott ef ég bauð ekki á línuna.

Ath! Þessi færsla er skrifuð eftir minni. Ég vona að hún hafi gerst.

Lokahóf UMFÁ er að baki. Verðlaun voru sem hér segir:

Nýliði ársins
1. Skoppi
2. Sibbi

Varnarmaður ársins
1. Skoppi
2. Gísli

Leikmaður ársins
1. Gísli
2. Davíð Freyr

Þjálfari ársins
1. Gísli

Í verðlaun var að sjálfsögðu Risahraun.

Eftir lokahófið fór liðið saman niður í bæ þar sem stoðsendingar voru gefnar vinstri hægri. Enginn stoppaði mig þó frá því að klára sítrónubirgðir Reykjavíkur með Tekílapöntunum.

Sem færir mig að máli málanna: Nýir fjórfarar eru hér.

Hér er listi yfir það sem ég hef gert, það sem af er degi:

* Vaknað.

Hér er listi yfir það sem ég ætla að gera í dag:

* Borða.
* Fara í ríkið.
* Kjósa og hafa hljótt um það.
* Fara á körfuboltaæfingu.
* Fara á lokahóf UMFÁ.
* Kannski að blogga. Sé til.

Ekki ósvipað Halldóri Laxnes þá hef ég ekkert að bjóða í dag, ekki ögn sem ég gef. Nema tónlistarmyndbönd. Í þetta sinn enga raftónlist:

Razorlight - Golden touch. Klassík.

Razorlight - Wire to wire. Framtíðar klassík.

Eigið góðan dag.

Þá er kominn föstudagur og tími til að fara yfir sumarfrítöku síðastliðinnar viku en ég á enn inni nánast allt sumarfríið frá fyrra sumri:

Mánudagur: Vann venjulegan vinnudag, enda mikið að gera á mánudögum.
Þriðjudagur: Ætlaði að taka frí en fékk 5 tímatöl úr vinnunni. Endaði á því að mæta.
Miðvikudagur: Tók frí fyrir mat en vann í staðinn til klukkan 20:30, sem gera rúmlega 8 tíma eða ekkert frí.
Fimmtudagur: Lögbundinn frídagur. Fékk símtöl úr vinnunni og endaði á því að sleppa matarboði til að vinna.
Föstudagur: Ætlaði að vera í fríi í dag en það mistókst.

Ennfremur var mér boðið að vinna á laugardagskvöldið. Ég afþakkaði þar sem ég hef hlakkað til lokahófs UMFÁ sem verður einmitt haldið þá. Stefnan er tekin á að skemmta mér vel. Vona að það gangi eftir.

Hér er vandamál sem ég hef ekki lent í áður:

Hendurnar á mér lykta eins og súkkulaðismákökur, þó að ég hafi ekki snert neitt því líkt síðasta sólarhringinn. Sturtan sem ég fór í í morgun eyðir ekki lyktinni.

Annað vandamál:

Ég get ekki hægt að naga á mér neglurnar í dag. Mögulega tengt hinu vandamálinu.

Samtal rétt í þessu:

*hringir*
Siggi: Siggi.
Ég: Sæll Siggi, Finnur hérna.
Siggi: ...
Ég: ...Excel Finnur.
Siggi: ahh já, alveg rétt.

Ég ætlaði að verða þekktur fyrir eitthvað allt annað þegar ég var lítill.

Fréttir:

* Það lítur út fyrir að í blokkinni sem ég bý sé draugagangur. Amk þrisvar sinnum í viku heyrast ópin frá þessum kvendraugi, sem stigmagnast þar til hámarki er náð. Þá virðist draugurinn sofna. Þangað til það gerist ligg ég andvaka í rúminu að sturlast úr hræðslu.

* Í dag var ég í fríi frá vinnunni í tilraun minni til að eyða þessu andskotans sumarfríi frá í fyrra. Ég fékk 5 símtöl frá vinnunni og endaði á því að fara í vinnuna og vinna í ca klukkutíma. Besta sumarfrí sem ég hef tekið.

* Síðustu 4 daga hef ég gert 6 tilraunir til að fara í bíó með fólki. Í dag tókst það loksins þegar ég fór í bíó klukkan 18:00 á myndina State of play. Kókið var fínt.

Ég á við smá vandamál að stríða.

Í gærkvöldi tók ég þátt í pókermóti heima hjá Guggi, eitthvað sem ég geri aðra hverja helgi, ca.

Það sem var óvenjulegt þetta kvöldið var sigur minn og á ég nú varla aura minna tal. Vinningurinn var greiddur út samstundis í reiðufé og ég stakk honum í buxnavasana.

Sem færir mig að vandamáli mínu; ég þarf buxur með stærri vasa og/eða fleiri vasa þar sem þeir eru troðfullir af peningum núna. En til að eignast þær þarf ég að eyða vinningnum úr pókernum, þannig að ég myndi ekki þurfa nýjar buxur með stærri/fleiri vösum.

Þetta er erfitt líf.

Laugardagskvöld = tónlistarkvöld!

Vitalic með stórkostlegan slagara sem ber nafnið Wooo (Ísl.: Veiii):




Like a boss með The Lonely Island: