Orðið á götunni er að ég setji aldrei gular myndir á þessa síðu.

Þessi mynd ætti að eyða þeim andstyggilega orðrómi.

Í dag keppti Ísland í handbolta klukkan 1. Ég veit ekki hvernig leikurinn fór en veit hinsvegar að það var ekki nokkur maður í Kringlunni á meðan.

Ég nýtti mér það og lét starfsfólkið dansa í takt við skipanir mínar og beiðnir. Ég meira að segja gekk svo langt að fara í Bónus í fyrsta skipti í rúm tvö ár en það forðast ég af sömu ástæðum og ég forðast nautahlaupin á Spáni.

Svo ég þakka hér með Íslenska handboltalandsliðinu fyrir að hjálpa mér að versla í Bónus án þess að verða traðkaður niður af snarvitlausum, handboltadýrkandi húsmæðrum.

Í gærkvöldi setti ég inn myndir frá leik UMFÁ gegn KKF Þóri sem fram fór á laugardaginn síðasta. Leikurinn fór 56-46 fyrir UMFÁ. En nóg um það.

Það sem skiptir meira máli er að ég lærði eitthvað á því að sjá þessar myndir; það er kominn tími á klippingu:

Ég fór á American Style um daginn. Þar sat ég við mynd af Kurt Cobain, sem ég hef dáðst að frá því ég var ungabarn plús/mínus 13 ár.

Ég kannaðist við þessa mynd en vissi ekki hvaðan. Skömmu síðar fattaði ég það og vildi deila með umheiminum.

Í kvöld hef ég eytt klukkutíma í að leita að þessari mynd af Kurt Cobain á netinu, án árangurs. Svo ég nota bara ömurlegu myndina sem ég tók á GSM símann minn:

Kurt Cobain, nokkuð hress.

Old Guitarist eftir Picasso
Málverkið áttu foreldrar mínir þegar ég var lítill. Sem útskýrir kannski af hverju ég fer aldrei á hryllingsmyndir í bíó. Magnað málverk engu að síður.

Allavega, er að lesa ævisögu Kurt Cobain þessa mánuðina aðeins þremur árum eftir að ég fékk hana í jólagjöf og fæ reglulega flogaköst úr söknuði (eða einhverju sambærilegu) við lesturinn. Hér eru því tvö uppáhaldslögin mín með Nirvana:

Ég óska hérmeð Búnaðarbankanum/KB banka/Kaupþing/Arion banka til hamingju með að ná að senda mér VISA reikning loksins en þrjú ár eru liðin frá því breytti lögheimili mínu og tilkynnti þeim fyrst nýtt heimilisfang.

Síðan þá hef ég ítrekað breytinguna á lögheimilinu fimm sinnum, en allt kemur fyrir ekki. Þau senda mér VISA reikninginn enn í Fellabæ, þar sem ég bjó síðast fyrir níu árum (en var skráð lögheimili þar til fyrir þremur árum).

Viðbót: Þetta var víst bara venjulegur reikningur stílaður á Arion Banka. Ég bíð því enn eftir VISA reikningnum. Spennandi!

Á körfuboltaæfingunni í gærkvöldi náði ég oftar að láta slá mig í andlitið en að skjóta boltanum ofan í körfuna. Það fór 4-3. En ég skoraði amk fleiri körfur en ég fékk hné í lærið (3-2) eða olnboga í haus (3-1). Ég er nokkuð ánægður með þann árangur.

Ég stóð mig ágætlega í fráköstunum, tók fimm svoleiðis á stuttum tíma. Grátur minn vann þó fráköstin, 7-5.

Hér er listi yfir þær myndir sem eiga það sameiginlegt að vera í bíóhúsum höfuðborgarinnar og ég hef séð, ásamt stuttri gagnrýni minni um hverja og eina:

Avatar = Dances with wolves + The Smurfs
Flott, skemmtileg og [hvað sem er] mynd. Ein af fáum myndum sem ég væri til í að sjá aftur í bíó. 4 stjörnur af 4.

Harry Brown = Grumpy old men + Taken
Nokkuð góð mynd sem er laus við allt Hollywoodglingur, sem þarf ekki að vera jákvætt. 2 stjörnur af 4.

Sherlock Holmes = House M.D. + Fight club
Sherlock slæst ber að ofan á milli þess sem hann greinir allt í klessu. Hljómar skemmtilegt en eitthvað vantar uppá. 3 stjörnur af 4.

The Road = The book of Eli (giska ég á) + Kramer vs. Kramer
Virkilega vel gerð og áhugaverð mynd. Það þýðir samt ekki að hún sé skemmtileg. 2,5 stjörnur af 4.

Það er kominn tími til að segja frá mínum verstu kaupum hingað til.

Í gær keypti ég mér nýja peysu. Þegar ég kom heim klæddi ég mig í hana og ákvað að skila henni ekki. Þá fannst mér óhætt að klippa merkimiðann af, sem reyndist vera bundinn aftan í peysuna með hálfgerðu reipi.

Svo ég klippti á reipið og óvart talsvert stórt gat á peysuna í leiðinni.

Þessi klaufsku skæri eru versta fjárfesting mín higað til. Þau geta fylgt ókeypis með lítið notaðri peysu, sem fæst á 50% afslætti. ATH. Sendingakostnaður er kr. 12.000.

Í byrjun síðasta árs var ég að leigja einn í Hafnarfirði. Þá byrjaði ég að nota þá minnistækni að segja minnispunkta upphátt. Eitt leiddi að öðru og eftir rúman mánuð einn var ég farinn að tala við sjálfan mig á fullu.

Þegar ég svo flutti þaðan yfir í Skipholtið með vini mínum, Óla, hætti ég að tala við sjálfan mig af ótta við að verða strítt af hrekkjusvínum. Smámsaman fór ég að sakna sjálfs míns.

Það urðu því gleðifundir í gærkvöldi þegar Óli var ekki heima og ég heyrði kunnuglega rödd hvísla "Hææíííí" á klósetinu fyrir framan spegilinn. Ég féll í faðm sjálfs míns og hef varla sleppt takinu síðan.

Í dag sá ég auglýsingu frá tónlist.is þar sem fólk var hvatt til að "fylla á ipodinn" á útsölunni hjá sér. Sérstaklega var tekið fram að verðið væri frá 55 krónur hvert lag.

Ég hugsaði að það væri gaman að kaupa tónlist fyrir 1.000 krónur eða svo og troðfylla mp3 spilarann. En áður en ég gerði það fór ég í Excel!

Til eru nokkrar gerðir af Ipod-um, allt frá 2gb í 160 gb.

Hvert lag í tölvunni minni er um 3,7 mb að stærð. Og hvert gb eru 1.000 mb.

Ég legg til að tónlist.is gefi öllum landsmönnum Ipod Classic, ef það gengur vel hjá þeim að sannfæra fólk um að fylla á Ipodinn sinn. Ef allir Íslendingar fylla á hann fær fyrirtækið rúma 760 milljarða í kassann.

Ég held ég versli mér bara tónlist fyrir ca þúsund krónur í þetta skipti.

Getraun dagsins:

Hvað er ég að gera á þessari mynd, sem var tekin í nótt:

Svarmöguleikar:
a) Að taka Dexter senu klukkan 1 í nótt.
b) Að villast.
c) Leggjandi teppi með körfuboltaliðinu í fjáröflun.
d) Að framkvæma vinnustaðahrekk á umsjónarmanni íþróttahúss.

Smellið á myndina fyrir stærra eintak í nýjum glugga.

Það neikvæða við gærdaginn:
Ég vaknaði klukkan 4 um nóttina við skelfingaröskur af efri hæðinni og náði ekki að sofna strax aftur. Það olli því að ég var mjög þreyttur framan af degi.

Það jákvæða við gærdaginn:
Ég lærði nýtt trikk í Excel sem hjálpar við þessa færslu.

En súlurit segja meira en þúsund orð: