Skemmtilegt hvernig myndmál í textum og ljóðum hefur breyst í gegnum tíðina. Ég tek dæmi:

Fyrir nokkrum tugum árum var ljóðið "Hríslan og lækurinn" talið lýsa vel ástarsambandi einhverra aðila. Þar eru hrísla og lækur borin saman við mannverur sem eru háð hvoru öðru.

Í dag er lagið Candyshop með 50 cent gott dæmi um nútímarómantík. Þar býður rapparinn dömu upp á að kíkja í nammibúðina sína og sleikja brjóstsykurinn og ekki hætta fyrr en hún hitti á rétta blettinn. Fyrir þá sem eru einfaldir þá er hann augljóslega að bjóða henni að sjúga á sér getnaðarliminn.

Mér býður við þessari þróun.

Hver þarf geðlækna, sálfræðinga eða aðra loddara þegar hægt er að finna út veikleika sína á netinu:

You scored as Eating Disorders. Congratulations! You have an eating disorder! You know what it's like to have "fat" eyelids and that there's exactly 58 calories in one medium-sized green apple. Western society has discarded your well-being for sickly, paper-thin models and celebrities; welcome to the club, brother. Eating Disorders 67% Unipolar Depression 50% Obsessive-Compulsive Disorder 42% Borderline Personality Disorder 33% Schizophrenia 25% Antisocial Personality Disorder 17% Which mental disorder do you have? created with QuizFarm.com

Ég er semsagt ekki andfélagslyndur, fjúkk! Þetta er bull. En þar sem flest sem fer á þessa síðu er bull þá passa þetta ágætlega hér.

Afsakið enskuna.

Ég hef fengið ábendingar um að það vanti allar skopsögur hérna úr hversdaglegu amstri mínu. Hér kemur eitt fyndnasta atvik sem hent hefur mig síðustu tvær vikur:

Ég ætlaði að prenta út ívilnun í gærkvöldi í vinnunni og tókst það ágætlega nema þegar ég ætla að taka hana úr prentaranum sé ég að það er aðeins um eitt blað að ræða í stað tveggja en ívilnanir fylla venjulega tvö blöð. Ég klóraði mér í hausnum, leit svo á prentarann og sá að það vantaði A4 blöð í hann.

Þetta gerist þegar þið erum með frekju og segið mér að skrifa eitthvað fyndið. Hvað hafið þið lært á þessari færslu?

Þá er fyrsta helgin mín fyrir austan í ár liðin. Hér er tölfræðin:

* 18 yfirvinnutímar unnir.
* Tvær sundferðir farnar.
* Tveir göngutúrar gengnir.
* 11 svefntímar sofnir.
* Núll lítrar af áfengi drukknir.
* Ein syrpumyndasaga lesin.
* Fjórar bloggfærslur skrifaðar.
* Fimmtungur sálar minnar myglaði og dó.

Með öðrum orðum; sjúklega fjörug helgi að baki.

www.fjandinn.com

Nóg sagt.

Risabletturinn á þessari mynd er hvorki köttur né risavaxinn fugl heldur randafluga sem lét eins og heima hjá sér, heima hjá mér í hádeginu í dag. Hún var aðallega að leita að áfengi enda búin að drekka helst til of mikið nóttina áður. Lögreglan fjarlægði ferlíkið skömmu síðar og fékk randaflugan, sem ber nafnið Albert, að sofa úr sér í fangageymslum.

Síðstu viku hef ég gleymt eftirfarandi:

* Kortinu mínu í afgreiðslu sjoppu einnar.
* Sundskýlunni í sundi.
* Öllum mögulegum smáatriðum (ca 5-6 á dag).

Og nú síðast í dag:
* Úlpunni á matsölustað. Í úlpunni voru mjög mikilvægir hlutir eins og lyklar og skjöl sem ég þarf nauðsynlega á að halda.

Ef ég gleymi einu atriði eða einum hlut í viðbót út sumarið þá drep ég eða særi til ólífis smádýr einhverskonar af pirringi.

Í gærkvöldi sprengdi ég bolta Helga með því að reyna halda honum á lofti, Helga til lítillar skemmtunar eins og sést á myndinni að ofan. Ég er ekki illmenni þannig að ég bæti honum boltann með nýjum innan skamms.

Samkvæmt samtali við yfirmann minn hér á skattstofunni í dag er ekki nóg með að það sé gert ráð fyrir að ég verði að vinna þessa helgi, allan daginn og jafnvel fram á kvöld báða dagana, heldur verð ég í yfirvinnu framundir og jafnvel framyfir kvöldmat alla virka daga og allar helgar í sumar.

Ég kveð því skemmtanalífið og skuldirnar að sinni með þá von í hjarta að ég sjái þau aftur í haust, þegar ég sný aftur í saurlíf Reykjavíkur.

Ég gat ekki annað en brosað þegar ég heyrði af viðburði í Liverpool þar sem um 200.000 manns tóku á móti fótboltabikar undir laginu 'You'll never walk alone'. Ég brosti ekki vegna þess að ég er Liverpool- eða fótboltaaðdáandi heldur vegna þess að hugmyndin um að spila þetta rólega og fallega lag undir brjáluð fagnaðarlæti fótboltavillimannanna í Liverpool er mjög mótsagnakennt. Til að fótboltavillimenn skilji hvað ég eigi við þá er þetta nákvæmlega það sama og ef dauðarokkhljómsveitin Sepultura væri spiluð undir hjá ballerínu eða einhverju álíka viðkvæmu, þegar hún tekur við verðlaunum.

Ef einhver mótmælir því að fótboltaaðdáendur séu villimenn þá sannast þessi kenning mín á næsta balli þar sem ég verð laminn af æstum hópi fótboltavillimanna sem slysast hafa til að lesa þessa færslu.

Frábært. Ég er sofnaður í vinnunni og farinn að dreyma sólskin. Ekki nóg með að ég muni verða fyrir vonbrigðum með að hafa sofnað í vinnunni þegar ég vakna eftir smá stund og að ekkert sólskin sé á Egilsstöðum heldur vetrarhörkur, heldur þarf ég líka að sætta mig við að hafa bara dreymt þessa annars stórkostlegu bloggfærslu.

Það er alltaf fyndið þegar kvikmyndaþýðendur snappa og skrifa einhverja vitleysu í texta við eitthvað augljóst. Tvö fyndnustu atriði sem ég man eftir voru eftirfarandi:

* Tveir strákar hlaupa inn um hlið, einn á eftir öðrum í glaðlegri barnamynd. Þegar sá síðari hleypur í gegn hrópar sá fyrri "shut the gate!" sem ætti að þýðast "Lokaðu hliðinu!" en var þýtt "Skjóttu geitina!".

* Kona hengir upp lök á snúrur í léttri ævintýramynd þegar tveir álfar fljúga í gegnum þvottinn og valda hugarangri konunnar. Hún segir stundarhátt "Damn fairys" sem ætti að þýðast "Fjandans álfar" en var þýtt "Helvítis hommar!".

Endilega komið með fleiri dæmi í athugasemdirnar.