Í dag skrapp ég til Akureyrar þar sem ég hefði án efa verið barinn til dauða ef ég hefði tekið gæludýrið mitt með vegna lélegra takta í umferðinni.

Ég áttaði mig þó á því klukkan um 20 í kvöld að ég ætti eftir að blogga í dag og þaut því af stað til baka. Hérmeð hef ég bætt úr því.

Ef einn túristi í viðbót (af ca 100.000 túristum sem eru á Egilsstöðum í dag) sleppir því að gefa stefnuljós á meðan ég bíð í tilgangsleysi mínu eftir að hann keyri framhjá lofa ég að elta hann uppi fótgangandi, rífa úr bílnum og berja til dauða með gæludýrinu hans.

Ég var að versla bílpróf hjá bæjarskrifstofunni en ég týndi upprunalega ökuskírteininu árið 2000. Þar fóru 3.500 krónur fyrir lítið. Hérmeð líkur því fjögra ára lögbroti mínu þar sem ég hef ekið ökuskírteinislaus þennan tíma án þess að vera stoppaður af lögreglunni. Ástæðan var sparnaður og líkamsrækt þar sem ég hef brennt alls um 70 kílóum af stressi á bakvið stýrið.

Þá held ég að mér sé óhætt að hefja 26. kaflann í lífi mínu. Hann ber heitið "Jákvæða grænmetisætan sem blótaði ekki" og byrjar svona:

"Það var á heitu sumarkvöldi að Finnur.tk ákvað að minnka kjötneyslu sína til mikilla muna um leið og hann reyndi að halda aftur af blótsyrðunum sem sífellt ásóttu hugsanir hans og setningar. Það gat hann þó aðeins gert með því að vera jákvæðari en hann hefur verið hingað til og ef það var það sem þurfti var hann tilbúinn að fórna neikvæðninni sem annars hafði verið heillandi vörumerki hans sem allar stelpurnar elskuðu."

Næsti kafli mun að öllum líkindum heita "Versta helvítis hugmynd allra tíma að baki og önnur slæm örugglega framundan".

Þórey heitir stelpa sem er upphaflega frá Eskifirði. Hún eignaðist nú nýlega barn eins og vinsælt er á meðal ungra stúlkna og um svipað leiti hóf hún dagbók á netinu.

Hún uppfyllir öll þau skilyrði til að fá hlekk hjá mér en þau eru eftirfarandi:

Bloggínan þarf að...
...hafa hlekk á mig.
...vera skemmtileg.
...vera með bláa síðu.
...vera fögur ásýndum.
...vera með mynd af sjálfri sér húkkandi far á miðjum vegi á síðunni.
...vera hærri eða jafnt og 170 cm á hæð.
...vera lægri eða jafnt og 170 cm á hæð.

Aðeins þarf að uppfylla eitt þessara skilyrða til að fá hlekk frá mér.

Til hamingju með hlekkinn Þórey, það fær ekki hver sem er hlekk hérna. Eða jú annars.

Þá er afmælisdegi mínum lokin en í gær breyttust viðbrögð fólks við því ef ég myndi deyja í hræðilegu bílslysi úr "Æ, hann var svo ungur og efnilegur" í "Æ... hvað er annars í sjónvarpinu í kvöld?". Ég segi því eins og Rolling Stones á þessum tímamótum "Þvílíkur klæðskiptingur það er að verða gamall".

Skemmtilegt samtal átti sér líka stað í fyrradag þegar ég var enn bara 25 ára. Ég sat í sófanum heima hjá mömmu og las fréttablaðið og:
Finnur.tk: "Heyrðu mamma..."
Mamma: "Já?"
Líða ca tíu sekúndur
Finnur.tk: "Varstu að segja eitthvað?"
Mamma: "Nei, þú sagðir 'heyrðu mamma'"
Finnur.tk: "Ó. Ég man ekki eftir því".

Vill einhver vinsamlegast hjálpa mér?

Í gærkvöldi eyddi ég talsverðum tíma í að gera skyrtertu sem ég svo bauð starfsfólki skattstofunnar upp á í dag í tilefni dagsins. Þar voru allir í sjöunda himni með kökuna og ég lofaður í bak og fyrir. Það margborgaði sig semsagt að setja tífalt vanilludropamagn í kökuna sem ég skal bjóðast til að gera fyrir hvern þann sem trúir öllu sem hann les.

Í dag á alveg stórkostleg manneskja afmæli. Ekki nóg með að hún sé fögur og hjartagóð heldur er hún líka býsna skemmtileg og myndast vel. Hún heitir Birgitta Haukdal og óska ég henni hérmeð til hamingju með 25 ára afmælið.

Svo skemmtilega vill til að ég á afmæli á sama degi og hún, þ.e.a.s. miðvikudegi.

Þá hef ég fest kaup á sjöttu seríu af X-Files á DVD diskum, eitthvað sem ég gerði í mjög mikilli fljótfærni á ebay um daginn. Venjulega kostar svona sería milli fjögur og sex þúsund krónur hér á landi þar sem um er að ræða 4-5 diska en ég náði þessu á rúmlega 700 krónur.
Allavega, ef ykkur finnst gaman að fá neitun biðjið mig um þetta að láni. Annars ekki.

Og þá í skyld efni. Ég hef bundið endi á fimmhundruð-manns-á-dag aðsóknina sem hefur átt sér stað síðustu vikuna eða svo með því að endurnefna priceless myndirnar verðlaust eftir að samkeppnisstofnun hafði samband og sagði þetta ósanngjarnt gagnvart öðrum bloggurum.

Nýlega ákvað ég að slá tvær flugur í einu höggi með því að kaupa handa mér gjöf í geggjuðu eyðsluæði þar sem ég á afmæli einhverntíman á árinu. Seinni flugan sem ég sló var að undirstrika í eitt skipti fyrir öll að ég er alls ekki kúl á nokkurn hátt. Ég held að myndin segi meira en 62 orð.



Tískuskór frá 1965.

Kristján Orri síðast þegar ég rústaði honum og keyrði svo yfir hestinn hans.


Enn eina ferðina hefur karlmennska mín beðið hnekki því Kristján Orri, interneterkifjandi minn, hefur ákveðið í einhverju geðsýkiskasti sínu að deila með alheiminum öðru samtali okkar á síðunni sinni. Í þetta sinn ræddum við undraheima rústsins en ég hef verið að stúdera þau fræði og er að vinna að bók um rúst sem mun líklega bera erótíska titilinn 'Rústastu, bölvaður!'.

Allavega, hér getið þið lesið færslu Kristjáns og um leið spjall mitt við hann einhverntíman í fortíðinni. Með þessum hlekk er ég að fyrirbyggja að nokkur manneskja líti á mig öðruvísi en sem hálfvita, en það er þess virði og vel það.

Ég var að koma af einni bestu körfuboltaæfingu sumarsins. Ástæðan fyrir því að ég skemmti mér svona vel var í fyrsta lagi að ég saug ekki rassgat hvað körfuboltatakta varðar heldur stóð mig sæmilega þannig séð. Í öðru lagi varði ég nokkur skot en það að verja skot skapar jafnmikla vellíða fyrir mig og að lita hárið á sér skapar fyrir kvenfólk. Í þriðja lagi fékk ég að spila leikstjórnanda mestmegnis æfingar en síðan ég sá John nokkurn Houston Stockton spila þá stöðu hef ég ekkert þráð meira en að spila þessa virðulegu stöðu en vegna stærðar minnar hef ég ekki fengið það, fjandinn hafi það.

Til að bjarga þessari færslu frá því að höfða aðeins til sjálfs míns eftir nokkur ár og þarmeð falla undir meðalmennskustrikið bæti ég þessum hlekk við og vona að þið fyrirgefið mér 'kæra dagbók' færsluna sem á undan er gengin.