Annað kvöld gerist hið óhugsandi: ég ætla að skrópa á körfuboltaæfingu. Það er þá fyrsta æfingin sem ég sleppi í háa herrans tíð. Há herrans tíð er, samkvæmt mælingum um mánuður að lengd eða frá því æfingar hófust aftur í haust.

Ástæðan er tónleikar með meistaranum Sebastien Tellier (sjá neðst fyrir hljóðdæmi) en ég efast verulega um kynhneigð mína þegar ég hlusta á tónlist hans.

Til að lágmarka körfuboltahreyfingarleysið hef ég ákveðið að stíga óvenjulegan dans á tónleikunum. Hann mun innihalda framstig, armbeygjur, sprengihopp og magaæfingar ásamt sprettum yfir allt dansgólfið og til baka.

Allavega, hér að neðan eru nokkur lög með Sebastien Tellier:



1. Roche - Fyrsta lag plötunnar Sexuality. Frábært helvítis lag.
2. Divine - Af plötunni Sexuality. Eurovisionlag Frakka í ár. Eina góða Eurovisionlag síðustu 45 ár, gróflega áætlað.
3. Pomme - Dónalag af plötunni Sexuality. Passið ykkur.
4. Sexual Sportswear - Hver kannast ekki við kynferðisleg íþróttaföt. Nú er hægt að hlusta á þau líka. Af plötunni Sexuality.
5. La Ritournelle - Líklega eitt fallegasta lag síðustu ára.
6. Divine (Danger remix) - Mjög gott remix af eurovisionlagi Tellier. Varð að láta það fylgja. Ég er svo klikkaður.

Segið svo að ég geri aldrei neitt fyrir ykkur nefapana nema uppnefna ykkur.

Orðaleikur!
Ullað af finnurtg

Undanfarið hefur aðsóknin á þessa síðu farið dalandi, sérstaklega eftir að ég kvaddi Háskólann í Reykjavík og þarmeð talsvert af aukapersónum á þessu bloggi.

Sumarið sem er að líða náði álíka lægðum og síðasta sumar, þegar ég m.a. hætti að skrifa niður hugsanir af tilliti til barna sem gætu slysast hingað inn og aldrei beðið bætur. Svo slök aðsókn er óásættanleg.

Ég ákvað því að bregða á það ráð að fá fleiri aukapersónur á þetta blogg og yngja það upp. Ég byrja á því að flytja Jónas Reyni til Reykjavíkur, svo ég geti farið með honum í bíó og jafnvel tónleika. Jónas Reynir er rétt rúmlega tvítug steingeit sem hefur gaman af póker og söngvamyndum. Hann er fyndinn. Gefið Jónasi Reyni gott klapp!

Nú vonandi glæðist aðsóknin eitthvað.

Gísli, þjálfari körfuknattleiksdeildar UMFÁ með hverjum ég æfi, hefur sett Risahraun bann á liðsmenn. Þetta er með verstu fréttum sem ég hef fengið síðustu vikur eða daga.

Sem betur fer má fá mjög svipað bragð og af Risahrauni með því að setja rúmlega 3 matskeiðar af sykri út í hálfan lítra af Baileys blandaðan í Kahlua og hristan saman við Rice Krispies.

Helgin var viðburðarík. Hér er það helsta:

* Ég fór aldrei í bíó. Hef bara farið einu sinni í bíó síðustu 2 vikur. Ég færi skömm yfir ætt mína með þessum hræðilega árangri.

* Á laugardaginn prófaði ég tívolíið í Holtagörðum, snúandi bollana nánar tiltekið. Líklega vanhugsaðasta aðgerð síðustu ára þar sem ég verð fárveikur á því að fara yfir hraðahindrun. Ég er enn sjóveikur/bollaveikur.

* Kíkti örstutt á tónleikana á Miklatúni. Ætlaði svo að skjótast heim og fara í hlýrri föt en sofnaði í sófanum heima. Mjög lélegur skipta-um-föt árangur.

* Þvottavélin Þorgerður snéri aftur í fangið á mér fyrir tilstilli viðgerðarmanns frá Ormsson. Ég eyddi gærkvöldinu í að kúra með henni, loksins í hreinum fötum. Endaði reyndar nakinn.

Aldrei þessu vant er þetta ekki fullkomlega tæmandi listi. Ykkur kemur restin ekkert við.

Ég var að ljúka við að horfa á úrslitaleik Ólympíuleikanna í körfuknattleik kvenna. Margar karlrembur segja kvennakörfuboltann vera mjög slappan, miðað við karlana. Ég er ósammála. Þetta var ótrúlega góð skemmtun. Ekki bara eru þær hæfileikaríkar heldur líka hressar.

Bláa liðið vann á endanum gula liðið sem var í spandex samfestingunum sem sýndi allt.

Í dag tók ég mér frí í vinnunni eftir hádegi til að stunda mitt helsta áhugamál, á eftir Excelvinnslu auðvitað, en það er að sofa.

Það var þess virði, af því mig dreymdi að ég væri í vinnunni að verka Excel skjöl.

Á ferð og flugi.
Ullað af finnurtg

Ég hef svo mikið af blogghugmyndum að ég veit ekki hvar skal byrja. Svo margt hefur gerst og ég farið svo víða.

Við skulum byrja á þessari mynd. Ég tók hana í dag í sólinni á bakvið stýrið. Þið kunnið að velta fyrir ykkur hvert ég er að fara. Það er einfalt svar við því: Smelltu á myndina fyrir stærra eintak. Niðurstaðan mun koma ykkur á óvart.

Ef þið sjáið ekkert áhugavert við að smella á myndina, prófið enn stærra eintak.

Ég varð vitni að býsna merkilegum atburði á leið heim úr vinnu í dag. Á göngu minni að útidyrahurðinni heima mætti ég hrossaflugu á röltinu. Ég bauð góðan daginn og hún svaraði í sömu mynt, enda báðir aðilar siðvæddir.

Eftir að við mættumst leit ég til baka og sá að hún stefndi á risastóran kóngulóarvef. Ég varaði hana ekki við, þar sem mér er frekar illa við hrossaflugur. Þær eru skíthælar upp til hópa.

Allavega, hrossaflugan, sem mér skilst að heiti Óliver, æddi beint í kóngulóarvefinn. Um leið og hún snerti vefinn stökk fram skaðræðis kónguló á stærð við körfubolta. Hún tók utan um hrossafluguna og batt hana með kaðli, að mér sýndist.

Á þessum tímapunkti var ég hættur að fela að ég væri að fylgjast með heldur starði og gapti. Það síðasta sem ég sá eftir að kóngulóin klæddi hrossafluguna úr fötunum og byrjaði að renna buxnaklaufinni sinni niður var að hún snéri sér við og sagði mér að halda áfram heim á leið, annars færi illa fyrir mér.

Ég snéri mér við og ákvað að birgja þetta inni. Ég hef ekki séð Óliver síðan.

Ótrúleg þessi náttúra.

Ég ætlaði bara að láta fólk vita af því að ég er ekki með lagið hér að ofan fast í hausnum á mér. Ég hef ekki heldur niðurhalað því til að reyna að fá viðbjóð á því án árangurs. Ég hef ekki einu sinni heyrt þetta lag! Eða er þetta lag? Ég veit ekkert um það.

Hver sem heldur öðru fram fer með kolrangt mál og skal halda sér saman!

Ég hata sjálfan mig af mikilli innlifun í dag, hálf dansandi.

Í nótt rændi ég fyrirtækið sem ég vinn fyrir (365) með 4-5 öðrum starfsmönnum söludeildar 365. Þegar því var lokið rændum við strætó og keyrðum honum út í sveit, þar sem haldið var sveitapartý við gríðarlega ánægju yfir vel heppnuðu ráni.

Þegar leið á partýið og skákin sem ég var að tefla í partýinu var að tapast, runnu á mig tvær grímur. Ég hugsaði að með þessu ráni hafi ég verið að eyðileggja tölfræðiferil minn. Og ég byrjaði að panikka. Ég hélt þó áfram að tefla og gleymdi mér stundum í vangaveltum yfir skákinni, en alltaf kom ég niður á þennan ömurlega punkt; ég var búinn að eyðileggja tölfræðiferil minn.

Þegar svo kom í ljós að framundan væri andlegt svartnætti yfir þessu stundarbrjálæði og engin leið út fór ég að velta fyrir mér þeim möguleika að þetta væri draumur. Ég fór að öskra á mig að opna augun, við litla hrifningu mótherjans í skákinni.

Allavega, ég vaknaði og hef aldrei verið jafn ánægður á ævi minni. Það eina sem hefði getað gert þennan draum ömurlegri væri ef einhver hefði verið að segja mér hvað hann dreymdi nóttina áður. Þá hefði ég líklega drepið mig.

Verðsamkeppni
Ullað af finnurtg

Helgi bróðir, sem er í bænum yfir helgina, er gríðarlega ósáttur við samkeppnina sem IKEA veitir. Hann segist ekki geta keppt við svona lágt verð.

Ég hef sjaldan verið jafn stoltur Íslendingur og þegar Ísland rústar viðbjóðslegum krakkafíflum Bandaríkjanna 12-1 í undankeppni heimsmeistarakeppninnar í íshokkí, í myndinni Mighty Ducks II.

Ekki aðeins eru Íslendingarnir í svörtum búningum og því mjög töff, heldur er agi þeirra aðdáunarverður og hæfni þeirra á svellinu ótrúleg.

Einhverra hluta vegna virtust yfirburðir Íslendinga ekki nægja gegn handritshöfundum Hollywood og því töpuðum við úrslitaleiknum.

Líklega besti íþróttaárangur Íslendinga, hingað til. Ég verð að hætta að skrifa núna, er að tárast.