Uppáhaldsuppistandarinn minn, fyrir utan Björgvin bróðir og Jónas [vandræðalegur hlátur hér], er Gary Gulman. Gary er fjallmyndarlegur og risavaxinn fyrrum endurskoðandi sem talar ekki illa um neinn heldur grínist með smákökur, sjálfan sig og Pepsi. Hér er dæmi:

„Now they make Oreos with chocolate in the middle. I don't know about that one. It's alittle scary. It's like; 'Oreo, have you been reading my diary?' Because this has been a fantasy of mine for some time now.“

Hér er video dæmi:

Allavega, það sem ég ætlaði að segja um Gary Gulman var....nau, sjáið mávinn þarna!

Alltaf þegar ég sé svona fréttir um bensínsprengjur hugsa ég fyrst "æ, ógissla ömus" eins og gelgjurnar en svo panikka ég. Ég hugsa: "Hvað ef þetta var ekki bensínsprengja? Hvað ef Peugeot bifreiðar eru seldar í þessu landi? Það kæmi mér ekki á óvart ef einn, ef ekki fleiri, Peugeotinn hefði spurngið [já, ég hugsa með innsláttarvillum] úr fjölda bilanna."

Eins og alþjóð veit núorðið þá á ég Peugeot 206 og gerðist forseti peugeot-hatarafélagsins í kjölfar þess að bíll minn bilaði þrisvar frekar alvarlega á einu ári. Peugeot er því mesta drasl sem selt hefur verið hérlendis, samkvæmt rannsókn minni (úrtak: 1 bifreið). 

Ég vona að minn Peugeot bili ekki á þann hátt að hann springi í loft upp, á næstunni. Það hefði slæmar afleiðingar í för með sér, sérstaklega fyrir mig. Ég skulda nefnilega ennþá megnið af bílnum.

En allavega, 28 manns látnir. Ömurlegt.

Í dag átti að birtast Arthúrstrípa í DV en einhverra hluta vegna gerðist það ekki. Þarmeð fauk sú blogghugmynd út um gluggann.

Ég gerði ekkert í gærkvöldi nema vinna, af því ég hafði þessa skotheldu blogghugmynd; að tilkynna að Arthúrstrípa birtist í DV í dag. Þvílík vonbrigði. Þvílík tímaeyðsla að vinna þegar ég hefði t.d. getað flogið á hausinn einhversstaðar eða jafnvel gengið svo langt að hlaupa á ljósastaur.

Alyktun/lærdómur dagsins: Það er smá möguleiki á því að ég sé að verða örlítið geðveikur á að hugsa of mikið um bloggið.

Nýlega kom út bæklingur frá Smáralindinni sem sýndi 14 ára stelpu á forsíðu, beygjandi sig fram með opinn munninn og greinilega mjög hress (sjá mynd að ofan). Enn nýlegar kom út gagnrýni á þessa forsíðu frá klámsérfræðingi sem segir stelpuna vera í miklum klámstellingum, bíðandi eftir hinu og þessu hér og þar í eða á líkamann. Áhugavert. Ég er sammála klámsérfræðingnum, þetta er siðlaus viðbjóður.

Í dag sá ég manneskju missa lyklana sína og beygja sig eftir þeim í vinnunni. Stuttu síðar geyspuðu nokkrir í vinnunni, þar af 3 strákar. Ég trúði varla mínum eigin augum! Svo ég tali ekki um göndullaga súkkulaðistykkið sem ég sá náunga stinga upp í sig áðan á lostafullan hátt, tyggjandi og gleypandi(!!!)! Hryllingurinn!

Hvað er að samfélaginu? Getur fólk ekki stundað þessar klámstellingar heima hjá sér? Ef ein manneskja í viðbót beygir sig eða opnar á sér munninn á næstunni þá brotna ég saman.

Ég vinn frameftir í kvöld þar sem ný könnun var að koma í hús frá Capacent og hana þarf að verka.
Á morgun fer ég austur á Egilsstaði til að vinna á skattstofunni alla helgina.
Á mánudaginn byrja ég svo á nýju verkefni fyrir Félag Viðskipta- og Hagfræðinga (FVH) sem felur í sér kannanir, úrvinnslu þeirra og greinaskrif.
Í næstu viku einhverntíman mun ég semja við dagblað á landinu um birtingu á Arthúr.
Í næstu viku klára ég verklýsingu á nýrri síðu og fæ forritara til að smíða hana.

Í fyrsta sinn á ævinni er óhætt að segja að ég hafi nóg að gera.

Í fyrsta sinn um ævina slefa ég blóði af stressi.

Í fyrsta sinn um ævina lýg ég um að ég sé blóðstressaður í fyrsta sinn.

Neyðarástand skapaðist fyrr í dag hjá mér í vinnunni þegar slæmt skipulag kom í veg fyrir að ákveðið verkefni kláraðist á viðunandi hátt. Ég átti um hálft súkkulaðistykki eftir þegar ég kláraði kókið, sem ég hafði í huga að drekka með súkkulaðistykkinu.

Ég leysti þó vandamálið á fagmannlegan hátt. Ég fleygði bara súkkulaðinu og málið hefði verið dautt ef manneskjan sem fékk súkkulaðið í hausinn hefði ekki verið með læti.

Þessi dagur er búinn að vera stórmerkilegur. Hér eru nokkrar ástæður:

* Dagblað á landinu hringdi og vildi fá Arthúr í blaðið. Að fá greitt fyrir áhugamál mitt? Samþykkt.
* Náungi hjá ákveðnu félagi hringdi og vildi fá mig til að framkvæma rannsókn á tveimur hlutum. Að fá greitt fyrir áhugamál mitt? Samþykkt.
* Bíllinn kom úr atvinnuþrifum fyrir sölu. Ég vissi ekki að það væri hægt að eiga svona hreinan bíl. Hann glansar svo mikið að ég fékk flogakast við að sjá hann.
* Ég var með opna buxnaklauf í dag í fyrsta sinn síðan ég var 12 ára. Alsheimer? Já takk!
* Ég gleymdi, 10 daginn í röð, að senda inn líftryggingarblöðin. Ef ég dey á leiðinni á pósthúsið þá verður það fyndið.
* Ég ákvað í dag að einbeita mér meira að ópersónulegum netsíðum og er með eina í burðarliðnum þegar þetta er ritað. Meira um það síðar. Óvíst er hvað verður af þessu bloggi.
* Ég hef sjaldan verið jafn þungur og ég er núna eða um 82-83 kg. Því má þakka lyftingum, próteini og helvítis hellingi af nammiáti.

Ef eitthvað er til sem heitir karma mun heppni mín núllast með kvöldinu þegar ég verð fyrir loftsteini um leið og ég fæ eldingu í hausinn. Fjandinn hafi þessa heppni alltaf!

Á morgun fer ég í hlutverk hórumangara (e.: pimp) þegar ég læt lappa upp á bílinn minn (e.: the whore) áður en ég sel hann einhverjum þurfandi.

Um leið leita ég mér að nýjum bíl.

Þá hef ég brugðið mér í hlutverk fórnarlambs ofbeldisseggs, leitandi sér að nýjum kærasta, þar sem ég spyr ítrekað: "bilar þessi bíll oft?" og bæti við "það eina sem skiptir máli er að hann bili ekki oft" Fórnarlömb ofbeldisseggjs spyrja á sama hátt: "Er hann ofbeldishneigður?" og bætir við "Það eina sem skiptir máli er að hann bilist ekki oft".

Ég er í allra kvikinda líki þessa dagana.

Fyndið hjá mbl.is að birta mynd af manni sem hefur mölbrotið á sér fæturnar við að spila golf með þessari frétt. Hann er þó þrautseigur og reynir að standa á lappir með aðstoð golfkylfunnar. Stórskemmtilegt.

Annars veit ég ekkert um hvað fréttin er, er haldinn athyglisbresti sem afsakar mig frá því að lesa nokkurn skapaðan hlut. Skoða bara myndirnar.

Ég hélt að bloggleti mín tengdist ofsaþreytu minni sökum þess að hafa ekki náð að sofa út undanfarið. Nú hef ég sofið út einu sinni um helgina. Ég er enn hugmyndasnauður.

Fréttir:

* Jónas keppir í FMÍ á fimmtudaginn. Ég þangað.
* Vantaði menn í dag á Álftanes í eitthvað barnamót í körfubolta, á stigatöflu eða eitthvað. Ég þangað.
* Mig dreymdi að mér þætti bjór góður í nótt. Í kvöld var einn bjór til í ísskápnum. Ég þangað.
* Utah Jazz leikur í sjónvarpinu. Ég þreyttur. Rúm í herberginu. Ég þangað.

Í gær stakk ég puttunum í augun á mér. Það er ca það eina sem ég hélt að ég gæti aldrei gert.  Gerðist þessi viðburður í kjölfar þeirra tíðinda að sjón mín er orðin mun verri en fyrir ca 2 árum síðan og þarf ég því ný gleraugu. Þar sem gleraugnagler er rándýr munaður ákvað ég að fá mér linsur, eða að prófa það í viku eða svo.

Að lokum þessarar mjög mikilvægu tilkynningar, til gamans, er svo graf yfir sjón mína undanfarið. Allt eftir febrúar 2007 er spá næstu 10 ára út frá þróun sjónar minnar hingað til.

ATH. Ekki er tekið tillit til þess í spánni, að sjón hætti að þróast á einhverum tímapunkti. Svo er alltaf möguleiki á því að ég deyji innan 10 ára, áður en ég verð staurblindur, ef ég er heppinn.

Nammi lækkar um 14% og gos um 7-20% í dag. Þetta þýðir að ég spara um 70.000 krónur á mánuði, bara með þessari lækkun, slík er sælgætisneysla mín.

Það versta er að ég mun auka nammiát og gosneyslu mína um amk 200% þar sem þetta kostar nánast ekkert lengur og tapa gríðarlegum fjármunum á þessum sparnaði.