Ég hef endanlega gefið upp vonina um að fréttablaðið taki viðtal við mig í "Hin hliðin" sem er alltaf í sunnudagsblöðunum og tek því bara viðtalið við sjálfan mig:

Fullt nafn: Finnur.tk Torfi Gunnarsson
Hvernig ertu núna? Mér er illt í öxlunum, með varaþurrk, svolítið svangur og frekar kalt á höndunum. Annars fínn.
Hæð: 193 cm
Augnalitur: Blágrár.
Starf: Námsmenni.
Stjörnumerki: Ljónið. Sem segir ekkert.
Hjúskaparstaða: Mjög einhleypur.
Hvaðan ertu? Fellabæ og Trékyllisvík
Helstu afrek: Varð í öðru sæti í bringusundi í mínum riðli á fámennu sundmóti í Bjarnarfirði 1989. Versla í bónus. Fékk fína meðaleinkunn á vorönn 2004.
Helstu veikleikar: Leti, feimni, Tourettes syndrome í körfubolta, kæruleysi.
Helstu kostir: Ég framleiði ekki táfýlu.
Uppáhaldssjónvarpsþáttur: CSI Whereever.
Uppáhaldsútvarpsþáttur: Poppland þegar Freyr Eyjólfsson sér um það.
Uppáhaldsmatur: Núðlur með osti.
Uppáhaldsveitingastaður: Enginn ennþá.
Uppáhaldsborg: Fellabær.
Uppáhaldsíþróttafélag: Utah Jazz og Huginn Fellum.
Mestu vonbrigði lífsins: Hver einasti morgunn.
Áhugamál: Körfubolti, skák, bíómyndir, tónlist, tölfræði, internetið og núðlur.
Viltu vinna milljón: There is no such thing as a free lunch. Hvað þyrfti ég að gera fyrir hana?
Jeppi eða sportbíll: Bæði: Subary Justy.
Hvað ætlaðir þú að verða þegar þú yrðir stór? Ríkur. Annars ekkert sérstakt.
Skelfilegasta lífsreynslan: Hef komist stórslysalaust í gegnum lífið hingað til.
Hver er fyndnastur? Steinn Ármann Magnússon og Davíð Þór Jónsson = Radíus.
Hver er kynþokkafyllst? Of mikið úrval! Ef ég verð að velja; Monica Bellucci.
Trúir þú á drauga? Ekki nóg með að ég trúi ekki á þá, ég veit að þeir eru ekki til.
Hvaða dýr vildirðu helst vera? Eitthvað sem er ekki misnotað af mannskepnunni. Broddgöltur jafnvel.
Hvaða dýr vildirðu ekki vera? Rolla.
Áttu gæludýr? Nei og mun aldrei eiga.
Hvar líður þér best? Sofandi.
Besta kvikmynd í heimi? Seven.
Besta bók í heimi? Engin enn.
Næst á dagskrá: Halda áfram með tölfræðiverkefni og hlæja að þremur miðaldra kellingum sem eru að dæla peningum í sjálfsala sem er ekki í sambandi, undrandi sig á því að ekkert gerist.

Þetta tók svo á að ég er skelfingu lostinn um að ég bloggi ekki meira í dag.

Ég hvet samt alla að gera það sama og setja í kommentin og ef það passar ekki bara að skipta þessu niður á fleiri komment.

Hér í skólanum eru tvær stúlkur sem ég virðist rekast á hvern einasta dag, oft á dag án þess að þekkja persónulega. Þetta er frekar leiðinlegt vandamál þar sem þær eru býsna fríðar ásýndum og þarmeð erfitt fyrir mig að læra með þær í sjónmáli. Þær svífast þó einskis til að láta mig missa einbeitinguna, einhverra hluta vegna. Í dag gengu þær þó aðeins of langt, lögðu á sig svo mikla vinnu til að láta mig sjá sig að ég varð að skrifa um það.
Ég sit hérna uppi á annari hæð, að reyna að læra en það er ekki nóg gott fyrir þessar stelpur. Þegar ég fær mig bakvið gluggatjöldin, aðeins út um gluggann með hausinn, beygi hann niður, talsvert til vinstri og halla honum ca 45 gráður sé ég endurspeglun af öðrum fætinum á annari þeirra þar sem þær sitja í mötuneytinu á fyrstu hæð. Hvernig þeim tókst að reikna út staðsetningu mína og endurspeglunina er mér óskiljanlegt en þær eru klárlega sjúkar í kollinum.

Nýlega myndaðist gríðarleg eftirspurn eftir vitneskju um það hvað ég ætli mér að gera um helgina. Ég bý yfir þessari vitneskju og ætla að henda henni fram í eftirfarandi færslu:

Eftir að hafa unnið í meira en 40 tíma við gerð og greiningu verkefni hyggst ég slappa af með því að gera skilaverkefni í tölfræði. Ennfremur mun ég takast á við verkefni fyrir þetta veftímarit og gagnrýna einhverja bíómynd í kvöld, þá helst í bíóhúsi. Framundan er því strembin bíóhelgi en ég get þó huggað mig við að tölfræðin bjargar geðheilsunni, enn eina ferðina.

Ég vona að með þessari færslu hafi myndast jafnvægi á markaði og helginni sé þarmeð bjargað frá markaðsójafnvægi og alltof háu verði á upplýsingum.

Hér eru nokkrar vísbendingar fyrir því að þú sért orðin miðaldra kelling:

1. Þú segir það sem þú vilt, þegar þú vilt, þar sem þú vilt, eins hátt og þú vilt.
2. Þú hlærð mjög hátt, sérstaklega eftir þína "brandara".
3. Þú ert órökrétt í hugsun og aðgerðum.
4. Þú ert með stutt hár.
5. Þú ert búin að lita hárið á þér í stálull.
6. Þú heldur að kennarinn vilji þekkja þig persónulega.
7. Þú talar mikið um barnið þitt.

Þetta hef ég lært bara á því að sitja í stjórnunartímum og fylgst með af ákafa.

Síðasta sólarhringinn hef ég ekki eytt einni einustu krónu, fyrir utan í vexti af yfirdrætti mínum sem bankinn sér um. Ástæðan er sú að þennan síðastliðinn sólarhring svaf ég í 15 klukkutíma. Ástæðan fyrir því að ég svaf svona mikið var sú að ég svaf ekki svo mikið sem eina mínútu sólarhringinn áður. Ástæðan fyrir því svefnleysi var þrá mín að standa mig vel á prófi sem ég tók í gærmorgun en góður árangur veldur vellíðan hjá mér auk þess sem ég næ mér smámsaman í háskólagráðu, þó lítil sé. Ástæðan fyrir því að ég er að fá mér háskólagráðu er einfaldlega sú að ég vil gjarnan vinna við hálaunavinnu og eitthvað sem ég hef áhuga á og háar einkunnir auka líkurnar á því. Ef ég fæ hálaunavinnu get ég jafnvel lagst í helgan stein fyrr en venjulega, vaðandi í peningum og sofandi 15 tíma á sólarhring án þess að ég þurfi að hafa áhyggjur af peningum eða yfirdrætti, allavega ekki peningalegum yfirdrætti.

Þannig að ég er löglega afsakaður fyrir því að sofa svona mikið. Það er hinsvegar óafsakanlegt að eyða engum peningi.

Er ég sá eini í heiminum sem finnst það fáránlegt að skepnur víðsvegar leggjast niður, loka augunum og detta úr sambandi í fjöldan allan af klukkutímum á sólarhring? Sumar jafnvel meira en helminginn af deginum, ef þær eru heppnar. Þarna er gríðarlegt tap á vinnustundum!

En ekki lengur. Ég set fordæmið. Niður með svefn! Upp með... nú man ég ekki um hvað ég var að skrifa.

Túnfisk?

Það er engu lagi líkt hversu mikið ofurmenni ég í raun og veru er. Ekki nóg með að ég hafi fengið kjaftshögg í körfubolta um daginn svo úr mér fossblæddi og ég fór ekki að gráta, auk þess sem ég fékk gott högg í maga um svipað leiti svo ég missti andann, og fór bara að gráta smá, þá hef ég einnig vakað alla nóttina í þriðja sinn á þessari önn hérmeð. Ástæðan er létt blanda af stressi, samviskusemi og amfetamínsterum vegna prófs í fjármálamörkuðum sem ég fer í eftir ca tvo eða þrjá tíma.

Mæli með því að vaka svona, þó ekki sé fyrir annað en vímuna sem fylgir svefnleysinu. Svo er líka gott að heyra rödd líkamans í fyrsta sinn en hann hrópar á hvíld þessa stundina, bókstaflega.

Rétt eins og glæpamennirnir í Olís, Skeljungi og Essó, reyna bandaríkjamenn í tonnatali að biðja heiminn afsökunnar á kosningunni sem fram fór fyrir einhverju síðan, hérna. Sumir, óánægðir Bushhatendur, ganga svo langt að skjóta sig í hausinn af vonbrigðum.

Í framhaldi af því spyr ég kannski eins og fífl, en hver fær þessa milljarða sem Olís, Skeljungur og Essó þurfa að borga fyrir að láta okkur borga alltof mikinn pening fyrir bensínið?

Ég er ekki frá því að ég hafi gert smá mistök með því að hrópa í átt að Fjármálamarkaðskennaranum þegar hann var að fara yfir próf frá því í fyrra, eitthvað á þessa leið:

"Hvernig er það, á prófið í ár ekki að vera almennilega krefjandi en ekki svona helvítis drasl eins og í fyrra?"

Sérstaklega leiðinleg tilviljun að ég skyldi æpa þetta þegar ég veit ekkert í minn haus hvað þennan áfanga varðar.

Kirilenko er með afbrigðum fagurlimaður.

NBA tímabilið er byrjað og mitt lið frá 1992 eða síðan ég byrjaði að hugsa rökrétt, Utah Jazz, byrjar býsna vel svo ekki sé meira sagt. Hörkutólin í Utah hafa sigrað fyrstu þrjá leiki sína að meðaltali með 24ra stiga mun. Andrei Kirilenko, minn uppáhalds núspilandi leikmaður, er með hvorki meira né minna en 21 varið skot eftir þessa leiki sem gera 7 að meðaltali.

En nóg um það. Ég ætlaði að tala um tilboð fyrir alla; gangið í aðdáendaklúbb Utah Jazz innan sólarhrings og ég skal ekki minnast á að þú sért bara viðbjóðslegur túristaaðdáandi þegar Jazz sigrar meistaratitilinn í júní næstkomandi.

Ég mæli með þáttunum Gilmore Girls sem eru á dagskrá næstu 14 þriðjudagskvöld klukkan 20:10 á RÚV. Þarna er á ferðinni fullkomlega ömurlegur þáttur. Til þess að uppfylla þau skilyrði sem fullkomlega ömurlegur þáttur skal bera þarf eftirfarandi atriði:

1. Leiðinlegir leikarar - Lauren Graham og Alexis Bledel leiðinlegasta leikarapar allra tíma?
2. Hræðilega slæmur leikur aðalpersónanna - unga stelpan algjörlega áhugalaus.
3. Óáhugaverður söguþráður - fjallar um mæðgur í smábæ, ekkert meira.
4. Engin nekt - er reyndar ekki viss um að ég vilji sjá neina nakta þarna.
5. Geðveikisleg væmni - að hætti bandaríkjamanna.
6. Góður endir á öllum þáttum - Allt slæmt endar vel.

Það er hrein unun að horfa á svona leiðinlega þætti þannig að ég læt mig ekki vanta fyrir framan sjónvarpstækið. 33 tímar í næsta þátt.

Eftir næsta árs námsár hef ég, ef ég næ öllum áföngum, tækifæri á að láta gamlan draum rætast en hann hefur blundað í mér síðan ég lék mér að He-man köllum frá ca 1986-2001, þegar sá síðasti gaf sig. Nú er bara að finna skóla sem gefur tækifæri á mastersgráðu í alheimsfræðum. Ég yrði þá reyndar bara með Masters í Alheimsfræðum en það er nógu nálægt Masters of the universe svo ég geti dáið hamingjusamur.

Talandi um He-man, þessi náungi mun leika hann í stórmyndinni um He-man sem kemur út 2006 og verður leikstýrt af engum öðrum en John Woo.