Það verð alltaf sorgmæddur í nokkra daga á eftir að ég uppgötva stærðarinnar mistök í bíómyndum sem eru hátt skrifaðar hjá mér, svo stór mistök að myndin gengur engan veginn upp. Tvisvar hefur þetta hent mig síðasta mánuðinn:

1. Ace Ventura: Pet Detective. Ace eyðir allri myndinni í að leita að hring sem liðsfélagar fótboltaliðs fengu fyrir að lenda í öðru sæti bandarísku fótboltadeildarinnar sem gæti tengt viðkomandi við rán á höfrungi. Mistökin: Aðeins sigurliðið fær hring í verðlaun. Annað sætið fær ekki nokkurn skapaðan hlut.

*Spillari (gæti skemmt fyrir þá sem hafa ekki séð myndina fyrir)*

2. Fight Club. Í lokin á myndinni springa nokkur háhýsi og Tyler Durden stendur með dömu sinni á hæstu hæð háhýsis, horfir á ósköpin og gefur í skyn að samband þeirra sé rétt að byrja. Mistökin: Í byrjuninni á myndinni er sýnt hvernig háhýsið sem þau standa í er hlaðið gríðarstórri tímasprengju. Samt hrynur háhýsið sem þau standa í ekki.

Sigríður Fanney benti mér góðlega á brandara í svínasúpunni í ummælum fyrir stuttu. Í brandaranum, sem sýndur var 27. febrúar síðastliðinn, er talað um bananaananas sem hefur nú fengið tugi þúsunda Íslendinga til að hlægja. Ef þið lítið hér og skoðið fyrstu færslu 12. ágústs 2003 sjáið þið klárlega að þarna hafði ég uppgötvað þetta orð. Orð fá ekki lýst heift minni í garð höfunda svínasúpunnar sem greinilega hafa tekið sér það bessaleyfi að hnupla orði af blogginu mínu sér til framdráttar.

Ég er smámsaman að breytast í Reykvíking eftir 7 mánaða veru í borginni. Það sannast best með eftirfarandi aðgerðum mínum:

Ég...
...ruddist og slóst um vörur í bónus í gær, biðjandi enga(n) afsökunnar.
...skaust framfyrir í röðinni að kassanum í bónus.
...var mjög fúllyndur og dónalegur allan gærdaginn.
...var stressaður.
...bauð ekki góðan daginn þegar ég sýndi strætókortið í strætó.
...var hávær og ótillitssamur á tunguveginum í gær.
...er fordómafullur með þessari færslu.

Ég er þó ekki fullur sjálfsánægju, áfengisfullur eða hrokafullur en hver veit hvað tíminn leiðir í ljós.

Ég niðurhlóð nýlega myndinni Lost in translation (tapaður í þýðingu) um daginn og hugsaði mér gott til glóðarinnar. Á laugardaginn gerði ég svo tilraun til að horfa á herlegheitin. Þegar ca 5 mínútur voru komnar af myndinni byrjaði Bill Murray að tala spænsku við japanska fólkið. Ég hló nett, enda hélt ég að þetta væri svakaleg gamanmynd. Þegar svo hann var búinn að tala spænsku í ca 10 mínútur við hina og þessa ákvað ég að stoppa þetta því sjálfur var ég tapaður í þýðingu spánverja enda um talsetta mynd að ræða. Skemmtileg tilviljun það.

Þess í stað horfði ég á myndina Amazon women on the moon. Hún fjallar um leiðangur sem gerður er út til tunglsins en þar lendir hópurinn í vandræðum með Amazon konur sem vilja þá feiga. Æsispennandi og fyndin gamanmynd.
Tvær og hálfa stjörnu af fjórum.

Það fyrsta sem flestum dettur í hug þegar þeir hugsa um austurland og skemmtanalífið þar er ekki ullarsokkur, heldur ullarsokkurinn.com. Núna er komin síða sem ber þetta sama nafn. Síðan er stórkostlega vel upp sett og skemmtileg í alla staði. Allir þangað, eftir að þið kíkið á bloggið hennar Maggýar auðvitað.

Maggý var að fá sér nýjan borða efst á síðuna sína og mæli ég með því að fólk kíki á herlegheitin. Núna!

Ótrúlegt hvernig markaðsstjórar geta gabbað allan heiminn. Þessi er t.d. vinsælli en þessi, þó svo að sú síðarnefnda sé með betri tónlist (þó að ég hlusti á hvoruga), betri söngkona og augljóslega mun fallegri.

Í morgun tók ég vetnisstrætó í fyrsta sinn. Fyrir Íslendinga er það ekki merkilegt þannig að þetta er bara skráning í dagbókina svo ég viti nákvæmlega hvenær ég tók þannig strætó fyrst, ef einhver gella spyr mig síðar í lífinu.

Hverjar eru líkurnar á þessu: Þegar ég fæ mitt fyrsta alvöru glóðarauga og mæti stoltur í skólann hefur önnur manneskja, og stelpa í þokkabót, fengið mun stærra og glæsilegra glóðarauga. Mín heppni (Síðasta færslan um glóðaraugu, ég lofa).

Ég var að koma úr körfubolta og það á ekki nokkur maður eftir að trúa þessu en ég fékk mitt fyrsta alvöru glóðarauga í þetta skiptið, á réttum stað meira að segja. Þetta er líka í fyrsta skipti sem ég hlakka til að sjá andlitið á mér eftir hörkuspennandi nótt. Vona að þetta verði ekki of stórt, og alls ekki of lítið.
Nýtt ómenni Háskóla Reykjavíkur er fætt.

Sean Penn fór fínt í að drulla yfir George Bush á óskarsverðlaununum í gærkvöldi þegar hann vann óskarinn fyrir að vera besti leikari ársins í aðalhlutverki og sagði (í lauslegri þýðingu minni): "Ef það er eitthvað sem leikarar vita, fyrir utan að það fundust engin gjöreyðingarvopn í Írak, þá er það að enginn er bestur í að leika."
Tim Robbins vann líka óskarinn fyrir besta karlleikara í aukahlutverki en hann er gríðarlegur friðarsinni eins og Penn og virði ég þá mikið fyrir það. Verst þó að þeir léku báðir í hræðilegri mynd, Mystic River, sem er eins og dæmigerð Colombomynd án áhugaverðs söguþráðar. Ennþá verra er þó að þessi bloggfærsla er um óskarsverðlaunin, sem er sjálfdýrkandi athöfn leikara bandaríkjanna.

Þá er komið í ljós að árásin á tvíburaturnana í New York 11. september 2001 var sett á svið af Bandaríkjamönnum til að fara í olíustríð. Þið sem enn efist og haldið að vondir kallar frá mið austurlöndum hafi gert þetta, lesið þetta og skoðið allar vísbendingar.