Í dæmatíma í dag sat ég á næsta borði við eina fegurstu stúlku skólans og þótt víðar væri leitað. Þegar nokkuð var liðið af tímanum geyspaði ég sem aldrei fyrr og ca fimm sekúndum seinna geyspaði stelpan. Það hefur oft verið talað um að geyspi sé smitandi og dreg ég þá ályktun að ég hafi smitað stúlkuna. Þetta er þarmeð orðið mitt nánasta samband sem ég hef átt við stelpu í marga mánuði og tek ég því fagnandi. Hver veit, kannski færi ég mig upp skaftið og tala við hana bráðum. Ég lofa þó engu.

Ný könnun hefur litið dagsins ljós. Fékk mér nýjan reikning undir spurningarnar þar sem hinn reikningurinn lét þessa síðu eftir í rjúkandi rústum.
Ég byrja rólega í könnununum (merkilegt orð) að þessu sinni:


Finnur.tk spurningin


Smellið á hlekkinn til að taka þátt, nefapar.

Í letikasti fyrir nokkrum dögum síðan gerði ég tilraun til að horfa á myndina Bless the child sem sýnd var á bíóstöðinni. Fyrst varð ég var við ótrúlega leiðinlegan söguþráð, þá tók ég eftir því að versta leikkona samtímans, Kim Basinger, leikur aðalhlutverkið en þegar nunna í myndinni gekk með giftingarhring ákvað ég að slökkva á sjónvarpinu og fara snemma að sofa. Mér tekst kannski að horfa á hana næst.

Í morgun lærði ég í tólfta sinn um ævina að það margborgar sig að leggja pening til hliðar fyrir elliárin því eftir þónokkur ár margfaldast féið á örskömmum tíma. Ég fer ekki í stærðfræðihliðina á málinu að svo stöddu en þetta er heilagur sannleikur.

Það fyrsta sem mér datt í hug í morgun þegar mér var sagt frá dæmi um gamlan karl sem ákvað að tvöfalda ellilífeyrinn sinn með því að vinna 5 ár í viðbót var "Djöfull hlýtur hálendingurinn að hafa það gott". Ég ákvað þó að viðra ekki þessa vangaveltu mína í þessum umrædda tíma eftir að ég rétti upp hendina, heldur sagði bara "ee...má ég fara á klósettið?".

Þetta veftímarit mitt hefur náð sögulegum hæðum (eða lægðum, fer eftir því hvernig á það er litið) í ljósi þess að Esther nokkur Ösp hefur ákveðið að gera tveggja blaðsíðna verkefni um það fyrir skólann sinn sem er á háskólastigi. Ég veit ekki hvernig verkefni þetta eða hvort það fær góða eða slæma útreið þannig að ég læt tilkynningu þessari lokið hérmeð.

Til að lífga upp á þessa síðu eilítið þá býð ég upp á enn eitt lagið hérmeð.

Lagið er langsamlega fallegasta lag sem ég hef um ævina heyrt. Það var notað í lag Sweetbox, Everythings gonna be alright hér um árið sem og einnig í bíómyndinni Seven.

Lagið heitir Air og er eftir Bach. Niðurhlaðið því hér eða í hlekkjunum hægra megin á síðunni.

Loksins loksins, eftir rúmlega fimm mánaða dvöl í Reykjavík hef náð að næla mér í kvef. Eins og flestir vita fékk ég kvef á tveggja vikna fresti þegar ég var búsettur á Egilsstöðum síðasta vetur og því engin tilviljun að ég fékk kvefið þegar hálf fjölskyldan mín var í heimsókn um helgina.
Ég er þó ekki stúrinn heldur brosi framan í óhamingjuna og vona að ég haldi áfram að hnerra þriggja kílóa hlussum með morgunkaffinu.

Fjórfarar vikunnar eru að þessu sinni bæði gríðarlega vinsælir og talsvert óvinsælir um þessar mundir. Þeir eru eftirfarandi:



Charlie Reid úr The Proclaimers.




Guðmundur Guðmundsson verðandi fyrrverandi landsliðsþjálfari í handbolta.




Jón Bóndi úr The Proclaimers.




Craig Reid úr The Proclaimers.

Kvikmyndadögum veftímaritsins er lokið í bili með för á myndina Mystic River á laugardagskvöldið. Þar vorum við Björgvin, Helgi og pabbi mættir til að sjá stórgóða óskarsverðlaunamynd. Ferðin byrjaði ekki vel þar sem bíógestum var stýrt eins og rollum í rétti fyrir sýningu en það er önnur saga (Bíóið var háskólabíó fyrir þau sem hafa gaman af því að láta fara með sig eins og rollur).
Mystic River fjallar um mann sem missir dóttir sína þegar hún er myrt. Reiðinnar býsn af frægum leikurum eru í þessari mynd auk þess sem Clint Eastwood leikstýrir henni. Mér fannst myndin afskaplega barnaleg, ofleikin, bjánaleg og á köflum þreytandi. Söguþráðurinn er vægast sagt gloppóttur og endirinn gjörsamlega út í hött.
Þegar ég hugsa út í það þá er lítill munur á Mystic River og dæmigerðri Colombo mynd. Eini munurinn sem ég tek eftir er að mig hefur aldrei langað til að sofna horfandi á Colombo mynd enda eru þær rökréttar og skilja eitthvað eftir sig.
Hálf stjarna af fjórum fyrir Tim Robbins og Sean Penn sem þó eru langt frá sínu besta. Þeir eru þó báðir miklir friðarsinnar.

Fjósamaðurinn Þorkell hefur sannað enn eina ferðina hversu athugull hann er í raun og veru með nýjustu færslu sinni. Þar veitir hann mínu öðru sjálfi æðsta heiður internetsins með titlinum 'Ötulasti bloggari 2003'. Takk kærlega fyrir það Fjósamaður.

Í dag kom að enn einum tímamótunum í mínu lífi þegar ég fór með Óla Rúnari og frú í Intersport og verslaði mér tvö höfuðbönd fyrir körfuboltann. Þeir sem kunna að leggja tvo og tvo saman fá það út að ég er kominn með býsna mikið hár.

Loksins hef ég bætt við myndum á myndasíðuna. Endilega skoðið þær hér og skráið athugasemdir, ellegar ég tryllist.