Ha? Finnst þér eðlilegt að troða puttunum í nýþröngu holur? Sagði yfirvaraskeggsfíkillinn Helgi þegar ég tók mig til og lyfti einni nýþungri og hugðist notfæra mér hana.

Fjölskyldukeilukvöldið gekk vonum framar og allir skemmtu sér vel, nema Helgi (sjá mynd að ofan) sem sagði okkur öll vera perra og neitaði að nota keilukúlurnar, "af virðingu við kvenmenn". Hann hitti aldrei neina keilu með hugarorkunni og fékk 0 stig.

Að öllu gamni slepptu þá... var farið í keilu um daginn.

Í gær náði ég þeim árangri að skrifa bloggfærslu númer 2.900 á þessa síðu.

Ef ég held áfram að blogga 2 færslur á dag mun ég ná færslu númer 3.000 þann 27. september næstkomandi. Merkið því við daginn. Sú færsla mun, því miður, fjalla um veðrið í Reykjavík, ef ég þekki mig rétt.

Í næstu færslu mun ég taka fyrir færslu númer 2.901 en hún er merkileg af því þá eru akkúrat 923 færslur síðan færsla númer 1978 var skrifuð, en það ár fæddist ég, sælla minninga.

Um verslunarmannahelgina var ég svo upptekinn að ég bloggaði bara einu sinni á dag. Skammarlegt auðvitað en það var góð ástæða fyrir því. Ég hef legið baki brotnu við að gera myspacesíðu, sem ég hyggst nota sem "um mig" síðu, ef ég fæ hana til að virka almennilega.

Allavega, þið getið séð síðuna hér. Endilega sækið um vináttu mína með hnappinum "add to friends". Efni verður bætt við síðuna á næstunni.

Stysta símtal sem ég hef átt, fór fram í dag:

*Síminn hringir*
Ég: "Sæll"
Jónas: "Það er maður í afgreiðslunni, hringi síðar"
Ég: "Takk fyrir spja..."
*Símtali lokið*

Jónas kann að orða hlutina.

Í dag tókst mér að verða fyrir hnjaski við að spila póker. Við eina gjöfina flísaðist úr borðinu og í lófann á mér, stærðarinnar trjádrumbur. Sársaukinn var gríðarlegur en ég náði að klára mótið. Meiðslin urðu þó til þess að ég lenti í næstsíðasta sæti, enda erfitt að spila með tárvot augu og bjálka í hendinni.

Verktakar fjarlægðu svo flísina sem næstum var komin í blóðrásina, sem hefði valdið mér gríðarlega kvalarfullum dauðdaga.

Gabríel:


Kristján:


Styrmir bróðir er mættur til landsins frá Svíþjóð með syni sína tvo; Kristján og Gabríel, sem nýlega voru úrskurðaðir fallegustu börn allra tíma af mér. Því til sönnunar eru hér tvær myndir að ofan af þeim. Frekari sannanir eru óþarfar. Málinu er vísað frá (e.: case closed).

Mér finnst óþolandi að vera með harðsperrur í maganum. Mér finnst líka leiðinlegt að vera með óstoppandi hnerra. En að vera með harðsperrur í maganum og óstoppandi hnerra sama dag er það versta sem ég hef upplifað, fyrir utan að reyna að raka mig án raksápu.

Ég hef þó fundið leið til að stöðva hnerrann. Þegar ég er alveg að fara að hnerra þá gef ég mér frekar þungt hnefahögg í andlitið. Það stoppar hnerrann og kemur í veg fyrir verk í harðsperrurnar.

Síðast þegar ég borðaði með Jónasi Reyni (fyrir rúmu ári síðan) varð til þessi mynd við að borða franskar kartöflur í tómatsósu, fyrir algjöra tilviljun. Tilviljunin er svo mikil að ég réði illa við mig. Fréttastofur landsins og heimsins afþökkuðu þó þessa frétt, einhverra hluta vegna en komi andlit Maríu Meyjar á ristað brauð þá verður allt vitlaust!

Nokkrir punktar úr mínu lífi:

* Ég hef gleymt ca öllu síðasta sólarhringinn. M.a. sundskýlunni í sundlaug, að borga VISA reikninga, að taka íþróttafötin með í vinnuna, að borða og sofa.

* Styrmir bróðir er mættur í vikuheimsókn til landsins með syni sína tvo, Gabríel og Kristján. Ég ætla að ganga í barndóm aftur og leika við strákana hans sem allra mest. Ef ég virðist barnalegur á næstunni þá keyptu þér standara.

* Ég synti 600 metra á rétt rúmlega hálftíma í gær. Þar af 325 metra af skriðsundi, sem er sennilega heimsmet í fjölda skriðsundsmetra, ef marka má hversu erfitt þetta er. Þessi hálftími af sundi tók mig ca 2 tíma að framkvæma, þar sem ég tók mér pásur inn á milli og spjallaði við sundfélaga minn.

* Ég hlusta á Afgan með Bubba og ferðast aftur í tímann.

Í gær, á leið í sturtu fyrir framan spegilinn, tók ég eftir að ég er hálfur svertingi. Ég er með fæðingarblekk á stærð við smávaxna melónu á bakinu, sem útskýrir af hverju ég hef svolítið gaman af rappi. Ég vona að áhugi minn á rappinu aukist ekki í framtíðinni, sérstaklega ekki á krabbameinsrappi.

Á ársfjórðungsfundi veftímaritsins Við rætur hugans, var frumsýnt nýtt skjal sem sýnir bæði gengi hlutabréfa og fjölda athugasemda skrifaðar á mánuði á þessa síðu, með einni og sömu línunni og sama x-ás.

Myndin sýnir að nýjasta herferð síðunnar, að blogga stuttlega tvisvar á dag, hefur margfaldað virði fyrirtækisins og aukið virkni lesenda. Viðbrögð ritnefndarinnar voru þau að standa á fætur, öskra og skjóta úr rifflum sínum upp í loftið.

Þar sem þetta er að reynast svona vel hef ég ákveðið að framlengja þessari bloggaðferð um óákveðinn tíma. Fylgist því með í amk óákveðinn tíma.

Í dag á mitt eina afkvæmi afmæli. Það er 2ja ára. Afkvæmið heitir Arthúr og er teiknimyndasaga, en hún kom í heiminn 1. ágúst 2005.

Sem betur fer er ég ekki einstæður pabbi. Jónas Reynir reynir (haha) sitt besta að standa sig sem helgarpabbi, en hann teiknar Arthúr. Ég er samt ekki samkynhneigður, þó ég hafi eignast afkvæmi með öðrum karlmanni. Þetta var stafræn gervifrjóvgun á sínum tíma.

Allavega, kíkið hér fyrir Arthúr dagsins.