Dagurinn í dag, 9. október 2003, er merkilegur fyrir margar sakir. Til að byrja með þá fæddist sonur hans John Lennon þennan dag 1975 ef ég man rétt. Sama dag fæddist bróðir minn, Styrmir Freyr, og óska ég honum til hamingju með daginn og ríflega það.

Í dag á einnig skeggsöfnun Bergvins Blúsara eins árs afmæli en þennan dag mældist skegg hans nægilega langt til að kallast því nafni. Hann rakaði það svo burt stuttu seinna, án þess að gefa útskýringu og hefur ekki lagt í aðra söfnun síðan.

Hér eru nokkrar myndir frá skegginu þegar það var upp á sitt besta:
Skeggið frá skemmtilegu sjónarhorni
Skeggið fór vel með vínrauðum trefli
Skeggið með Angelinu Jolie
Skeggið að hössla.

Skeggið skildi eftir sig einn Bergvin, eina skegggreiðu og 12 reiða aðdáendur.

Þegar skóladeginum lauk í gærnótt, við vorum búnir að ljúka við verkefnið "á hálum ís" og ég hættur að hugsa um að bursta á mér tennurnar þegar við komum heim fór ég að hugsa meira um síðastliðinn sólarhring. Ég hafði mætt klukkan átta í skólann og verið til þrjú um nóttina sem gerir samtals 19 klukkutímaskóladag. Ekki slæmur árangur það miðað við litla leiðindapjakkinn frá Trékyllisvík.

Klukkan er 2:30 aðfaranótt 9. október 2003 og ég var að ljúka við 12 blaðsíðna verkefni fyrir rekstrarhagfræði, sem heitir í höfuðið á aðferðafræðiverkefninu mínu; "Á hálum ís".
Ég er að hugsa um að leggja mig hérna á kennsluborðinu, hlýt að vakna fyrir kennslustund sem byrjar stundvíslega klukkan 8.

Rétt í þessu var ég að ljúka við setningu sem ég var án efa að segja í fyrsta skipti um ævina. Ég er að vinna verkefni í háskólanum með Óla og vildi hlusta á tónlist. Nýlega hafði ég heyrt diskinn "Sól að morgni" með Bubba og líkaði mjög vel við þrjú laganna. Ég sagði því í fyrsta sinn á ævinni eftirfarandi setningu, eftir að hafa sagt "á hvaða disk ætti ég að hlusta?" og takið nú vel eftir:

„Kannski ég hlusti bara á Bubbadiskinn“

Um helgina upplifði ég eina mestu tilviljun allra tíma. Við Óli pöntuðum okkur pizzu í skólanum á sunnudaginn og tefldum eina skák áður en við sóttum hana (spöruðum okkur þarmeð rúmlega helming í verði). Skákinni lauk með sigri annars okkar og skildum við taflið eftir í þeirri stöðu. Þegar við komum aftur, rúmlega 10 mínútum síðar, með sjóðandi flatbökuna, tókum við eftir því að nákvæmlega sama staða var uppi á borðinu. Þar sem skák er mjög eftirsótt iðja á meðal háskólanema segir það sig sjálft að fólk hefur hlaupið að um leið og losnaði borð og horfið frá borðinu rétt áður en við komum, eftir að hafa teflt skák sem endaði nákvæmlega eins og okkar. Ekki nóg með það heldur höfðu sömu aðlilar skilið stólana eftir í nákvæmlega sömu stöðu og við og ekki hreyft við umbúðaruslinu sem við hentum á skákborðið áður en við fórum að ná í flatbökuna.

Óhugnarlegt svo ekki sé meira sagt!

Þá hefur Jón Arnór Stefánsson spilað sinn fyrsta æfingarleik með Dallas Mavericks í NBA deildinni. Leikurinn var gegn Orlando Magic og sigraði Dallas. Jón stóð sig með stakri ópríði en hann skoraði 2 stig (úr einu af sjö skotum), með 2 fráköst og 3 villur á 18 mínútum. Ég vona að þetta hafi bara verið taugarnar. Hér getið þið skoðað tölfræðina úr leiknum.

Betra að taka það fram að aðdáun mín á Dallas Mavericks er engin heldur aðhyllist ég Utah Jazz ennþá og þangað til dauðinn aðskilur okkur.

Utah Jazz unnu annars Dallas í gær frekar öruggt þar sem Jón spilaði ekkert. Hér er tölfræðin úr þeim leik.

Ef ég gleymi gleraugunum einu sinni enn eftir að ég fer í skólann þá læt ég græða þau í andlitið á mér. Ekki bætir úr skák að dæmatímakennararnir skrifa allir mjög smátt og auðvitað sest ég aftast eins og fífl.

Undur og stórmerki! Stórmerkið er að undirheimar.net eru opnir í dag en þeir hafa verið opnir að meðaltali einn dag í viku síðasta mánuðinn. Undrið er hinsvegar það að í fyrsta sinn frá því að undirheimar.net opnuðu birtist mynd af mér þar. Hér getið þið séð mig ásamt Jón bónda. Við erum með svo svipuð eyru á myndinni að mér finnst rétt að benda á að ég er þessi til hægri og Jón er þessi til vinstri auðvitað.
Ég var tiltölulega edrú á þessu balli, takandi myndir sjálfur og minnist þess ekki að hafa látið taka mynd af mér. Kannski stóðum við bara svona og vissum ekki af því að það væri verið að taka mynd.

Á sunnudaginn þegar ég var að læra sem allra mest tók ég mér 3ja mínútna pásu til þess að þvo mér um hendurnar og snyrta mig því í sama lærdómsherbergi var gyðja sem ég nafngreini ekki að þessu sinni (fattar nokkur að ég veit ekkert hvað hún heitir?). Allavega, þarna á salerninu týndi ég hár af ullarpeysunni og bleiku íþróttabuxunum mínum, til að gera mig ekki að fífli og tók þá eftir að á hálsi mínum, neðanverðum (verð að tala um ofanverðan og neðanverðan vegna þess hversu langur hann er) stóðu tvö ca 2ja sentímetra löng hár. Ég hafði þá síðustu ca tvær til þrjár vikur safnað þessu myndarlega skeggi án þess að vita af því. Ég ákvað að gera bara gott úr þessu, greiddi bæði hárin upp og spókaði mig fagurlimaður fyrir framan nafnlausu gyðjuna sem fljótlega yfirgaf samkvæmið.

Í gærkvöldi lærði ég til miðnættis fyrir stærðfræðipróf sem ég var svo að koma úr núna. Árangurinn var viðunandi og jafnvel góður. Sætti mig við að fá 7 og verð himinlifandi ef ég fæ 8 eða meira.

Í dag hyggst ég svo vinna skilaverkefni fyrir rekstrarhagfræði og á morgun ætla ég að finna grein fyrir markaðsfræði en í því held ég fyrirlestur eftir 3 vikur. Á mánudaginn er svo próf í bókfærslu og....

...svona gæti ég haldið áfram þar til það blæðir úr fingrunum á mér en ætla þess í stað að kíkja í pósthús og valda ursla eða tveimur.

Áttaði mig á því í hádeginu, á meðan ég borðaði sigurmáltíð í tilefni dagsins (búrrító með hrísgrjónum) í mötuneyti HR, að afrekalisti ævi minnar hefur lengst um helming við árangur minn í aðferðafræðinni, sem ég tala um hér að neðan. Núna lítur hann svona út:

Afrekalisti Finns, ævina 1978-????
1987: Varð í þriðja sæti í 100 metra bringusundi á fámennu móti í Bjarnarfirði, nálægt Trékyllisvík.
2003: Fékk 9 í einkunn fyrir aðferðafræðiritgerð um ritstuld í HR.

Núna er spurning hvenær næsta afrek gerist og hvað það verður.

Ég ákvað að lesa þessa umtöluðu ritgerð mína yfir rétt í þessu. Það fyrsta sem ég sá var að ég skýrði ritgerðina "Á hálum ís" í einhverjum ofsafengnum galsa. Hún, Steinunn Kristjánsdóttir fornleifafræðingur, skutla og kennari, hefur líklega ekki áttað sig á djókinum og lesið eitthvað djúpt úr þessu.

Óþolandi montfífl dagsins titilinn fæ ég sjálfur fyrir eftirfarandi færslu:

Ég var að fá einkunn fyrir aðferðafræðiritgerð mína um ritstuld sem ég gerði fyrir ca tveimur vikum, yfir heila helgi. Til að gera langa sögu stutta fékk ég 9 í einkunn og var, að því er virðist, með þriðju til sextándu bestu ritgerðina en alls var skilað inn 112 ritgerðum. Ágætis einkunn miðað við að ég vissi lítið hvað ég var að gera mestmegnið af tímanum og vitnaði meira að segja í sjálfan mig á kafla.

Ég er gríðarlega stoltur af þessum árangri en samkvæmt biblíunni er ég þarmeð réttdræpur, að ég held amk.