Arthúrssíða okkar Jónasar hefur dregið að sér í kringum 40.000 heimsóknir í októbermánuði. Þetta segir okkur eftirfarandi:

* Ef hver heimsókn varir í 15 sekúndur höfum við tafið Íslenskt atvinnu-, skóla- og öryrkjalíf um 10.000 mínútur sem gera 166,67 klukkustundir eða næstum 7 sólarhringa eða rúmlega heilt starf á mánuði. Af þessu er ég sérstaklega stoltur.

* Ef hver heimsókn leiðir af sér bros í þriðja hvert skipti og hvert bros leiðir af sér tvö gleðistig (það þarf 100 gleðistig til að finna til hamingju) þá höfum við framleitt 26.667 gleðistig og þarmeð gert um 267 manns hamingjusama.

* Ef einn af hverjum þúsund gestum ákveður að fremja ofbeldisverk í kjölfar heimsóknar á síðuna höfum við framleitt 40 ribbalda.

* Ef hundraðasti hver gestur kíkir á "um höfunda" og annar hver af þeim kíkir á síðuna mína og annar hver af þeim kíkir á hver ég er þá þekkja mig 100 manns í gegnum Arthúr... sem er minna merkileg niðurstaða en ég hélt.

Sem svar við þessari færslu þeirra Hörpu og Guðjóns kem ég með gagnárás.

Veðrið á Íslandi er mun betra en fólk heldur. Hér má sjá rannsóknargögnin.

Í gær kíkti ég á beina útsendingu frá Melbourne í Ástralíu, nánar tiltekið Ramsey stræti í Erinsboroughhverfi. Þar gerðist margt slæmt en þó aðallega að barinn hans Lou, Lou's Place og kaffistofa Harold, Coffee Shop, brunnu til grunna. Það vill svo skemmtilega til að ég sá hver gerði þetta og hef ég gefið mig fram við lögreglu til að lýsa viðkomandi. Lögreglan í Reykjavík ætlaði að hafa samband þegar þeir væru tilbúnir fyrir vitnisburð minn.

Minningarstund!



Brent, maður Beth sem síðar tók upp nafnið Natalie Imbruglia á Lou's Place.



Harold Bishop og Charlene á Lou's Place.



Lou og fyrrum hjónin Susan og Karl Kennedy á The Coffee Shop.



Allt brann til kaldra kola í gær. Grátur og gnístan tanna.



Öll mín samúð fer til þessa manna, eigenda verslunanna í fjöldan allan af árum;


Lou Carpenter.



Harold Bishop.

Jahérna. Simpansar hafa nýlega verið greindir sem hægri menn. Þið sem trúið mér ekki, kíkið hingað.

Smá helgarsprell í tilefni af "gerið grín að hægri mönnum" deginum sem var í dag, degi eftir hinum alþjóðlega "Psoriasis" deginum, skiljanlega.

Dagurinn byrjaði á eftirfarandi dagskrá:

11:00 Vaknaði alltof seint eftir verkefnavinnu til 3 í nótt. Var of seinn á fund.
11:05 Hringdi í alla sem ég þekki í HR til að tilkynna seinkun mína. Enginn svaraði.
11:10 Ætlaði á netið til að tilkynna seinkun. Netið var úti í fyrsta sinn í vetur.
11:15 Ætlaði á Laugarvatn seinna í dag. Leit út um gluggann, snjór út um allt og ófært þangað.
11:17 Tannburstaði mig. Rak tannburstann full harkalega í holdið. Það blæddi.
11:22 Á leiðinni úr herberginu rak ég tánna bylmingsfast í hurðina.

Hér er svo gróf áætlun fyrir restina af deginum, ef fer fram sem horfir:

15:00 Ætla að fá mér köku en hitti ekki og borða af mér hendina.
17:00 Heimurinn ferst.

Við áætlun þess var notast við eftirfarandi forrit:
Eviews
Excel
Crystal Ball
Civilization III Conquests

Flokkur Davíðs Oddssonar setti í árslok 2003 á lög sem fólu í sér að fyrrum ráðherrar geti þegið stælt eftirlaun strax eftir starfsemi sína, óháð því hvort þeir fái aðra betri borgaða vinnu eftir á. Margir voru ósáttir við þessi lög.

Nýlega tilkynni svo Davíð Oddsson að hann ætlaði ekki að þiggja þessi eftirlaun þrátt fyrir að vera kominn á seðlabankastjóralaun. Og fólk puttaði sig í rassgatið yfir góðsemd hans.

Þetta er svipað og ef flokkur Davíðs hefði sett á nauðgunarlög sem leyfði ráðherrum að nauðga hverjum sem er, hvenær sem er án afleiðinga og að Davíð segðist svo ekki ætla að nauðga neinum á meðan hann væri giftur.

Ég veit ekki með ykkur en rassaputtun er ekki það fyrsta sem mér dettur í hug við þessar fréttir.

Samkvæmt upplýsingum af netinu sigraði ég í einni mestu keppni lífs míns fyrir rúmlega 28 árum síðan. Þá sigraði ég um 500.000.000 (500 milljónir) manns í sundkeppni upp á líf og dauða. Semsagt; ég sigraði á meðan um 499.999.999 töpuðu og létu lífið. Djöfull er ég ótrúlegur.

Tilvitnun: "Það eru um 500 milljón sæðisfrumur í 5 ml af sæði, en einungis 500 sæðisfrumur komast að egginu."

Nýjir fjórfarar eru komnir hingað.

Ekkert nýtt er hinsvegar komið hingað.

Í morgun hef ég fengið eftirfarandi dót gefins í kynningu hjá Samskipum og kynningu á e*trade Landsbankans í skólanum:

* Kókdolla.
* Tebolli.
* Samloka.
* Tveir pennar.
* Tveir bæklingar.
* Vatnsflaska.
* Illt auga fyrir að hvíslast á í fyrirlestri.

Ef gróft er áætlað mun nám mitt í HR borga sig upp, ef þetta verður svona hvern einasta dag, rúmum þremur korterum fyrr en áætlað var eða klukkan 14:13 þann 3. september 2034 í stað klukkan 14:58 þann 3. september 2034.

Ég hef nú setið í allan dag og hugsað góða færslu til að setja hérna. Árangur er slæmur.

Til að koma í veg fyrir að svona andleysi gerist aftur hef ég ákveðið að refsa sjálfum mér með því að neita sjálfum mér um tómatsósu og flatbrauð næstu tvo daga.

Það ætti að kenna mér lexíu.

Mér hefur í fyrsta sinn á ævinni borist svokallað aðdáendalistaverk eða "fan-art" frá stráki. Það má sjá hér:



Það sér það hver heilvita maður að hér er á ferðinni sprellmynd af þessari hér:



Eftirtaldar upplýsingar var hægt að fá um höfundinn með svo skömmum fyrirvara:
Nafn: Daníel Richter.
Aldur: Menntaskólaaldur.
Áhugamál: Útivera, lestur góðra bóka og að vera austurlandsmeistari í bandý.

Veftímaritið þakkar kærlega fyrir myndina og vonar að fleiri berist.

Vissir þú...

...að fátt fer meira í taugarnar á mér en peningavandamál.
...að peningavandamál hrjá mig í dag.
...að í tölfræði er runa eða vigur svokallað Heteroskedasticity ef slembibreytan í rununni eða vigrinum getur tekið við mismunandi breytum.
...ég er að drukkna í verkefnavinnu í skólanum, bókstaflega.
...að ég er við það að fá heilablóðfall af pirringi þegar þetta er ritað.