Ég rakst nýlega aftur á kappann Antony úr Antony and the Johnsons og fór að hlusta á tónlist hans. Þvílík eymd. Þvílík snilld. Ég er hársbreidd frá því að gerast emogoth eftir að hafa hlustað á hann en slapp eiginlega alveg. Ég geng bara með augnskugga núna.

Allavega, hér er lag með honum. Man ekki hvort ég hef sýnt það áður.